Ayak İzleri, Periler ve Sünnet Derisi: Tarihten 9 Tuhaf Kalıntı

Ayak İzleri, Periler ve Sünnet Derisi: Tarihten 9 Tuhaf Kalıntı

Çok eski zamanlardan beri insanlar büyük önem taşıyan nesnelere saygı gösterme ihtiyacı duymuşlardır: dini emanetler, efsanevi semboller veya kutsal figürlerin tasvirleri. Sanki bu ihtiyaca cevap verircesine, dini kurumlar bunu sağlamıştır. Zaman içinde kutsal emanetlere dünyanın her yerinde yaygın olarak tapınılmıştır. Bazıları bu terimin gerçek anlamında kutsal emanetlerdir: eski zamanlardan kalma, tanıklık etmesi mucize olan kutsal eşyalar. Öte yandan, bu tuhaf kalıntıların bazıları da tek kelimeyle tuhaftır. Onlar hakkında okurken insan inancının sınırlarını kolayca keşfedebilir ve inancın karmaşık anatomisini analiz edebiliriz.

1. Peri Bayrağı: İskoçya’daki MacLeod Klanının Tuhaf Yadigârı
Bir kalıntının mutlaka dini bir eşya olması gerekmez. Bazıları uzun bir mirasa ve geçmişe sahip önemli yadigârlar ve eserler olabilir. İskoç Klanı MacLeod’un şeflerinin saygıdeğer bir yadigârı olan Peri Bayrağı da bunlardan biridir. İskoçça’da Am Bratach Sìth olarak bilinen bu bayrak, klanın Dunvegan Kalesi’ndeki merkezinde saklanır ve klanın mirasının ayrılmaz bir parçası olarak kabul edilir.

Peri Bayrağı, uzak doğu kökenli ipekten yapılmıştır ve uzak Skye Adası’ndaki lüks statüsünü ifade eder. Çok eski olduğu için artık oldukça yırtık ve pırtıktır, ayrıca minik kırmızı “elf lekeleri” ile kaplıdır. Bu tuhaf kalıntı efsanevi bir statü kazanmıştır ve büyülü özelliklere ve iyileştirici güçlere sahip olduğu söylenmektedir. Efsaneler MacLeod şeflerine bayrağın peri halkı tarafından hediye edildiğini belirttiğinden, kökenleri biraz esrarengizdir. Ancak akademisyenler bayrağın kökeninin perilere değil, Haçlı Seferleri’ne ya da Viking istilalarına dayandığını ve bu istilalarda kullanılan bir kuzgun bayrağı olabileceğini öne sürmüşlerdir. Yine de İskoçya’daki en değerli ve en tuhaf bayraklardan biri olarak kalmaya devam etmektedir.

Muhammed’in ayak izleri İslam dünyasının dört bir yanında bulunmaktadır.

2. Muhammed’in Ayak İzleri: Peygamberin Taşlaşmış Emanetleri
İslam’ın kurucusu Muhammed Peygamber, İslam dininin en saygı duyulan figürüdür. Buna bağlı olarak, tıpkı Hıristiyanlıkta olduğu gibi, onunla ilişkilendirilen dini emanetler de oldukça fazladır. Ancak bir tanesi öne çıkmaktadır: Muhammed’in taşlaşmış ayak izi. Bazı Müslümanlar, peygamberin bastığı her yerde sol ayağının yerinde sabit kalan bir iz bıraktığına inanıyor.

Çok sayıda yazılı ve sözlü kaynağa göre, bu peygamber Arap dünyasında bu türden çok sayıda ayak izi bırakmıştır. Bu ayak izlerinden biri İstanbul’da Topkapı Sarayı’nda bulunmaktadır ve her yıl binlerce inanan tarafından saygı görmektedir. Korunmuş ayak izlerinin diğer bazı önemli örnekleri Kahire’deki Kaybey Türbesi’nde ya da Şam’ın hemen güneyinde ve Mekke’ye giden hac yolu üzerinde bulunan Kadem’deki Ayak İzi Camii’nde bulunmaktadır.

