Sahtekarlığa Karşı Koyun Postu Tercih Edilmesinin Sebebi Bulundu
Yeni bir araştırmaya göre, İngiltere’nin en iyi hukukçuları yüzlerce yıl dolandırıcılığı önlemek için koyun derisinden yapılmış parşömenleri kullandı.
13. yüzyıldan 20. yüzyıla kadar, avukatların yasal belgeler yazarken keçi veya dana derisi yerine özellikle koyun postunu tercih ettiğini söylüyor.
” Parşömen durumundaki Koyun postunun özellikleri, önemli yasal belgelerin gizlice değiştirilmeye karşı sahtekarlığı önlemek için kullanıldı.”
Kağıt yapımı, 1495 yılında Hertfordshire’da ilk İngiliz kağıt üreticisi olan John Tate tarafından İngiltere’ye tanıtıldı.
Ancak, artan kağıt kullanımına rağmen, araştırmacılar mülkiyet veya arazi, binalar ve haklarla ilgili yasal belgelerin esas olarak hayvan derisi üzerine el yazısı kaldığını söylüyorlar. Genel olarak bunlar parşömen diye bilinir.
Koyun postu tercih edildi, çünkü koyunlar derilerinin çeşitli katmanları arasında yağ biriktirirdi.
Parşömen üretimi sırasında, deri kirecin içine batırılır ve bu da, katmanlar arasında boşluklar bırakan yağı çeker.
Mürekkebi kazıma girişimleri, bu katmanların ayrılmasına neden olur. Bu işlem delaminasyon olarak bilinir. Herhangi bir yazıyı değiştirme girişimlerini vurgulayan görünür bir kusur bırakır.
Keçi derisinde yüzde 3 ila 10 ve sığırlarda sadece yüzde 2 ila 3 oranına kıyasla koyun postu, yüzde 30 ila 50 arasında değişen çok yüksek bir yağ içeriğine sahiptir.
Sonuç olarak, kazımanın bu katmanları ayırma potansiyeli koyun postunda diğer hayvanlarınkinden önemli ölçüde daha fazladır.
Daha sonraki yüzyıllarda keçi veya dana derisi üzerinde devam eden koyun postu kullanımı, büyük olasılıkla daha fazla bulunabilirlik ve daha düşük maliyetlerden etkilenmiştir.
Dr Doherty, “Avukatlar, mühür kullanımında gördüğümüz gibi, özgünlük ve güvenliğe çok önem veriyordu” dedi.
“Ama şimdi bu endişe, kullandıkları hayvan derisi seçimini de kapsıyor gibi görünüyor.”
Çok dayanıklı oldukları için, parşömen üzerine yazılmış milyonlarca eski yasal belge, İngiliz arşivlerinde ve özel koleksiyonlarda varlığını sürdürüyor, ancak sözde tarihi değerden yoksun olmaları nedeniyle genellikle ihmal ediliyorlar.
Birçoğu, 20. yüzyılda atıldı, yakıldı ve hatta abajurlara dönüştürüldü.
Şimdiye kadar bu belgeler hakkında çok az şey biliniyordu ve birçoğu, aslında koyun derisi parşömeninden yapıldıklarında, yanlışlıkla dana derisi parşömen olarak kataloglanmışlardı.
Dr Doherty, “Bu belgeler üzerine yazılan metnin, çoğu zaman formüle dayalı değerlendirme listesi tarafından ele alındığından, genellikle sınırlı tarihi değere sahip olduğu düşünülüyor” dedi.
Bununla birlikte, modern araştırma teknikleri, artık yalnızca metni değil, aynı zamanda deriye kaydedilen biyolojik ve kimyasal bilgileri de okuyabileceğimiz anlamına geliyor.
Yeni araştırma Heritage Science dergisinde yayınlandı.
Derleyen: Feyza ÇETİNKOL
/Sahtekarlığa Karşı Koyun Postu Tercih Edilmesinin Sebebi Bulundu/