İlk Atalarımız Muhtemelen Sesle Değil Jestle İletişim Kurdular
Filmler ve TV programları uzun zamandır mağara adamlarını, birbirleriyle iletişim kurmak için homurtu gibi sesler çıkaran insanlar olarak tasvir ediyor. Ancak yeni bir araştırma, eski atalarımızın iletişim kurmak için muhtemelen sesleri kullanmadığını ve bunun yerine el-kol hareketlerini tercih ettiğini gösteriyor.
Batı Avustralya Üniversitesi’nden araştırmacılar, çalışmalarına dahil ettikleri gönüllülerden, kelimeleri yalnızca homurdanma veya jestlerle tanımlamaya çalışmalarını istedi. Jestlerin anlamı iletmede çok daha etkili olduğunu ve kültürler arasında genellikle benzer olduğunu buldular.
Araştırmacılar, Proceedings of the Royal Society B’de yayınlanan araştırmalarında, “Jestin evrenselliği, modern insanlar arasında insan iletişimini başlatmak için ideal olduğu anlamına gelir ve bu nedenle araştırma, jestlerin dil oluşturma için birincil yol olduğu hipotezini destekliyor” dediler.
Ekip, kültürler arası iletişim için homurtu şeklinde ses çıkarmanın mı yoksa el ve kol hareketlerinin olduğu jestlerin mi daha etkili olduğunu araştırmaya koyuldu. Araştırmacılar, “Bütün kültürlerden insanlar konuşurken jest yapar, görme engelli insanlar jest yapar ve duyabilen yetişkinler ve çocuklar jestleri araştırmacıların talebi üzerine tek iletişim araçları olarak başarıyla kullanabilirler” dedi.
Ayrıca, konuşma diliyle aynı ifade aralığına sahip karmaşık manuel diller, işitme engelli topluluklarda hızla ortaya çıkmaktadır. “Jestin her yerde bulunması ve hızla dile dönüşme kapasitesi, dilin sesli çağrılardan ziyade manuel jestlerden kaynaklandığı fikrine yol açtı.”
Araştırmacılar bu fikri test etmek için iki deney yaptılar. İlk deneyde, sessiz film gibi bir oyun oynamak için Avustralya’dan 30 ve Vanuatu’dan 30 kişi topladılar. Oyunun bir turunda, bir kişi jestleri kullanarak bir kelimeyi canlandırdı ve diğerleri ne olduğunu tahmin etmeye çalıştı. Ancak ikinci turda, kişiden kelimeyi iletmek için homurtu şeklinde sesini kullanması istendi.
Oyundan elde edilen sonuçlar, jestlerin anlamı iletmede çok daha etkili olduğunu ve Avustralya ve Vanuatu’dan gelen katılımcılarda genellikle benzer olduğunu ortaya koydu.
İkinci deneyde, araştırmacılarbu kez ilk deneyi görme engelli insanlarla tekrarladılar, ancak kelimeleri jestler veya homurdanmalarla iletmekle görevlendirildiler. Bir kez daha, görme engelli kişilerin ortak görsel ipuçlarına sahip olmamasına rağmen, jestlerin homurdanmalardan çok daha etkili olduğunu buldular.
Genel olarak, bulgular, araştırmacılara göre, jestlerin bir iletişim aracı olarak homurdanmalardan çok daha üstün olduğunu gösteriyor. “Bu bulgular, dilin kökenine ilişkin ilk jest teorisini destekliyor” sonucuna vardılar.
‘İnsan bilişinin somutlaştırılmış bir açıklamasının filozoflar ve ilk kaşifler tarafından da tahmin edildiği gibi, jest sinyalleri sesli sinyallerden daha evrenseldi. Bu, kültürler içinde, kültürler arasında ve hatta ciddi derecede görme engelli katılımcılar için (ortak bir görsel deneyim olmamasına rağmen) doğruydu.’
Derleyen: Feyza ÇETİNKOL
Uzmanlar Futbol Taraftarlarının Davranışlarının Ardındaki Bilimsel Gerçeği Açıklıyor
/İlk Atalarımız Muhtemelen Sesle Değil Jestle İletişim Kurdular/