Yeni Araştırma, İşyerinde Cinsel Taciz Faillerine Yönelik ‘Himpati’nin Yaygınlığını Gösteriyor
Yöneticiler zamanlarının çoğunu çatışmaları yönetmekle geçirir ve işyerinde bir “O dedi, bu dedi.” tartışması yaşandığında nasıl tepki vereceklerini bilmekte zorlanırlar. Ancak yeni bir çalışma, çalışanların sezgisel ahlaki değerlerinin, fail olduğu iddia edilen kişilere karşı sempati ve suçlayan mağdurlara karşı öfke duygularına nasıl yol açabileceğini gösteriyor. Organization Science dergisinde yayınlanan araştırma, faillerin cezasız kalmasını neyin sağladığına ve mağdurların neden ortaya çıktıklarında tepki gördüklerine dair yeni bilgiler de sunuyor.
British Columbia Üniversitesinde doktora sonrası araştırma görevlisi olan Samantha Dodson, Syracuse Üniversitesinde yönetim alanında yardımcı doçent olan Rachel Goodwin ve Utah Üniversitesinden profesörler Kristina Diekmann ve Jesse Graham’dan oluşan araştırma ekibi, yakın zamanda kamuoyuna yansıyan cinsel taciz vakalarına odaklandı.
Goodwin, “Üçüncü tarafların -ya da #MeToo Hareketi’nin (Çok çeşitli yerel ve uluslararası isimlerle ortaya çıkan cinsel taciz ve cinsel saldırıya karşı bir harekettir. Hareket, özellikle iş yerinde cinsel saldırı ve tacizin yaygın olduğunu gösterme çabasıyla, Ekim 2017’de sosyal medyada yayılmaya başladı.) gerçekleşmesini izleyen sizin ve benim gibi insanların- mağdurları ve failleri ahlaki değerlerine göre değerlendirdiğini gösteriyoruz.” dedi. “Bu ahlaki kaygılar, duygusal tepkilerimizi, güvenilirlik yargılarımızı ve adaletsizliği çözme motivasyonlarımızı ya suçlanan ya da suçlayan lehine yönlendirebilir. Örneğin otoriteye saygı, grup içi sadakat ve saflık gibi değerleri yüksek oranda destekleyen kişilerin, mağdurdan ziyade faili destekleme eğiliminde olduklarını tespit ettik.”
İşyerinde cinsel suistimal, işyerinde ve toplumda maliyetli toplumsal cinsiyet eşitsizliğini sürdürmektedir. İşyerinde cinsiyete dayalı ayrımcılığın (örneğin cinsel suistimal) bildirilmesini teşvik etme çabaları artmıştır ancak, kuruluşlarda cinsel suistimali bildiren mağdurlar genellikle bunu yaptıkları için önemli yaptırımlarla karşı karşıya kalmaktadır. Cinsel suistimal şikâyetinde bulunan kadınlar genellikle suistimali bildirdikleri için kurumsal ve üçüncü taraf misillemesine maruz kalmakta (istem dışı transfer, düşük performans değerlendirmeleri, iş kaybı, dışlanma) ve bu da onların refahına ciddi zarar verebilmektedir.
Buna karşın, cinsel suistimalde bulunmakla suçlanan erkekler nadiren tayin ya da işten çıkarılma yaşamakta ve mağdurlara kıyasla işten çıkarılma ya da istifa etme olasılıkları daha düşük olmaktadır. Dahası, cinsel suistimalle suçlananların işine son verilmesi, faillerin başka kurumlarda güç kazanmasını engellemeyebilir. Her ne kadar son zamanlarda medyada cinsel suistimalle suçlanan erkeklerin önemli cezalarla karşı karşıya kaldığı yüksek profilli vakalar yer alsa da, bu durum #MeToo Hareketi’nin ardından cinsel taciz iddialarına yönelik kurumsal tepkilerin değiştiğini düşündürse de, suçlananların çoğu, tepkilerden tamamen kurtulmuş veya birkaç yıl içinde bu kariyer gerilemesini atlatmıştır.
Bu yeni araştırma, yöneticiler de dahil olmak üzere bazı kişilerin cinsel taciz mağdurlarına karşı ve suçlanan failler lehine ahlaki olarak önyargılı olabileceğini göstererek bunun bir nedenini açıklıyor. Çalışma, Christine Blasey-Ford gibi, karşılaşabilecekleri “himpatik” bireylere rağmen, #MeToo suçlamalarıyla kamuoyu önünde öne çıkan kadınlardan ilham aldı.
Kaynak: https://phys.org
Derleyen: Simge Kara
Sanal Metaverse Dünyasında Bir Kadın Bir Saat İçinde Cinsel Tacize Uğradı