Uzaylılarla İlk Karşılaşma Sandığımız Gibi Olmayacak
Gökbilimciler evreni uzaylı yaşam izleri için tararken, bir araştırmacı ilk temasın tam olarak nasıl görüneceğini ortaya koydu.
Ancak bu karşılaşma, Hollywood filmlerindeki gibi yakın karşılaşmalara benzemeyecek.
‘Eskatçi Hipotez’e göre, karşılaşacağımız ilk uzaylı uygarlığı muhtemelen tamamen çöküşünün son anlarında olacak.
Çünkü tıpkı ölen yıldızlar ve süpernovalar gibi, uygarlıklar da karanlığa gömülmeden hemen önce en parlak şekilde parlıyorlar.
Columbia Üniversitesi’nden Dr. David Kipping’e göre, bu teori ilk uzaylıların ‘alışılmadık derecede gürültülü’ olacağı anlamına geliyor.
Dr. Kipping bir YouTube videosunda şunları söylüyor: ‘Hollywood bizi iki tür uzaylı teması beklemeye şartlandırdı: ya düşmanca bir istila gücü ya da insanlığa bilgelik bahşeden iyiliksever bir tür.
‘Ancak Eskatçi hipotezi bunların hiçbiri değil.
‘Burada, ilk temas, ölüm sancıları çeken, sonundan önce şiddetle çırpınan bir medeniyetle gerçekleşiyor.’
Bir bilim insanı, uzaylılarla ilk karşılaşmamızın nasıl olacağını açıkladı ve bu, Üçüncü Türden Yakınlaşmalar (resimde) gibi filmlerde gördüklerimizden hiç de farklı olmayacak.
Kraliyet Astronomi Derneği’nin Aylık Bildirilerinde yayınlanacak yeni bir makalede Dr. Kipping, uzaylıları bulmanın diğer tüm astronomik keşiflerle aynı kurallara uyması gerektiğini savunuyor.
Bu, keşfettiğimiz ilk örneklerin kendi sınıflarının tipik örnekleri değil, ‘nadir, aşırı vakalar’ olduğu anlamına gelir.
Bu ‘tespit yanlılığının’ nasıl çalıştığını anlamak için, açık bir gecede gökyüzüne baktığınızı hayal edin.
Gördüğünüz binlerce yıldızdan yaklaşık üçte biri, yaşamlarının son aşamalarında olan dev, ölmekte olan yıldızlar olacaktır.
Bu geçiş dönemi, bir yıldızın ömrünün yüzde 10’undan daha az sürer ve evrendeki yıldızların sadece yaklaşık yüzde biri bu dev aşamadadır.
Ancak, ölmekte olan yıldızlar tipik komşularından çok daha parlak oldukları için, çıplak gözle tespit edebildiğimiz yıldızların büyük bir bölümünü oluştururlar.
Aynı durum, süpernovalar gibi daha aşırı olaylar için bile geçerlidir – dev yıldızlar yakıtları tükendiğinde ve çöktüğünde meydana gelen muazzam patlamalar.
Bu patlamalar son derece nadirdir; Samanyolu büyüklüğünde bir galaksi yalnızca 50 yılda bir böyle bir olay yaşar.
Ölen yıldızlardan kaynaklanan süpernova patlamaları (resimde görüldüğü gibi) inanılmaz derecede nadirdir, ancak çok parlak oldukları için her yıl binlercesini görüyoruz. Bilim insanları, uzaylı medeniyetlerinin de aynı şekilde olması gerektiğini, yani son anlarında parlak bir şekilde yanan birini bulma olasılığımızın daha yüksek olduğunu söylüyorlar – bunlar daha nadir olsa bile.
Örneğin, nükleer bir savaş, zeki medeniyetlerin tespit edebileceği devasa bir enerji patlamasına yol açacaktır. Resimde: 1954’te Castle Union Nükleer Testi.
Ancak, gökbilimciler her yıl binlerce süpernova keşfediyorlar, çünkü bunlar inanılmaz derecede parlaklar.
Dr. Kipping’e göre, uzaylı yaşamına dair ilk keşfimizin de aynı kurallara uymaması için hiçbir neden yok.
Şöyle diyor: ‘Dolayısıyla, bir uzaylı medeniyetinin ilk tespitinin, alışılmadık derecede gürültülü biri tarafından yapılmasını beklemeliyiz.
‘Davranışları muhtemelen atipik olacaktır, ancak muazzam ses seviyeleri onları keşfedilme olasılığı en yüksek aday haline getiriyor.’
Bu, karşılaşacağımız ilk uzaylıların gürültülü, rahatsız edici bir parti misafiri gibi olacağı anlamına gelir – odadaki çoğu insan böyle davranmaz, ancak davrananlar herkes tarafından fark edilir.
Ancak, bir medeniyetin neden gürültülü hale gelebileceğini düşündüğümüzde, durum çok daha kasvetli hale geliyor.
Medeniyetler daha gelişmiş hale geldikçe, daha verimli hale gelirler – daha az enerji israf ederler ve sahip oldukları enerjiyi daha sürdürülebilir bir şekilde kullanırlar.
Tıpkı bakımlı modern bir evin eski, yıkılmaya yüz tutmuş bir eve göre daha az ısı yayması gibi, sağlıklı medeniyetler de aşırı miktarda enerji yaymamalıdır.
Bu anlamda, bir medeniyetin hacmi, yaklaşan çöküşü müjdeleyen ‘aşırı dengesizliğin’ bir işaretidir.
Örneğin, nükleer bir savaşın açığa çıkardığı yoğun ısı ve enerji, bir gezegenin hassas teleskopların tespit edebileceği şekilde aydınlanmasına neden olur.
Benzer şekilde, bazı bilim insanları, uzaylıların insan kaynaklı hızlı iklim değişikliğini gezegenimizdeki zeki yaşamın bir işareti olarak bile kullanabileceğini öne sürmüştür.
Tamamen serbest düşüşte olan bazı medeniyetler, diğer yaşam formlarına ulaşmak için uzaya sinyaller göndermeye bile başlayabilir.
Dr. Kipping, 1977’de bilim insanları tarafından tespit edilen ünlü ‘Vay! Sinyali’nin, bir medeniyetin son bir umutsuz çığlığı olabileceğini öne sürmüştür.
Dr. Kipping, umut vadeden yıldız sistemlerinin derinlemesine incelenmesi veya tutarlı bir mesajın sabırla beklenmesi yerine, bilim insanlarının sık sık tüm gökyüzünü taraması gerektiğini söylüyor.
Kısa süreli, açıklanamayan sinyaller, ani parlamalar veya hızlı, anormal değişikliklere uğrayan sistemler, çökmekte olan gürültülü bir medeniyetin işaretleri olabilir.
Bu nedenle, iç açıcı bir düşünce olmasa da, bu teori yıldızlar arasında yaşamın ilk belirtilerini bulmamıza yardımcı olabilir.
Kaynak: https://www.dailymail.co.uk
Bilim İnsanları Uzaylı Temasından Sonraki Yaşam İçin Plan Yapıyor: İlk Temasa Hazır mıyız?