Tesla, İnsansı Robotları Kullanıma Hazırlıyor: Peki Neden?
Elon Musk’ın kısa süre önce Twitter’da yaptığı “Tesla’nın önümüzdeki yıl Tesla’nın iç kullanımı için düşük üretimde gerçekten yararlı insansı robotlara sahip olacağı” duyurusu, fiziksel insan benzeri özelliklere sahip ve “gerçekten yararlı” işlev sağlayan robotların yakında bizimle olabileceğini gösteriyor.
Ancak, onlarca yıldır denenmesine rağmen, kullanışlı insansı robotlar hiçbir zaman gerçeği tam olarak yakalayamayan bir kurgu olarak kaldı.
Nihayet bir atılımın eşiğinde miyiz? İnsansı robotlara gerçekten ihtiyacımız olup olmadığını sorgulamak yerinde olacaktır.
Tesla’nın Optimus robotu, Boston Dyanmic’in Atlas’ı, Figure AI’nin Figure 01’i, Sanctuary AI’nin Phoenix’i ve diğerlerinin arasına katılarak ortaya çıkan birkaç insansı robottan sadece biri.
Bu robotlar genellikle iki ayaklı bir platform şeklindedir ve çeşitli şekillerde yürüyebilir, bazen de zıplayabilir ve diğer atletik becerilere sahip olabilirler. Bu platformun üzerine, çeşitli derecelerde el becerisi ve dokunsallığa sahip nesneleri manipüle edebilen bir çift robot kol ve el monte edilebilir.
Gözlerin arkasında navigasyonu planlamak, nesneleri tanımak ve bu nesnelerle görevleri yerine getirmek için özel olarak tasarlanmış yapay zeka yatmaktadır. Bu tür robotlar için en yaygın öngörülen kullanım alanları fabrikalarda, tekrarlanan, kirli, sıkıcı ve tehlikeli görevleri yerine getirmek ve insanlarla birlikte, işbirliği içinde çalışmak, örneğin bir merdiveni birlikte taşımaktır.
Bu robotların aynı zamanda hizmet sektöründeki rollerde de kullanılabileceği, belki de mevcut nesil daha faydacı “karşılama ve selamlama” ve “tur rehberi” hizmet robotlarının yerini alabileceği düşünülmektedir.
Riken Robear (kuşkusuz bu insansıdan çok ayıydı) gibi insanları kaldırma ve hareket ettirme girişimlerinin olduğu sosyal bakımda ve kişisel bakım ve terapi sağlamak için kullanılabilirler.
İnsansı seks robotları alanında da daha yerleşik ve büyüyen bir pazar bulunmaktadır. İlginçtir ki, pek çok kişi bunlarla ilgili ahlaki ve etik sorunların farkındayken, insansı robotların diğer alanlarda kullanımı daha az tartışma yaratıyor gibi görünüyor.
Bununla birlikte, insansı robotları pratikte hayata geçirmenin zor olduğu kanıtlanıyor. Bu neden böyle olmalı?
Farklı arazilerde esnek iki ayaklı hareket kabiliyeti elde etmek gibi çok sayıda mühendislik zorluğu var. İnsanların bunu başarması yaklaşık dört milyon yıl sürdü, dolayısıyla insansı robotlar konusunda geldiğimiz nokta oldukça etkileyici. Ancak insanlar bu başarıyı elde etmek için karmaşık bir dizi algılama yeteneğini bir araya getirmeyi öğreniyor.
Benzer şekilde, her şekil, boyut, ağırlık ve kırılganlık düzeyine sahip nesnelerin hünerli bir şekilde manipüle edilmesini sağlamak robotlar için inatçı bir iş. Yine de, İngiliz Shadow Robot şirketinin hünerli elleri gibi önemli ilerlemeler kaydedilmiştir.
Yumuşak ve esnek bir deri ile kaplı olan insan vücudu ile karşılaştırıldığında
Sürekli olarak dünyayı algılayan ve ona uyum sağlayan robotların dokunsal yetenekleri parmak uçları gibi yalnızca birkaç temas noktasıyla sınırlıdır.
