Okyanuslardaki Asit Krizine Doğal Zırh: Ezilmiş Kabuklarla Gelen Biyolojik Kurtarış
Ezilmiş kabuklar, laboratuvar testlerinde genç istiridyelerin daha büyük kabuklar oluşturmasına yardımcı oldu ve bu da yerlilerin uzun süredir devam eden kıyı uygulamalarının okyanus asitlenmesine karşı nasıl yerel koruma sağlayabileceğini gösterdi.
Genç bir deniz tarağı için çevredeki su, büyümeye çalıştığı kabuğu tehdit edebilir. Deniz suyu atmosferdeki fazla karbondioksiti emdiğinde daha asidik hale gelir, bu da kabuk büyümesini daha zor hale getirir ve istiridye, istiridye ve midye gibi hayvanlar için enerji açısından maliyetli hale gelir. Asidik deniz suyu kabukları bile çözebilir. Larvaların ve gençlerin, okyanus asitlenmesi olarak bilinen bu sürece karşı özellikle savunmasız olduğu düşünülmektedir.
Yerli topluluklar, bu ekosistemlerin sağlıklı kalmasına yardımcı olmak için uzun süredir kıyı kumlarına ezilmiş kabuklar eklemektedir. Kaliforniya Üniversitesi Davis’in araştırması, artık kabuk haşhaşı adı verilen bu malzemenin genç istiridyeleri asitlenmenin bazı etkilerinden nasıl koruyabildiğini açıklamaya yardımcı oluyor. Biogeosciences’ta yayınlanan çalışma, kum taneleri arasındaki suyun kimyasını deniz tarağı büyümesi ve gen aktivitesindeki değişikliklerle ilişkilendiriyor.
Dört farklı koşulda Pasifik küçük boyunlu istiridye gruplarını yetiştiren araştırmacılar, 90 günlük bir süre boyunca onların büyümesini ve suyun kimyasını izledi. Kredi bilgileri: Hannah Kempf/UC Davis
Ezilmiş kabuklar genç istiridyelerin büyümesine yardımcı olur
UC Davis Bodega Deniz Laboratuvarı’nda araştırmacılar, yavru Pasifik küçük boyunlu istiridyeleri dört koşulda yetiştirdi. İki grup, asitlenmemiş veya asitlenmiş deniz suyunun altındaki tortuyu kazdı. Diğer ikisi de aynı deniz suyu koşullarını yaşadı, ancak tortuları deniz kabuğu hasatı içeriyordu. 90 günlük deney sırasında ekip, kabuk büyümesini takip etti ve asitliği, tuzluluğu, sıcaklığı ve çözünmüş oksijeni izleyerek haftada üç kez deniz suyundan örnek aldı.
UC Davis’ten doktora derecesi ile mezun olan ve California Eyaleti Su Kurulu’nda çevre bilimcisi olan çalışmanın ilk yazarı Hannah Kempf, “Tedavilerinde kabuklu karma mevcut olduğunda istiridyelerin ortalama olarak daha büyük kabuklar ürettiğini bulduk” dedi. “İlginç bir şekilde, genetik düzeyde, kabuk karması mevcut olduğunda ‘asitlenme’ sinyalinin önemli ölçüde en aza indirildiğini de bulduk.”
Ezilmiş kabuklar, kum parçacıkları arasındaki küçük boşlukları dolduran suyun kimyasını değiştirerek genel asitliğini azalttı ve kabuk büyümesi için daha iyi koşullar yarattı. Bu bulgu, korumayı çok yerel bir ölçekte, yuva yapan istiridyeleri çevreleyen suda ortaya koyuyor.
İstiridye genlerinde daha zayıf bir asitleşme sinyali
UC Davis’te yer ve gezegen bilimleri doçenti olan araştırmanın yazarı David Gold, “Ezilmiş kabukların eklenmesi, genç istiridyelerin asitli suda yetiştirilmesi sırasında ortaya çıkan olumsuz genetik değişiklikleri ortadan kaldırdı” dedi.
Bir UC Davis araştırmacısı, Pasifik’te küçük boyunlu bir deniz tarağı tutuyor. Kredi bilgileri: Hannah Kempf/UC Davis
Gen aktivitesini incelemek için araştırmacılar, 90 gün sonra istiridyelerin kabuklarını üreten manto dokusundan örnekler topladı ve bunları gen dizilimini takip etmek için kullandı. Analiz, gen ekspresyon profillerini veya genler arasındaki aktivite kalıplarını ortaya çıkardı. Kabuklu karma ile asitlendirilmiş deniz suyunda yetiştirilen istiridyelerde, bu profiller, asitleştirilmemiş suda yetiştirilen istiridyelerin profillerinden büyük ölçüde ayırt edilemezdi.
Gold, “Bu, sorunun genetik açıdan incelendiği ilk seferdi” dedi.
Yerli uzmanlığı kıyı araştırmalarını şekillendirebilir
UC Santa Cruz’da antropoloji doçenti olan çalışmanın ortak yazarı Tsim Schneider, geleneksel ekolojik bilginin kabuk haşhaşının kabuk yapan hayvanlara fayda sağladığına dair önemli kanıtlar sağladığını söyledi. Kuzeybatı Pasifik’te bazı Yerli topluluklar, gelgit arası alanları, yani gelgitin yüksek ve alçak kıyı bölgeleri arasındaki alanlarını genişleten büyük ölçekli yapılar inşa ediyor. Bu yapılar omurgasızlar ve diğer deniz organizmaları için yaşam alanını destekler.
Ulusal Bilim Vakfı’nın Yerli Bilgi ve Bilim Örgüsü Merkezi’ne bağlı olan Schneider, “Benim için bu araştırmanın ilginç yönlerinden biri, uzun süredir devam eden uzmanlıklarını ve Yerli bilimini destekleyen projeler tasarlama konusunda kabilelerle daha kapsamlı bir şekilde etkileşim kurma potansiyelidir” dedi. “Örneğin, Kaliforniya’daki deniz tarağı yataklarına kabuklu haşhaş eklemenin bir geçmişi varsa, batı bilimi, uykuda olan kültürel bilgiyi ve kıyı yönetimi uygulamalarını yeniden uyandırmakla ilgilenen toplulukları daha iyi destekleyebilir.”
Kaynak: https://scitechdaily.com
Okyanuslardaki Karanlık Oksijen, Uzayda Yaşamın Anahtarı mı?