Cennet Bahçesi Aslında Giza Piramidi’nin Altında mı?

Cennet Bahçesi

Cennet Bahçesi Aslında Giza Piramidi’nin Altında mı?

Cennet Bahçesi’nin hikayesi, binlerce yıldır insanları büyülemiştir ve sayısız akademisyen ve amatör meraklı gerçek yerini belirlemeye çalışmaktadır. Geleneksel olarak, Dicle ve Fırat nehirlerinin günümüz Irak’ında birleştiği Mezopotamya’da bulunduğu düşünülmüştür, ancak yeni bir teori bu görüşe meydan okuyarak şaşırtıcı bir alternatif gerçeği öne sürmektedir. Bilgisayar mühendisi Dr. Konstantin Borisov, Cennet Bahçesi’nin Irak’ta değil, Mısır’ın Giza Platosu’ndaki Büyük Piramidi’nin altında bulunmuş olabileceğini öne sürmektedir.

Borisov, Archaeological Discovery dergisinde yayımlanan son makalesinde iddiasını desteklemek için antik metinleri, haritaları ve coğrafi özellikleri kışkırtıcı bir şekilde yeniden yorumluyor. Bu iddiası cesur ve farklı ama bilinenlerle şaşırtıcı derecede uyumlu.

Mısır’da Cennet Bahçesi’nin Kanıtı

Yaratılış 2:8–14’te, Cennet Bahçesi’nin dört kola ayrılan bir nehir tarafından beslendiği anlatılır: Pişon, Gihon, Dicle (Hiddekel) ve Fırat. Tarihsel olarak, bu birçok kişinin Cennet Bahçesi’nin Mezopotamya’da bir yerde olduğunu varsaymasına yol açmıştır. Ancak Borisov, Dicle ve Fırat’ın tanımlanabilir olmasına rağmen, Pişon ve Gihon’un belirsiz kaldığını belirtmektedir. Eski kaynakları yeniden inceleyerek, bu nehirler hakkında daha doğru bir anlayışın ortaya çıktığını ve bunun Mısır’ı işaret ettiğini savunmaktadır.

Borisov’un teorisinin merkezinde, dünyayı efsanevi Oceanus nehriyle çevrili olarak tasvir eden bir ortaçağ Avrupa haritası olan Hereford Mappa Mundi yer alır. Bu haritanın tepesinde, Oceanus’un bitişiğinde bulunan “Cennet” yer alır.


Hereford Mappa Mundi.

Borisov, “M.Ö. 500’e ait bir haritayı inceleyerek, çevreleyen Oceanus’tan çıkan tek dört nehrin Nil, Dicle, Fırat ve İndus olduğu ortaya çıkıyor,” diye yazdı. Bu özelliklerin “göz ardı edilemeyeceğini” vurgulayarak, Gihon’un Nil’e ve Pişon’un İndus’a karşılık geldiğini öne sürüyor.

Borisov, İncil ve kartografik araştırmasını desteklemek için, konuya değinen erken dönem tarihçilerinin yazılarından da yararlanıyor. Romalı-Yahudi bilgini Titus Flavius ​​Josephus’un şu ifadeleri içeren bir alıntısına atıfta bulunuyor:

“Bahçe, tüm dünyayı çevreleyen ve dört parçaya bölünen bir nehir tarafından sulanıyordu. Ve Hindistan’a akan bir kalabalığı ifade eden Phison, denize dökülür ve Yunanlılar tarafından Ganj olarak adlandırılır. Fırat da Dicle gibi Kızıldeniz’e iner. Şimdi Fırat veya Phrath adı, ya bir dağılmayı ya da bir çiçeği ifade eder: Dicle veya Diglath ile darlığı olan hızlı olan ifade edilir; ve Geon Mısır’dan geçer ve Yunanlıların Nil dediği doğudan çıkan şeyi ifade eder.”

Borisov, Gihon ile Nil arasındaki bu doğrudan bağlantının sıklıkla göz ardı edildiğini savunuyor. Mitolojik sembolizmi de dahil ederek, dünyanın Oceanus olarak bilinen bir nehirle çevrili olduğuna dair eski inanca işaret ediyor, bu da ortaçağ haritalarıyla örtüşüyor ve Eden için farklı bir coğrafi merkez öneriyor.