Bu tuhaf emanetlerle ilgili çok sayıda efsane vardır. Bir efsaneye göre Nizam’ın (Müslüman Hint hükümdarı) bir haremağası bir keresinde peygamberin rüyasında görüp yönlendirmesi üzerine bir iz keşfetmiştir. Neye inanılırsa inanılsın, taşlaşmış bir ayak izi kesinlikle tuhaf bir fenomendir ve ustalıkla kopyalanması ya da taklit edilmesi zordur.

İsa Mesih’in kutsal sünnet derisi var olan en tuhaf kalıntılardan biridir. Luka İncili’nde anlatılan bir olay olan Friedrich Herlin’in İsa’nın Sünnetinden detay.

3. İsa Mesih’in Kutsal Prepusisi
Muhtemelen dünyanın en garip kutsal emanetlerinden biri olan Kutsal Sünnet Derisi, İsa Mesih’le ilişkilendirilen tuhaf emanetlerden sadece bir tanesidir. İsa’nın sünnetinden kaldığı iddia edilen bu kalıntı, Hıristiyanlığın ilk dönemlerinde önemli bir dini öğe haline gelmiştir. Bu sünnet derisine çok sayıda iyileştirici güç atfedilmiş ve kısa süre içinde Avrupa’daki birçok kilise tarafından değerli bir eşya olarak talep edilmiştir.

İsa’nın göbek bağının yanı sıra sünnet derisi de Ortaçağ Avrupa’sında uzun ve çalkantılı bir yolculuk geçirmiştir. MS 800 yılında Kral Şarlman tarafından Papa Leo III’e hediye edildi; Şarlman bu tuhaf emaneti büyük olasılıkla Bizans İmparatoriçesi Irene’den hediye olarak almıştı. Papa bu kutsal emaneti Roma’daki Aziz Lawrence Şapeli’nin sunağının altında muhafaza edilen mücevherlerle süslü altın bir haçın içine yerleştirmiştir.

Ne yazık ki, 1527’de Roma’nın yağmalanmasıyla birlikte İsa’nın sünnet derisinin bulunduğu mücevherli haç yağmalandı. Daha sonra Roma’nın kuzeyinde bir köy olan Calcata’da bulunan haçın 1983 yılına kadar burada saklandığı ve bu tarihte bir kez daha çalındığı bildirilmektedir. Bununla birlikte, o dönemde gerçekliği en iyi ihtimalle şüpheliydi ve Kutsal Sünnet Derisi’nin gerçekten var olup olmadığı sorusu hala çözülememiştir. Yine de, tuhaf emanetler söz konusu olduğunda, bir sünnet derisine saygı göstermek kesinlikle alışılmadık bir uygulamadır.

Torino kefenindeki yüzün modern, dijital olarak işlenmiş görüntüsü [solda]. (Kamu malı) Kefende görüldüğü şekliyle tüm vücut görüntüsü.

4. Torino Kefeni
İtalyanca’da La Sindone olarak bilinen Torino Kefeni, yüzyıllardır hem bilim insanlarının hem de inananların hayal gücünü büyülemiştir. Bir zamanlar İsa’nın ölümünden sonra bedenini sarmak için kullanıldığına inanılan bu gizemli kalıntı, tartışmalarla örtülüdür. Yaklaşık 14 feet (4,27 m) uzunluğundaki bu mütevazı soluk dokuma kumaşın hem ön hem de arka yüzünde, ellerini kavuşturmuş yüzükoyun yatan bir adamın görüntüsünü tasvir eden belirgin kırmızımsı kahverengi işaretler bulunmaktadır. Akıldan çıkmayacak derecede canlı olan tasvir, kesiklerden oyuklara kadar sayısız yarayı gözler önüne sererek, İsa Mesih’in ölümünün İncil’deki anlatımıyla uyumlu olduğunu savunan çarmıha gerilmenin acımasız ıstırabını çağrıştırıyor.

