Taforalt: Eski İnsanların Beslenme Alışkanlıklarının Sırları Çözülüyor!

Taforalt: Eski İnsanların Beslenme Alışkanlıklarının Sırları Çözülüyor!

Taforalt: Eski İnsanların Beslenme Alışkanlıklarının Sırları Çözülüyor!

Yeni Çalışma, Paleolitik Avcı-Toplayıcıların Hepsinin Et Sevmediğini Ortaya Koyuyor

Paleo tarzı bir diyet uygulayanlar, diyetlerine biraz daha sebze eklemeyi düşünebilirler.

Yaklaşık 15.000 yıl önce bugünkü Fas topraklarında yaşamış olan tarım öncesi insan avcı-toplayıcılarının diş ve kemikleri, uzun zamandır hayvansal protein ağırlıklı olduğu düşünülen beslenme biçimlerinin aslında çok daha fazla bitkisel gıda ağırlıklı olduğunu ortaya koyuyor. Araştırmaya göre, bitkiler bebekleri sütten kesmek için bile kullanılmış olabilir.



Almanya’daki Max Planck Evrimsel Antropoloji Enstitüsü’nden antropolog Zineb Moubtahij liderliğindeki ekip, “Sonuçlarımız, bu avcı-toplayıcıların diyetlerinde önemli bir bitki bazlı bileşeni kesin olarak ortaya koyuyor” diye yazıyor.

“Bu çalışma, tarıma geçiş sırasındaki beslenme uygulamalarının araştırılmasının önemini vurgulamakta ve farklı bölgelerdeki insan geçim stratejilerinin karmaşıklığı hakkında fikir vermektedir.”

Tarımın yükselişinden önce, eski insanların çok fazla et ve hayvansal ürün yediği varsayılıyor.

Bazılarını yediklerini biliyoruz; arkeolojik alanlar, tüketim için işlendiğine dair kanıtlar taşıyan hayvan kalıntılarıyla dolu olarak bulunmuştur. Bitkisel maddelerin binlerce yıl boyunca bozulmadan kalması daha az olası olduğundan, eski insanların ve akrabalarının diyetinin ne kadarının kökler, meyveler, saplar, çiçekler ve yapraklardan oluştuğu daha az nettir.

Taforalt mağarasının içinden aşınma ve diş çürüğü belirtileri gösteren bir insan dişi.

Moubtahij ve meslektaşlarının, 15.000 yıl önce Pleistosen’in sonlarında Fas’taki Taforalt mağarasında yaşayan bir kültür olan Iberomaurusian’larla ilişkili insan kalıntıları üzerinde kullandıkları sofistike bulma yöntemlerine artık sahibiz.

Bir insanın en sağlam kalıntıları bile binlerce yıl toz içinde kaldıktan sonra yumuşak dokudan yoksun kalma eğilimindedir. Neyse ki beslenmelerine dair izler hala bulunabilmektedir. Özellikle çeşitli izotopların oranları, tükettikleri gıdaların doğası hakkında şaşırtıcı derecede ayrıntılı bilgiler kaydetmektedir.

Bunun nedeni, topraktaki farklı izotop kombinasyonlarının bitkiler büyüdükçe bünyelerine alınmasıdır. İzotoplar tüketildiklerinde, onları yiyen insanın kemik ve dişlerindeki kalsiyumun küçük bir kısmının yerini alır ve kombinasyonu imza oranı olarak korur.

Araştırmacılar, 17 Iberomaurusian bireyine ait 25 diş ve yedi kemik örneğini inceleyerek diş minesindeki çinko ve stronsiyum oranlarını, kemik kolajenindeki karbon ve nitrojen oranlarını ve hem insan hem de hayvan kemiklerinden elde edilen amino asitleri inceledi.

Önemli miktarda bitki tüketimine dair önemli kanıtlar buldular. Örneğin, diyetle alınan çinkonun büyük olasılıkla hayvansal kaynaklardan elde edildiği görülmüştür. Iberomaurusian bireyleri ile aynı bölgedeki otçul hayvanlar arasında çinko izotop oranlarında çok az bir fark vardı – ancak Iberomaurusianların biraz et yediğini bulmak için yeterli bir fark vardı. Yazarlar, nüfusun protein için Neolitik çiftçilerin yaptığı gibi sebzelerine güvenmiş olabileceğini öne sürdüler.

Büyüleyici bir şekilde, incelenen bireylerden biri altı ila 12 aylıkken ölen bir bebekti. Araştırmacılar, bebeğin kemiklerindeki izotopların, anne sütünden büyük ölçüde bitkisel gıdalardan oluşan bir diyete geçişle tutarlı olduğunu buldu.

Alandaki diğer kanıtlar da bitki örtüsü açısından zengin bir diyetle tutarlılık gösteriyor. Çam fıstığı, meşe palamudu ve baklagiller gibi yiyecekleri işlemek için kullanılmış olabilecek öğütme taşları var. Ayrıca, alandaki kalıntılar, meşe palamudu ve çam fıstığı gibi nişastalı yiyeceklerle tutarlı olan yüksek diş çürüğü insidansı göstermektedir. Arkeobotanik kalıntılar da meşe palamudu, çam fıstığı ve baklagillerle uyumludur.

Sonuçlar birlikte ele alındığında, Iberomaurusian kültürünün hayatta kalmak için büyük ölçüde bitkilere bağımlı olduğunu, belki de Taforalt’taki ana et kaynağı olan Berberi koyununun mevsimsel olarak dalgalanan mevcudiyetine yanıt olarak.

Bu da tarih öncesi insan popülasyonlarında her zaman et ürünlerine yoğun bir bağımlılık olduğunu varsayamayacağımızı ve diyetlerin kültürden kültüre ve yerden yere önemli ölçüde değiştiğini göstermektedir.

Araştırmacılar, “Çalışmamız, Taforalt popülasyonunun beslenmesinde bitkilere olan bağımlılığının önemini vurgularken, hayvansal kaynakların mevcut izotopik verilere sahip diğer Üst Paleolitik alanlara göre daha düşük oranda tüketildiğini göstermektedir” diye yazıyor.

“Taforalt’ta bebeklerin erken sütten kesilme olasılığı, nüfusun bitki temelli gıdaya odaklandığı fikrini güçlendiriyor ve potansiyel olarak bebekler için birincil beslenme kaynağına kadar uzanıyor.”

Derleyen: Deniz KAFKAS

Kaynak: Taforalt: Eski İnsanların Beslenme Alışkanlıklarının Sırları Çözülüyor!

Eşsiz Silah Sandığı: 1495 İsveç Gemi Enkazı, Askeri Tarihte Yepyeni Bir Sayfa Açıyor

Eşsiz Silah Sandığı: 1495 İsveç Gemi Enkazı, Askeri Tarihte Yepyeni Bir Sayfa Açıyor.

Bir yanıt yazın

Bu site istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanır. Yorum verilerinizin nasıl işlendiğini öğrenin.

Çok Okunan Yazılar