Zoom Görüşmeleri Sırasında İnsan Beyninde Garip Şeyler Oluyor
Hiç Zoom’da garip bir ayrılık yaşadınız mı?
Yeni bir araştırmaya göre bunun nedeni, canlı bir kişiyle konuşuyor olsanız bile beynin Zoom konuşmalarını yüz yüze konuşmalarla aynı şekilde işlememesi olabilir.
Yale araştırmasının sonuçları, başkalarıyla doğal etkileşim için yüz yüze iletişimin ne kadar önemli olduğunu vurguluyor.
Yayınlanan makalenin kıdemli yazarı sinirbilimci Joy Hirsch, “İnsan beyninin sosyal sistemi Zoom’da olduğundan daha aktif” diyor.
En azından mevcut teknolojide, çevrimiçi yüz temsilleri beynin sosyal sinir devrelerine gerçekte olduğu gibi aynı “ayrıcalıklı erişime” sahip değil’.
Hirsch ve meslektaşlarına göre, sosyal etkileşimler sırasında beyin aktivitesini kaydetmek için nörogörüntüleme kullanan önceki çalışmaların çoğu, iki kişilik çiftlerden ziyade tek kişilik çiftleri içeriyordu.
Mevcut çalışma, iki kişinin gerçek zamanlı olarak nasıl etkileşime girdiğini karşılaştırdı. Denekler, görme engelli olmayan, farklı yaş, cinsiyet ve etnik kökene sahip 28 sağlıklı yetişkinden oluşuyordu.
Hirsch’in ekibi, fonksiyonel yakın kızılötesi spektroskopi (fNIRS), elektroensefalografi (EEG) ve göz izleme cihazları kullanarak konuşma sırasında beyin ve göz aktivitesini dikkatlice kaydetti.
Canlı yüz yüze görüşmelere katılan çiftlerin sonuçlarını, popüler platformdaki görüntülü sohbetlere katılan Zoom kullanıcılarının sonuçlarıyla karşılaştırdılar. Karşılaştırmaların önyargı ya da aşinalık gibi sosyal faktörleri değiştirmeden yapılabilmesi için konuşma partnerleri aynı tutuldu ve her çift konuşma sırasında aynı görevi yerine getirdi.
Zoom etkileşimi ile karşılaştırıldığında, yüz yüze tartışmalar dorsolateral parietal lob alanı adı verilen kilit bir bölgedeki beyin sinyallerinde artış gösterdi.
Özellikle, yüz yüze tartışmalar sırasında EEG’de teta salınımları gözlendi. Duyusal işleme ve uzamsal algıyla ilişkili beyin bölgelerindeki faaliyetler de gerçek yüzlerde gözlemlenenden daha fazla kontrast gösterdi ve göz izleme daha uzun göz teması süreleri gösterdi.
Araştırmacılar ‘gözbebeği çaplarının yüz yüze yüzlerde sanal yüzlere kıyasla genellikle daha büyük olduğu’ sonucuna varmışlardır. Dahası, gözbebeği tepkisinin boyutu diğer kişi tarafından karşılıklı olarak etkilenmiştir.
Yüz yüze konuşan insanların beyin taramaları daha yüksek düzeyde senkronize sinirsel aktivite göstermiştir.
Hirsch şöyle açıklıyor: Genel olarak, yüz yüze etkileşimlerde doğal olarak ortaya çıkan dinamik ve doğal sosyal etkileşimler, büyütüldüğünde daha az fark edilir hale gelir, hatta yokmuş gibi görünür.
Yüz yüze ve sanal etkileşimleri birbirinden ayıran şey, birbirlerine nasıl göründükleridir ve bu farkın altında teknolojik sınırlamalar yatıyor olabilir.
Günümüzün yüksek çözünürlüklü kameralarıyla bile, bir web kamerası aracılığıyla göz teması kurmak zordur. Diğer kişinin gözleri görünecek şekilde kameraya bakarken, ekrana ve diğer kişinin gözlerine odaklanmak zordur; ekran diğer kişinin görüş alanına bakıyormuş gibi görünür.
Bu çalışmadaki katılımcılar çok çeşitli olsa da, daha büyük bir örneklem daha kapsamlı bilgi sağlayacaktır. Tüm insanlar etkileşimden hoşlanmaz ya da yüzleri aynı şekilde tanımaz ve bazıları göz temasını stresli bulur.
Araştırmacılar sosyal etkileşimin önemli olduğuna, biz insanların doğası gereği sosyal yaratıklar olduğumuza ve beyinlerimizin başkalarıyla günlük etkileşimlerimizde karşılaştığımız dinamik yüz ipuçlarını işlemeye adapte olduğuna dikkat çekiyor. Hirsch, yakınlaştırmanın yüz yüze iletişime kıyasla zayıf bir sosyal iletişim sistemi olduğu sonucuna varıyor.
Deniz KAFKAS
Kaynak: Zoom Görüşmeleri Sırasında İnsan Beyninde Garip Şeyler Oluyor