Tarihi kayıtlar kefenin varlığını 1300’lü yılların sonlarına kadar götürse de kökenleri bilinmemektedir. Orta Çağ’da bile kefenin gerçekliği konusunda anlaşmazlıklar ortaya çıkmış, kutsal bir emanet ya da özenle hazırlanmış bir sahtecilik olduğu yönünde çelişkili iddialar ortaya atılmıştır. Bununla birlikte, kefen 15. yüzyıla kadar, özellikle de İtalya’daki Savoy Hanedanı tarafından satın alındıktan ve ardından halka sergilendikten sonra yaygın bir ilgi görmemiştir. Yine de kefeni uluslararası üne kavuşturan 19. yüzyılda fotoğrafçılığın ortaya çıkması olmuş, fotoğrafların ters negatifleri incelendiğinde yaralı, sakallı bir adamın detaylı görüntüleri ortaya çıkmıştır. Bugün bu eser, dünyada üzerinde en çok çalışılan dini eserlerden biridir.

Çok sayıda bilimsel incelemeye rağmen, kefen kolay bir açıklamaya meydan okumaya devam etmektedir. Bazı bulgular görüntünün gerçek bir insan formuna ait olduğunu düşündürse de, kesin kökenleri ve görüntünün kumaşa hangi mekanizma ile basıldığı konusundaki sorular devam etmektedir. 1988’de yapılan radyokarbon tarihlemesi beklenmedik sonuçlar vermiş ve kefenin malzemesini İsa Mesih’in dönemiyle çelişen bir zaman dilimine yerleştirmiştir. Ancak, DNA analizi de dahil olmak üzere daha sonra yapılan araştırmalar, dünyanın çeşitli bölgelerinden genetik materyal izlerini ortaya çıkararak gizemi daha da derinleştirmiştir. Gerçekliğine ilişkin tartışmalar sürerken, Torino Kefeni hem bilimsel araştırmalara hem de dini inançlara meydan okuyan kafa karıştırıcı bir muamma olmaya devam etmektedir. Kefen şu anda İtalya’nın Torino kentindeki Duomo of Torino’da muhafaza edilmektedir, ancak kefenin kendisi sergilenmemektedir.

Golden Palace Events, üzerinde Meryem Ana’nın yüzünün tasvir edildiği ızgara peynirli bir sandviç olan bu tuhaf dini kalıntıyı 2004 yılında 28,000$ gibi çarpıcı bir fiyata satın aldı! (Golden Palace Events)

5. Meryem Ana Izgara Peynirli Sandviç
Evet, doğru okudunuz. Söz konusu dini emanetler olduğunda seçenekler sınırsızdır ve tüm dini emanetler antik tarihte keşfedilmemiştir. Kutsal figürlerin eski tost ve sandviç tezahürü, ne kadar tuhaf görünse de modern zamanların gerçek kalıntısıdır. ABD’nin Florida eyaletindeki Fort Lauderdale’den Diana Duyser adlı bir kadın, 2004 yılında 10 yıllık ızgara peynirli sandviçini -içinden bir ısırık alınmış halde- internet üzerinden yapılan bir açık artırmada 28.000 dolara sattı! Ancak bu sıradan bir ızgara peynirli sandviç değildi: iddiaya göre üzerinde Meryem Ana’nın yüzünün resmi vardı. Bayan Duyser sandviçi satmaya karar vermeden önce 10 yıl boyunca mühürlü olarak saklamış ve potansiyel değerini bir kez bile düşünmemiş.

İnananlar için bu bir mucize olarak adlandırılabilir. Ancak biraz daha mantıklı düşünenler bunun sadece ilginç bir tesadüf olduğunu fark edeceklerdir: koyu renkli kabuk, şaşırtıcı bir şekilde doğru bir kadın yüzünü tasvir eden bir desen oluşturmuştur. Günümüzün bu tuhaf kalıntısı, temsilcileri böylesine “modern pop kültürünün tanınabilir bir parçasının” yeniliğini çabucak anladıklarını söyleyen Golden Palace adlı bir çevrimiçi kumarhane tarafından satın alındı. Sahip olmak için 28,000 $ (20,113 £) ödemekte tereddüt etmediler. Bu da onu dünyanın en pahalı ızgara peynirli sandviçi yapıyor!

New York’taki En Kutsal Kurtarıcı Kilisesi’nde Aziz Datian’ın balmumu heykeli.

