Kötü Anıları Silmek Mümkün mü? Beyni Yeniden Yazabilen Terapi
Önde gelen bir nörobilimci, geçmiş travma anılarının yakında beyinde “azaltılabileceğini” ve artık bizi rahatsız etmeyeceğini öne sürdü.
Aynı teknikler, bağımlıların kendilerini yok eden uyuşturuculara olan isteklerini azaltmalarına ve hatta Alzheimer hastalığı veya amnezi nedeniyle kaybettikleri anıları geri kazanmalarına yardımcı olabilecek araçlar sunabilir.
Profesör Steve Ramirez, yeni kitabı “Bir Anıyı Nasıl Değiştirirsiniz”de, şimdiye kadar sadece “Eternal Sunshine of the Spotless Mind” ve “Total Recall” gibi bilim kurgu filmlerinde var olan, son derece gelişmiş bir bilim alanını inceledi.
Ve Boston Üniversitesi’nde kemirgenlerin beyinleri üzerinde yaptığı deneylerdeki atılımlarını ve laboratuvar ortağı Xu Liu’nun ölümünden duyduğu üzüntüyü anlatırken, insan anılarını yeniden yazmanın bir gün modern tıbbın yaygın bir parçası haline gelebileceğini ortaya koydu.
Ramirez, Daily Mail’e verdiği demeçte, ışıkla aktive edilen beyin hücrelerini kullanarak farelerde anıları bulabildiğini söyledi.
Ekibi daha sonra sahte anılar yerleştirerek ve ‘kayıp’ anıları geri getirerek onları manipüle etti.
Sonuçların ‘oldukça şaşırtıcı’ olduğunu söyleyen araştırmacı, bunun insanlarda da mümkün olabileceğini öne sürdü.
Şöyle açıkladı: ‘Araştırmacılar, sonsuza dek kaybolduğu düşünülen bir anıyı başarıyla geri getirmeyi başardılar; bu da hafıza hakkında düşündüklerimizin temellerini sarsmaya başlıyor.’
Profesör Steve Ramirez, yeni kitabı “Bir Anıyı Nasıl Değiştirirsiniz”de, gelişmekte olan bilimin anıları “yeniden yazmayı” nasıl mümkün kılabileceğini inceliyor.
Bilimi anlamanın anahtarı, bir şeyi hatırlamanın “Microsoft Word’de ‘Kaydet’e basmak gibi olmadığını” belirtmekte yatıyor, diye vurguladı. Aksine, bir şeyi her hatırladığınızda, o anı biraz değişiyor.
“Biliyoruz ki, bir anıyı hatırladığımızda, bu geçmişin bir videosu değil, hafıza kitabını kütüphaneden çıkarıp, zihnimizin ön planında olduğunda, farkında olmadan o anıya detaylar çizmeye başladığımız yeniden yapılandırma sürecidir.”
Bilim yoluyla bu anıları manipüle etmenin bir sonraki adımının “oldukça basit” olduğunu iddia etti.
Belirli anıları tutan hücreleri hedeflemek için ilaçlar kullanılabileceğini söyledi. Bilişsel davranışçı terapi veya olumlu ipuçları da istenen değişiklikleri yapmaya yardımcı olabilir.
‘Bunların hiçbiri fizik yasalarını çiğnemiyor. Sadece o noktaya ulaşmak için daha fazla araştırmaya ihtiyacımız var.’
Bilimin anıları silmeyeceğini vurguladı.
‘Belki de yıpratıcı olan duygusal bileşenleri azaltmaya başlayabiliriz.
‘Ya da istersek, bir anıyla ilişkili olumlu duyguları artırmak için bazı bileşenleri artırabiliriz.’
Ancak, bilimin kötü niyetli kişiler tarafından kötüye kullanılma potansiyeline sahip olduğunu da kabul etti.
‘Potansiyel bir sorun, insanların tıpkı bugün sosyal medyada gördüğünüz beş saniyelik reklamın kafanızda bir tohum gibi büyüyüp bir karara dönüşmesi gibi, ürün satmak için anıları manipüle edebilmesidir.’
‘Tüm bu bilgilerin beyinde kodlandığını, hatta davranışı yönlendirecek noktaya kadar geldiğini biliyorsak,’ diye ekledi, ‘bu bilginin ürün satmak veya pazarlama için değil, daha büyük bir iyilik için kullanılmasını ummalıyız.’
Profesör Steve Ramirez, yeni kitabı “Bir Anıyı Nasıl Değiştirirsiniz”de, gelişmekte olan bilimin anıları “yeniden yazmayı” nasıl mümkün kılabileceğini inceliyor.
Onun ve diğer laboratuvarların deneyleri, hangi beyin hücresi kalıplarının işin içinde olduğunu tam olarak anlamaktan hala çok uzakta.
Ancak şöyle dedi: ‘Travmatik bir anının nasıl hatırlandığını inceleyebilirsek ve nasıl çalıştığının temel mekanizmalarını bilirsek, insanlarda daha hedefli bir şekilde müdahale edebilmeliyiz.’
Cenevre’deki bilim insanları, bu şekilde bağımlılıkla başa çıkmanın mümkün olduğunu zaten gösterdiler ve Ramirez, benzer yöntemlerin beyni sağlıklı bir temel seviyeye ‘sıfırlamak’ için kullanılabileceğine inanıyor.
Ancak en güçlü faydanın, Alzheimer ve diğer rahatsızlıklarda ‘kayıp’ anıları geri kazanmanın yolu olacağını söyledi.
Ramirez şöyle dedi: ‘Bence bu, özellikle hafıza gibi yakın ve değerli bir şeyi, bir zamanlar kaybettiğimizi düşündüğümüz şeyi gerçekten geri getirebilmek için bir tür küçük Kutsal Kase.
Oraya ulaşmak için çok daha fazla araştırmaya ihtiyacımız var, ancak bence ilerlemenin yolu böyle görünecek.’
Ramirez’in hafızanın akışkanlığına dair kendi anlayışı, laboratuvar ortağı Xu Liu’nun zamansız ölümünü atlatmasına yardımcı oldu.
Şöyle dedi: ‘Benim için, hafızanın bugün kim olduğumu şekillendiren şey olduğunu, iyi ya da kötü anlamda, kabullendim.
Geçmişimde elbette zor yönler var, ister kayıp ve keder olsun isterse bağımlılık, ama bunu değiştirmek istemezdim çünkü hayatımı bunun etrafında şekillendirmeyi öğrendim.’
Xu Liu’nun ölümünden sonra Ramirez, onunla ilgili takıntılı bir şekilde bilinçli rüyalar görmeye başladı – rüya görenin olayları kontrol edebildiği rüyalar – ve şimdi bu rüyaların beyninin ona umut sunma girişimi olduğuna inanıyor.
Şöyle dedi: “Hem kitabın kalbi olan arkadaşımı onurlandırmak hem de birlikte geçirdiğimiz anılara hakkını vermek benim için aynı anda bir amaç.”
Kaynak: https://www.dailymail.co.uk