Tüm Vücut Titreşimi Gerçekten Egzersiz Kadar Faydalı mı?
Ya egzersizin faydalarını ter içinde kalmadan ya da spor salonunda saatler harcamadan elde edebilseydiniz? Augusta Üniversitesi’ndeki araştırmacılar bunun pekala doğru olabileceğini keşfettiler!
Görünüşe göre, sadece titreşimli bir platform üzerinde durmak bile diyabet yönetimine neredeyse geleneksel egzersiz kadar etkili bir şekilde yardımcı olabiliyor.
Endocrinology dergisinde yayınlanan bir çalışma, tüm vücut titreşiminin (WBV) diyabetli farelerde koşu bandında koşmaya benzer iyileşmelere yol açtığını gösteriyor.
Bu gelişmeler arasında daha iyi kan şekeri kontrolü, karaciğerdeki yağlanmanın azalması ve daha güçlü kaslar yer alıyordu.
Fareler üzerinde yapılan testler ne gösterdi?
Araştırma ekibi deneylerini normal fareler ile obezite ve diyabete neden olan genetik mutasyona sahip fareler arasında paylaştırdı. Bu farelerde leptin reseptörlerinin çalışmaması, aşırı gıda alımına ve insan tip 2 diyabetine benzer metabolik sorunların gelişmesine yol açıyor.
Üç ay boyunca bazı fareler hareketsiz bir yaşam sürmüş (ev fareleri grubu), bazıları günde 45 dakika koşu bandında koşmuş (spor salonu fareleri) ve diğerleri de her gün 20 dakika boyunca 0,5 g ivmeyle 32 Hz’de titreşen platformlar üzerinde durmuştur (titreşim grubu).
Bu tür bir titreşim çok hafiftir, başınızı ağrıtacak kadar güçlü değildir, ancak vücudunuzun sürekli olarak harekete adapte olmasını sağlamak için yeterlidir.
Yeni çalışma, yazarların yürüttüğü titizlik açısından dikkate değerdir. Sadece kilo ve kan şekeri seviyelerini kontrol etmediler; mikroskop altında kas liflerini incelediler, yağ hücrelerinin sayısını ölçtüler, karaciğer dokusunu analiz ettiler ve hatta kemik yoğunluğunu ve gücünü test ettiler.
Bu tüm vücut değerlendirmesi beklenmedik bir şeyi ortaya çıkardı: sadece ayakta duran ve titreşim yaşayan fareler, koşu bandında koşanlarda görülenlere çarpıcı bir şekilde benzer gelişmeler gösterdi.
Hem egzersiz hem de titreşim gruplarında, çok az da olsa ağırlık azaldı. Daha da etkileyici olanı, her iki yöntem de diyabetik farelerde yaygın olarak görülen kas atrofisini ortadan kaldırdı.
Diyabetik fareler yardım almadıkları takdirde, düzgün çalışmayan daha ince kas lifleri olan atrofik kaslar geliştirdiler. Ancak koşu bandı koşusu veya titreşim terapisinden sonra kas lifleri normal boyutlarına geri döndü.
Diyabet tedavisi açısından, kan şekeri seviyelerindeki iyileşme özellikle dikkat çekiciydi. Pasif yaşam tarzı diyabeti olan farelerin kan şekeri seviyeleri çok yüksekti ve insüline yanıtları zayıftı.
Ancak egzersiz ve titreşim terapisi, vücutlarının glikozla başa çıkma şeklini önemli ölçüde iyileştirdi. Koşu bandındaki kemirgenler kan şekeri atılımında en büyük iyileşmeyi gösterdi, ancak her iki grupta da insülin yanıtı iyileşti.
Yağ dağılımı da değişti. Egzersiz yapan veya titreşim terapisi alan farelerin organlarının etrafında daha az yağ hücresi vardı. Karaciğerleri de daha az yağ içeriyordu, bu da genellikle diyabete eşlik eden karaciğer yağlanmasını (yağlı karaciğer distrofisi) azalttı.
İlginç bir şekilde, her iki tedavi de diyabetik farelerde osteokalsin seviyelerini artırmıştır. Osteokalsin, kemik hücreleri tarafından üretilen ve metabolizmayı etkileyen bir hormondur.
Kemik yapısı üzerindeki etki küçük olsa da, hormon seviyelerindeki artış, titreşim tedavisinin kemikle ilgili sinyal yollarını kısmen etkileyebileceğini düşündürmektedir.
Derleyen: Feyza ÇETİNKOL
Kaynak: Tüm Vücut Titreşimi Gerçekten Egzersiz Kadar Faydalı mı?
Tıp Tarihinde Bir Dönüm Noktası: İlk Titanyum Kalp Nakli Başarıyla Gerçekleşti