6. Aziz Datian’ın Kalıntıları New York’ta
Kutsal emanetler ve “azizlerin” korunmuş iskeletleri dünyanın dört bir yanında ortaya çıkmaya başladığında, Katakomb Azizleri geleneği Hıristiyan dünyasında bir yangın gibi yayıldı. Kutsal emanetlerden biri diğerlerinden çok daha garip bir şekilde New York’a kadar ulaştı. Bu tuhaf kutsal emanet Aziz Datian’ın bedeni.

Bu tuhaf kutsal emanet, New York East Village’daki En Kutsal Kurtarıcı Kilisesi’nde cam bir lahit içinde muhafaza edilmektedir. Aziz Datian hakkında pek bir şey bilinmemektedir. Aslında, bu aziz korunmuş yazılı kaynaklarda neredeyse hiç bilinmemektedir. Datian’ın Hıristiyanlara şiddetle zulmeden zalim bir Roma lideri olması, ancak daha sonra tövbe ederek keşiş olması ve daha sonra şehit edilmesi mümkündür.

Bu azizin kalıntıları (kemikleri) 1892 yılında kiliseye ulaşmış ve gerçeğe yakın bir balmumu heykelcik içinde muhafaza edilmiştir. Varlıklı bir İtalyan hanımın bağışı olan kemiklerin kökeni gizemini korumaktadır. Ancak, kemiklerin gerçekliğine ilişkin şüpheler hızla ortaya çıkmıştır. Daha 1897 gibi erken bir tarihte, muhafaza edilen kalıntıların kiliseyi bir hırsızlıktan korurken vurularak öldürülen bir polis memuruna ait olabileceği yönünde spekülasyonlar ortaya çıktı. Bu şüphecilik 1940’ların sonlarına kadar yaygın bir şekilde devam etti. Aradan geçen on yıllara rağmen, bu ilginç kalıntının ardındaki gerçek hala çözülememiştir.

Hohlenstein-Stadel’in Aslan Adamı 1939 yılında Almanya’da bir mağarada keşfedildi ve dünyanın en eski zoomorfik heykelciği olarak kabul ediliyor. (Sol: Dagmar Hollmann / CC BY-SA 3.0. Sağda: Thilo Parg / CC BY-SA 3.0: Thilo Parg /

7. Hohlenstein-Stadel’in Aslan Adamı: Tarih Öncesi Fildişi Kalıntı
İster tek tanrılı ister çok tanrılı olsun, dinin derin ve kadim kökenleri vardır. En eski atalarımız hangi inançlara sahipti? Onların antik kalıntılarından bazıları günümüze kadar ulaşmış mıdır? Löwenmensch olarak da bilinen Aslan Adam, büyük olasılıkla tarih öncesi insanın taptığı eski bir efsanevi varlığı tasvir eden, tarih öncesi döneme ait mamut fildişinden yapılmış ayrıntılı bir heykelciktir. 1939 yılında Almanya’da bir mağarada keşfedilen bu heykelcik dünyanın en eski zoomorfik heykelciği olarak kabul edilmektedir. Üst Paleolitik döneme tarihlenen bu heykelcik yaklaşık 40.000 yıllıktır ve mamut fildişinden yapılmıştır.

Araştırmacılar, aslan başlı figürün bu bölgede yaşayan Paleolitik insanların mitolojisinin önemli bir parçası olduğu sonucuna varmıştır. Hatta bazıları bu tuhaf kalıntının şamanizmin en eski kanıtlarından biri olabileceğini iddia etmiştir. Lascaux Mağarası’ndaki kuş başlı adam, Chauvet Mağarası’ndaki aslan-kadın ya da Trois Frères mağarasındaki geyik başlı “Büyücü” gibi sayısız Paleolitik “canavar-adam” tasvirinin gizemini derinleştirmektedir. Şimdi modern bakış açımızdan bakıldığında tarih öncesi kuşkusuz tuhaftı ve antik kalıntılar inanç sistemlerinden geriye kalan tek şeydir.

