Arkeologlar Pompeii’de “Antik Makineli Tüfek” Kullanıldığını Ortaya Çıkardı
Bilim insanları, Pompeii’nin kuzey duvarlarındaki sıra dışı hasarın sırrını ortaya çıkardı. 3D modelleme ve lazer tarama yöntemlerini kullanarak, izlerin rastgele darbelerden değil, yüksek teknoloji ürünü, hızlı ateş eden bir silah olan polibolos’tan kaynaklandığını gösterdiler.
Antik çağda otomatik silahlar . Genellikle makineli tüfeğin öncüsü olarak kabul edilen polibolos, etkinliğini karmaşık bir zincir tahrik sistemine borçludur.
Her atışın elle yeniden doldurulmasını gerektiren geleneksel bir balistadan farklı olarak, polibolos, yay kirişini aynı anda kuran ve şarjörden yeni bir ateşleme pimi besleyen bir dişli ve zincir besleme mekanizması kullanıyordu.
Bu, mühimmat bitene kadar sürekli ateş etmeyi sağlıyordu. Bu teknoloji, zamanının çok ilerisinde, antik mekaniğin en üst düzeyini göstermektedir.
Pompeii arkeolojik alanları genellikle Vezüv Yanardağı’nın patlamasıyla ilişkilendirilir, ancak şehrin surları daha önceki ve daha dramatik bir olayın, MÖ 89’da Lucius Cornelius Sulla’nın kuşatmasının hatırasını korur.
Uzun süre boyunca araştırmacıların dikkati, ağır mancınıklarla fırlatılan taşların bıraktığı büyük kraterlere odaklanmıştı. Ancak bunların arasında, yelpaze şeklinde düzenlenmiş belirgin tetrahedral delikler kalmıştır.
Bu izlerin derinliği ve şeklinin dikkatli bir analizi, bilim insanlarının “antik bir makineli tüfek” kullanıldığı sonucuna varmalarını sağladı. Bu cihaz, mermileri yüksek hızda art arda fırlatabilen, akrep mancınığının geliştirilmiş bir versiyonuydu.
Araştırmacılar, hasarın dijital modellerini oluşturdu ve bunları MÖ 3. yüzyıla ait otomatik fırlatma silahının mekaniğini açıklayan mühendislik çizimleriyle karşılaştırdı.
Duvarcılıktaki yelpaze şeklindeki desenin, polibolos kollarının mekanik hareketine tam olarak karşılık geldiği ortaya çıktı.
Ölümcül hassas mühendislik
Bu tür silahların kullanımı kuşatma taktiklerini kökten değiştirerek düşman insan gücünün hedefli bir şekilde bastırılmasına olanak sağladı.
Araştırmalar, diğer Roma mevzilerinde bulunan demir çubuk başlarının Pompeii surlarındaki gediklerin geometrisiyle mükemmel bir şekilde eşleştiğini doğruladı.
Bu, Sulla’nın ordusunda standartlaştırılmış ve son derece etkili silahların varlığını kanıtlıyor. Çalışmanın ortak yazarları, bulguların olağanüstü niteliğini vurguluyor : “Pompeii’de gözlemlenen, birbirine yakın aralıklarla yerleştirilmiş vuruşların radyal konfigürasyonu, kulelerin yan açıklıklarından art arda çıkan okçuları veya geçici ahşap kalkanlar ciddi şekilde hasar gördükten sonra surlar arasında kısa süreliğine açıkta kalan savunmacıları hedef almak üzere tasarlanmış otomatik bir akrep silahının kullanıldığını güçlü bir şekilde düşündürüyor.”
Kuşatmanın üzerinden yaklaşık bir yüzyıl geçtikten sonra şehir kül tabakası altında kaldığı için, poliboloların bu eşsiz balistik “izleri” zaman ve sonraki yeniden yapılanmalardan etkilenmeden orijinal halleriyle korunmuş ve bilim insanlarının antik Roma askeri mühendislerinin cephaneliğine göz atmalarına olanak sağlamıştır.
Derleyen: Feyza ÇETİNKOL
Kaynak: Arkeologlar Pompeii’de “Antik Makineli Tüfek” Kullanıldığını Ortaya Çıkardı
Norveç Derinliklerinde Saklı Tarih: Sular Altındaki Gizemli Taş Yapı Kimin Eseri?