Eden-Büyük Piramit Bağlantısı

Borisov’un teorisi, Eden’i Giza’daki Büyük Piramit’e bağladığında daha da ilgi çekici bir hal alıyor. Piramidin kendisinin Yaratılış’ta anlatılan kutsal Hayat Ağacı’nı sembolize edebileceğini öne sürüyor. Borisov’a göre, Kral Odası’nın içindeki ışık olayları bir ağacın biçimini yansıtıyor.


Mısır’ın Büyük Piramidi.

“Göz ardı edilemez, bu simülasyondaki yüklü parçacıklar merkez çizgisinden dışarıya doğru uzanan birkaç paralel dal oluşturarak ağaç benzeri bir temsil oluşturuyor,” diye açıkladı Mirror’a verdiği bir röportajda, piramidin içindeki elektromanyetik alanları inceleyen 2012 tarihli bir bilgisayar simülasyonuna atıfta bulunarak.

455 fit yüksekliğinde ve temelinde yaklaşık 756 fit genişliğinde olan Büyük Piramit uzun zamandır gizemler ve efsanelerle ilişkilendirilmiştir. Borisov, benzersiz iç yapısının ve fiziksel özelliklerinin tesadüf olmayabileceğini, bunun yerine eski Eden geleneğinin kalıntıları olabileceğini öne sürüyor. İçerideki ışık fenomeninin Hayat Ağacı’nın parlaklığını temsil edebileceğini ve İncil anlatısı ile gerçek dünyadaki bir anıt arasında elle tutulur bir bağlantı sunabileceğini öne sürüyor.

Tarihsel Bir Hayranlık Kaynağı

Konstantin Borisov, teorisinin doğrulanması için hayati önem taşıyacak olan “Okeanos’un kesin rotasını” belirlemek için daha fazla araştırmaya ihtiyaç olduğunu kabul ediyor. Bununla birlikte, antik metinleri, kartografyayı, mitolojiyi ve modern simülasyonları içeren disiplinler arası yaklaşımının, Eden sorusunu incelemenin en iyi yolu olduğunu ve Eden’in Mısır’a taşınması için ikna edici kanıtlar sağladığına kesinlikle inanıyor.

“Bu noktada, İncil’deki tüm nehirler belirlendi ve Eden’in konumunu belirlemek için gereken tek şeyin Oceanus’un rotasını dünya çapında takip etmek olduğu anlaşılıyor,” dedi.

Bu teori geleneksel yorumlardan keskin bir şekilde ayrılsa da, devam eden zengin bir tartışma tarihine katkıda bulunuyor ve Eden Bahçesi’nin gerçek konumu için çeşitli öneriler içeriyor. Örneğin, İngiliz arkeolog David Rohl, Eden’in kuzey İran’daki Tebriz yakınlarında bulunduğunu öne sürdü. Birçok kişi, Ürdün Nehri’nin merkezi bir özellik olduğu İsrail’de olduğunu ileri sürdü. Mormon geleneğine göre, Eden aslında Missouri’deki Jackson County’nin yakınında bulunuyordu ve bu efsanevi yeri Amerika’ya bağlıyordu. Diğer teoriler, Florida ve Moğolistan’ı gerçek yerler olarak öne sürdüler ve iddialarını desteklemek için güçlü kanıtlar sundular.


Mormonların Cennet Bahçesi’nin bulunduğuna inandıkları yerin yakınındaki Missouri’deki Daviess İlçesi’nin hava görüntüsü.

Tutarlı kalan şey, Cennet Bahçesi efsanesinin kalıcı cazibesidir. Gerçek konumu ne olursa olsun (bir yeri olduğunu ve sadece mitolojik olmadığını varsayarsak), insanlığın orijinal cennetini keşfetme arayışı, kadim geçmişimize dair yeni keşiflere ilham vermeye devam edecektir.

Kaynak: https://www.ancient-origins.net

Dünyanın En Derin Çukuru: Çin’in Gizemli “Cennet Çukuru”

Bir yanıt yazın

Bu site istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanır. Yorum verilerinizin nasıl işlendiğini öğrenin.

Çok Okunan Yazılar