Beytüllahim’deki Meryem Ana Süt Mağarası Şapeli adını, Meryem Ana’nın bebek İsa ile birlikte bir mağaraya sığındığı ve sütünden bir damlanın mağaranın zeminine düşerek mağarayı beyaza bürüdüğü inancından almaktadır.

8. Beytüllahim’de Meryem Ana’nın Anne Sütü
Tuhaf Hıristiyan kalıntılarının uzun bir serisinden bir diğeri de Meryem Ana’nın sözde anne sütüdür. “Emziren Madonna” ya da Maddona Lactans, Hıristiyan dini sanatında sık sık bebek İsa’yı göğsünde beslerken tasvir edilmiştir. Peki onun anne sütünün bir kutsal emanet olarak saygı gördüğünü biliyor muydunuz?

Kudüs’ün yaklaşık 10 km güneyinde, Beytüllahim’deki Meryem Ana Süt Mağarası Şapeli’nde yer alan bu bölge, Bizans döneminden beri Hıristiyanların önemli bir hac yeri olarak ziyaret edilmektedir. Meryem Ana’nın bebek İsa ile birlikte bu mağaraya sığındığına inanılmaktadır. Efsaneye göre Meryem onu emzirirken sütünden bir damla mağaranın zeminine düşmüş ve mucizevi bir şekilde zemini beyaza boyamıştır.

Hacılar, özellikle de gebe kalmak isteyen çiftler, kısırlıkla mücadele edenlere yardımcı olacak mucizevi güçlerine inanarak bu saygıdeğer yeri ziyaret etmektedir. Katolik yetkililer bu inançtan faydalanmak için mağaranın taşından yapılan ve suyla seyreltilerek içilmesi gereken kireçtaşı tozu satmaya başladılar. Güya kısırlığın tedavisine yardımcı oluyormuş. Sünnet derisine saygı göstermenin tuhaf olduğunu mu düşündünüz? Peki ya toz haline getirilmiş mağara zemini içmeye ne dersiniz? Bu tuhaf kalıntı olabildiğince tuhaf.

Hohle Fels Venüsü (Ramessos / CC BY-SA 3.0)

9. Hohle Fels’in Venüsü: 40.000 Yıllık Fildişi Heykel
Venüs figürinleri dünyanın en eski tarihinin en ikonik kalıntılarıdır. Bu doğurganlık sembolleri, ilk insanlar için en önemli kült öğelerinden biriydi ve onların şifreli ve gizemli inançları hakkında fikir veriyordu. Hohle Fels Venüsü, tüm antik kalıntılar arasında en tuhaf olanlardan biridir ve birçok şekilde yorumlanabilir. Almanya’daki Hohle Fels mağarasında ortaya çıkarılan bu fildişi heykel, yaklaşık 40.000 yıl öncesine, Üst Paleolitik dönemin en başına tarihlenmektedir. Bir insanın tartışmasız en eski tasviridir ve bize Cro-Magnonların Avrupa’daki ilk kökenlerine dair önemli bir fikir vermektedir.

Bu kalıntı bize tuhaf gelebilir, ancak ilk insanlar için saygı duyulan efsanevi bir kavram olabilir. İri göğüsleri, büyük (hamile) bir karnı ve belirgin bir vulvası olan dolgun -belki de obez- bir kadını tasvir etmektedir. Bunlar doğurganlık ile açık bağlantılardır. Üst Paleolitik Çağ’da yaşamın oldukça zor olduğu ve bebek ölüm oranlarının oldukça yüksek olabileceği kolayca anlaşılabilir. İnsanlar muhtemelen yetersiz besleniyor ve zayıf düşüyorlardı, dolayısıyla dolgun bir kadın tasviri sağlık, doğurganlık, refah ve iyi bir yaşam ideali olabilirdi. Her iki durumda da Venüs heykelciklerinin gerçek anlamını asla bilemeyeceğiz ve bu heykelcik gerçekten tuhaf bir antik kalıntı olarak kalacak.

Kaynak: https://www.ancient-origins.net

Derleyen: Figen Berber 

145 Milyon Yıllık Dinozor Ayak İzlerinin Yanında “Olağanüstü” Kaya Sanatı Bulundu