“Şeytanın Atlıları”: Moğol Okçuları Neden Tarihte En Çok Korkulan Okçulardı?
Cengiz Han’ın okçuları at sırtında ve benzersiz güçte yaylarla donanmış olarak gittikleri her yerde dehşet saçıyorlardı.
Moğol atlı okçuları düşmanlarından daha uzağa ve daha güçlü atışlar yapabiliyordu. Bunun sırrı bileşik yay tasarımlarında ve atlı savaş tercihlerinde yatıyordu. Ancak sonuçta okçular Moğol cephaneliğinin yalnızca bir parçasıydı.
1201’deki Kyoten Savaşı’nda, büyük Cengiz Han bir okla vuruldu ve atından düştü. Okun kendisine mi yoksa atına mı isabet ettiği net değildir. Ancak net olan şey, savaşı kazandıktan sonra Han’ın yeni zincirlenmiş esirlerinden kendisini okla vuran askeri getirmelerini istemesidir. Jebet olarak bilinen bu askerin ölmesi bekleniyordu. Bunun yerine, Han’ın komutanlarından biri olarak seçildi.
Cengiz Han’ın Jebhe’yi terfi ettirmek için her türlü sebebi vardı. Onun iki yeteneği, binicilik ve keskin nişancılık, Moğol ordusunun temel taşlarıydı. Atlara binen ve özel sentetik yaylarla donanmış olan Han’ın süvarileri, bazılarına göre tüm ordusunun %40’ını oluşturuyordu ve gittikleri her yerde dehşet saçarak Moğolların Çin’i, Orta Asya’yı ve nihayetinde Doğu Avrupa’yı fethetmesinin ve işgal etmesinin yolunu açtılar. Peki, yazar James Chambers’ın tanımladığı gibi, bu “cehennemden gelen atlıların” bu kadar etkili olmasının ve korkulmasının nedeni neydi?
At Binmek İçin Doğmuşlar
Ordular en az iki bin yıldır savaşlarda atları kullanmaktadır. Ancak başka hiçbir halk atın stratejik avantajını okçulukla Moğollar kadar iyi birleştirememiştir. Dan Carlin’in Hardcore History adlı podcast’inde söylediği gibi, Moğollar atlı okçuluğun Harlem Globetrotters’ıydı; söylendiğine göre at sırtında savaştıkları orduların çok ötesinde bir beceri düzeyiyle atış ve manevra yapabiliyorlardı. Ne de olsa atlar bu göçebe kültürün ayrılmaz bir parçasıydı.
Şeytanın Atlılarını Paylaşın: Moğol Okçuları Neden Tarihin En Korkulan Atlılarıydı on LinkedIn
1201 yılında, Kyoten Savaşı’nda, büyük Cengiz Han bir okla vuruldu ve atından düştü. Okun kendisine mi yoksa atına mı isabet ettiği net değildir. Ancak açık olan şey, savaşı kazandıktan sonra Hahn’ın yeni zincire vurulmuş esirlerinden kendisini okla vuran askeri getirmelerini istemesidir. Jebet olarak bilinen bu askerin ölmesi bekleniyordu. Bunun yerine, Hahn’ın komutanlarından biri olarak adlandırıldı.
Cengiz Han’ın Jebhe’yi terfi ettirmek için her türlü sebebi vardı. Onun iki yeteneği, binicilik ve keskin nişancılık, Moğol ordusunun temel taşlarıydı. Atlara binen ve özel sentetik yaylarla donanmış olan Han’ın süvarileri, bazılarına göre toplam gücünün %40’ını oluşturuyor, at sürdükleri her yerde dehşet saçıyor, Çin, Orta Asya ve nihayetinde Doğu Avrupa’da Moğol fethinin ve işgalinin yolunu açıyordu. Peki, yazar James Chambers’ın tanımladığı gibi, bu “cehennemden gelen atlıların” bu kadar etkili olmasının ve korkulmasının nedeni neydi?
At Binmek İçin Doğmuş
Ordular en az iki bin yıldır savaşlarda atları kullanmaktadır. Ancak başka hiçbir halk atın stratejik avantajını okçulukla Moğollar kadar iyi birleştirememiştir. Dan Carlin’in Hardcore History adlı podcast’inde söylediği gibi, Moğollar atlı okçuluğun Harlem Globetrotters’ıydı ve söylendiğine göre at sırtında savaştıkları orduların çok ötesinde bir beceri düzeyiyle atış yapabiliyor ve manevralar gerçekleştirebiliyorlardı. Ne de olsa atlar bu göçebe kültürün ayrılmaz bir parçasıydı.
Arkeolojik kanıtlar atın evcilleştirilmesinin M.Ö. 1400’lerde Moğolistan’da başladığını göstermektedir ve at bugün de Moğol kültüründe merkezi bir konuma sahiptir. Yazar Elizabeth Kendall 1911 yılında “Moğol’u anlamak için onu at sırtında görmek gerekir” diye yazmıştır. Midillisi olmayan bir Moğol sadece yarım bir Moğol’dur, ama midillisi olan iki Moğol kadar güçlüdür.”
Derleyen: Deniz KAFKAS
Kaynak: “Şeytanın Atlıları”: Moğol Okçuları Neden Tarihte En Çok Korkulan Okçulardı?
Moğolistan’ın Gizemli ‘Yasak Bölgesi’: Cengiz Han’ın 800 Yıllık Sırrı