Beynimizin Cömertliği Nasıl Düzenlediği Ortaya Çıkarıldı!
Cömertlik sadece bir yetiştirilme meselesi değildir. Yeni bir çalışma, insan beyninin ne zaman fedakâr olacağına ve ne zaman olmayacağına karar verdiğini kanıtladı.
Neden sevdiklerimize yardım etmeye istekliyiz de yabancılar için fedakârlık yapmakta zorlanıyoruz? Bilim insanları, beynin limbik sisteminin bir parçası olan bazolateral amigdalanın cömertliğimizin ince ayarından sorumlu olduğunu keşfetti.
Nadir görülen bir hastalığı olan insanları içeren benzersiz bir deney, özgeciliğin “biyolojik temelini” ortaya çıkardı.
Cömertlik nasıl işler: beyin hakkında gerçekler
Çalışmada Güney Afrika’nın Namaqualand bölgesinden hastalar yer aldı: Urbach-Wuite hastalığından muzdaripler.
Bu nadir genetik bozukluk (dünya çapında bilinen 150’den az vaka) beynin diğer kısımlarını etkilemeden bazolateral amigdalada (BLA) nokta hasarına neden olur.
Bu patolojiye sahip kişiler yüzlerdeki duyguları tanımakta güçlük çekmekte ve alışılmadık sosyal davranışlar sergilemektedir.
Profesör Tobias Kalenscher, bu tür seçici nöropatolojinin sosyal kararları incelemek için “doğal bir deney” oluşturduğunu söyledi.
Bu nedenle, bilim insanları oyun teorisindeki “diktatör oyunları” yöntemini kullandılar: katılımcılara bir miktar para verildi ve hangi kısmını başka bir kişiye – bir arkadaşa, bir komşuya, bir tanıdığa veya bir yabancıya – vermek istediklerine kendilerinin karar vermesi istendi.
Sonuç: Hasarlı BLA’ya sahip gönüllüler sevdiklerine karşı sağlıklı insanlar kadar cömertti.
Ancak, duygusal bağın olmadığı kişiler söz konusu olduğunda, hasarlı BLA’ya sahip kişilerin davranışları dramatik bir şekilde değişti – belirgin bir şekilde daha bencil oldular.
Deneyin gösterdiği: cömertliğin sırrı
Luca Lupken’e göre beynin tanımlanan bölümü (amigdala BLA) özgecilikten doğrudan sorumlu değil. Daha ziyade duygusal yakınlığa bağlı olarak cömertliği düzenliyor.
Amigdala “ayarlanmadan”, önce kendine bakma temel eğilimi hakim olur.
Bilim insanları önemli bir sonuca vardılar: BLA sosyal cömertliğimizi kalibre ediyor ve yalnızca güçlü bir bağlantı olduğunda “yardım modunu” açıyor.
Bu da otizmli ya da psikopat insanların neden sıklıkla atipik sosyalleşme kararları sergilediklerini açıklıyor.
Yeni bulguların, davranış bozukluğu olan kişilerin “eylemlerini daha iyi düzenlemelerine” yardımcı olacak terapilerin temelini oluşturabileceği öne sürülüyor.
Profesör Tobias Kalenscher’in de vurguladığı gibi, davranış sadece çevre ve yetiştirilme tarzının bir ürünü değildir. İnce sinirsel süreçlerin bir sonucudur: bunların mekaniğini anlamak nöropsikoloji ve sosyalleşme bozuklukları terapisinde yeni ufuklar açar.
Derleyen: Feyza ÇETİNKOL
Kaynak: Beynimizin Cömertliği Nasıl Düzenlediği Ortaya Çıkarıldı!
Mükemmel Bir Günün Sırrı Ortaya Çıktı: Bilim İnsanları Basit Bir Formül Verdi