Antik Megalit Prehistorik Ustaların Üstün Zekasını Gösteriyor
Stonehenge veya piramitler gibi antik mega yapıları düşündüğümüzde, bilişsel bir uyumsuzluk duygusu yaşamak kolaydır. Bu yerleri her kim yarattıysa, matematik ve mühendislik gibi şeylerden önceki bir zamanda yaşadığını düşünürüz; hatta bildiğimiz kadarıyla tekerlekleri bile yoktu. Yine de, bir şekilde, bu inşaat zaferlerini inşa edebildiler: sadece bugün yarattığımız hemen hemen her şeyden daha uzun ömürlü olmakla kalmayıp, aynı zamanda modern teknolojik avantajlarımızı bile utandıracak özelliklerle donatılmış görünen yerler.
Bu fikir çatışmasını çözmenin iki yolu vardır. Birincisi – eğlenceli, ancak bilimsel olarak sağlam olmayan ve genellikle en azından biraz ırkçı – uzaylıların yaptığını iddia etmektir. İkincisi ise – Güney İspanya’daki tarih öncesi bir dolmen olan Menga’yı inceleyen araştırmacıların yakın tarihli bir makalesinde gösterildiği üzere – eski atalarımızın bizim onlara verdiğimiz değerden çok daha akıllı oldukları sonucuna varmaktır.
Sevilla Üniversitesi Prehistorya ve Arkeoloji Bölümü’nde araştırmacı ve makalenin yazarlarından biri olan Leonardo García Sanjuán geçen ay Science’a verdiği demeçte, “Bugün hiçbir mühendis […] 6.000 yıl önce mevcut olan kaynak ve araçlarla bu anıtı inşa edemezdi” dedi.
Örneğin, neolitik bir inşaat işçisiyseniz ve büyük önem taşıyan bir şantiyeyi inşa etmekle görevlendirilmişseniz ve örneğin çimento gibi modern kolaylıklara sahip değilseniz ne yaparsınız? Cevap: Tetris’in 32 parçalı, 1.140 tonluk bir versiyonunu icat edersiniz.
Sanjuán, “Bloklar yüksek hassasiyetle yerleştirildi, birbirlerine kilitlendi,” diye açıklıyor, “böylece birbirlerini ve tüm bloğu destekliyorlar.”
Dolmeni oluşturmak için kullanılan taşların analizi, bunların muhtemelen Menga’nın yaklaşık 850 metre (2.789 fit) güneybatısındaki taş ocaklarından – yarım milden biraz daha uzakta – alındığını ortaya koydu. Bu, bir sürü taşı taşımak için çok büyük bir mesafe değil – özellikle de yokuş aşağı olduğunda – ancak daha derin bir nedenden dolayı dikkate değer. Bu bölgedeki taşlar yumuşak olduğundan Menga’ya gelirken özenle işlenmeleri gerekiyordu; bölgeye vardıklarında ise megalitler, fiziksel özelliklerinden ve yeteneklerinden en iyi şekilde faydalanabilmek için toprağın derinliklerine belli bir açıyla yerleştirildi.
Özetle, yakındaki bu kayaların kullanımı bize antik inşaatçıların ellerinde hangi malzemelerin olduğundan çok daha fazlasını anlatıyor. Yazarlar, “bölgede bulunan kayaların özellikleri (ve konumu) ve temel fizik kavramları (sürtünme, aktivasyon enerjisi, optimum rampa eğimi, kütle merkezi tahmini, mevcut kaya yük taşıma kapasitesi ve diğerleri) hakkında derinlemesine bilgi sahibi olduklarını” gösteriyor.
Bu arada, “dikmelerin yüzeylerinde geniş ve düz açıların milimetrik ölçekte kullanılması veya Menga’nın merkezi simetri ekseninin hassas bir şekilde hizalanması” gibi özellikler, “geometri ve astronomi dahil […] ileri düzey bilginin” kanıtıdır.
Dolmen’in su yalıtımında daha fazla mühendislik zekâsı kullanılmış – bugün kullandığımız gibi poliüretan sıvılarla ya da atalarımızın ortaçağ ve rönesans dönemlerinde yaptığı gibi kamış demetleri kullanarak değil, daha küçük kaya ve toprak yığınlarıyla. Ekip, bunun çok önemli bir adım olduğunu belirtiyor: bu koruyucu yalıtım katmanı olmadan, dolmeni oluşturan gözenekli kayalar binlerce yıllık yağmur ve diğer yağışlar nedeniyle kolayca aşınabilir, ağırlık dağılımını değiştirebilir ve sonunda tamamen düşmesine neden olabilirdi.
Ancak asıl taçlandırıcı başarı – kelimenin tam anlamıyla – 5 numaralı kapak taşıdır. Ekip, 150 tonla tüm taşların en ağırı ve hafif dışbükey olan bu yapının “bildiğimiz kadarıyla, bir boşaltma kemeri olarak işlev gören ilk insan yapımı taş yapı” olduğunu yazıyor.
Sonuç olarak, Menga’nın tarihimizi hatırlatmaktan çok daha fazlası olduğunu savunuyorlar. Matematik ve bilimin henüz resmileşmediği bir çağda bile atalarımızın yaratıcılığının ve bilgisinin bir kanıtı. Ve bunların hiçbirinin kanıtlanabilir olmadığını belirtmek doğru olsa da – tüm bu kararların aslında arkeologların tesadüflerinin ya da bilişsel önyargılarının bir sonucu olması da söz konusu olabilir – ekip Menga’nın varlığını sürdürmesini atalarımızın muhtemelen ne yaptıklarını bildiklerine dair yeterli bir kanıt olarak görüyor.
“Jeoloji, fizik, geometri ve astronomi alanlarındaki ileri bilgilerin bir araya getirilmesi, Menga’nın yalnızca erken dönem mühendisliğinin bir başarısını değil, aynı zamanda insan biliminin ilerlemesinde önemli bir adımı temsil ettiğini gösteriyor” sonucuna varıyorlar. “Menga, binlerce yıl süren devasa bir anıtın başarılı bir şekilde yapılmaya çalışıldığını gösteriyor.”
Kaynak: https://www.iflscience.com