Fabrika montaj hatlarındaki belirli görevleri otomatikleştirmenin ötesine geçerek dinamik bir dünyada genel görevleri doğaçlama olarak yerine getirmek, yapay zekanın yanı sıra algılama ve mekanik yeteneklerde de daha fazla ilerleme gerektirmektedir.
Son olarak, eğer bir robotun insan gibi görünmesini sağlayacaksanız, o zaman bizimle bir insan gibi iletişim kurması, hatta belki de duygusal olarak yanıt vermesi gerektiği beklentisi vardır.
Ancak bu noktada işler gerçekten zorlaşabilir, çünkü iletişimin sözel olmayan unsurlarını tanımak üzere evrimleşmiş olan beyinlerimiz, bilinçaltı düzeyde yorumlanan tüm mikro ifadeleri algılayamazsa, insansı robot olumlu anlamda ürkütücü gelebilir.
Bunlar, dünyanın dört bir yanındaki robotik ve insan-robot etkileşimi araştırmacı topluluklarını halihazırda zorlayan büyük araştırma zorluklarından sadece birkaçı. Ayrıca insansı robotları yağmur, toz ve sıcakla birlikte sürekli değişen gürültülü gerçek dünyamızda konuşlandırmanın getirdiği ek kısıtlamalar da var. Bunlar, test edildikleri koşullardan çok farklı koşullardır.
O halde daha sağlam ve insanların düştüğü tuzaklara düşmeyecek sistemler inşa etmeye odaklanmamız gerekmez mi?
Kendimizi yeniden yaratmak
Bu da bizi Musk ve diğer pek çok kişinin neden insansı robotlara odaklandığı sorusuna getiriyor. Robot arkadaşlarımız bize benzemek zorunda mı?
Bir argüman, dünyamızı yavaş yavaş insan bedenine uyacak şekilde uyarladığımızdır. Örneğin, binalarımız ve şehirlerimiz büyük ölçüde fiziksel formumuza uyacak şekilde inşa edilmiştir. Dolayısıyla robotların da bu formu benimsemesi bariz bir seçimdir.
Bununla birlikte, inşa edilmiş ortamlarımızın ve araçlarımızın genellikle, engelliler de dahil olmak üzere çok sayıda insanı dezavantajlı kılan belirli bir güç, el becerisi ve duyusal yetenek seviyesini varsaydığı söylenmelidir. Peki aramızda daha güçlü metal makinelerin yükselişi bu ayrımı daha da derinleştirir mi?
Belki de robotları, insan bedenlerinin çeşitliliğine daha iyi uyum sağlayacak şekilde yaratmamız gereken dünyanın bir parçası olarak görmeliyiz. Robotik teknolojilerini binalarımıza, mobilyalarımıza, aletlerimize ve araçlarımıza entegre etmek, onları daha akıllı ve uyarlanabilir hale getirmek ve böylece herkes için daha erişilebilir olmalarını sağlamak için daha fazla çaba sarf edebiliriz.
Mevcut sınırlı robot formları neslinin insan bedenlerinin çeşitliliğini yansıtmakta ne kadar başarısız olduğu çarpıcıdır. Belki de insansı robotlara olan bariz takıntımızın başka, daha derin kökleri vardır. Kendimizin tanrısal versiyonlarını yaratma arzusu, teknoloji endüstrisinin fikirleri kolayca kendine mal ettiği distopik bilim kurguda tekrar tekrar canlandırılan bir fantezidir.
Ya da belki de insansı robotlar hepimizin anlayabileceği ama ulaşılması inanılmaz derecede zor bir vizyon olan bir “Ay Atışı “dır. Kısacası, oraya neden gitmek istediğimizden tam olarak emin olmayabiliriz, ancak etkileyici mühendislik yeniliklerinin sadece denemekten ortaya çıkması muhtemeldir.
The Conversation
Steve Benford, İşbirlikçi Bilgisayar Profesörü, Nottingham Üniversitesi ve Praminda Caleb-Solly, Somutlaştırılmış Zeka Profesörü, Bilgisayar Bilimleri Okulu, Nottingham Üniversitesi
Kaynak: https://www.sciencealert.com