Orion Bulutsusu’nda Görünmez Tehlike: Gezegenler Neden Kayboluyor

Orion Bulutsusu'nda Görünmez Tehlike: Gezegenler Neden Kayboluyor?

Orion Bulutsusu’nda Görünmez Tehlike: Gezegenler Neden Kayboluyor?

Yeni James Webb Uzay Teleskobu gözlemleri, Orion Bulutsusu’nda bulunan bir grup aşırı parlak yıldızın, komşularından birinin gezegen oluşturmasını engelleyebilecek şekilde bulutsuyu yavaşça yeniden şekillendirdiğini ortaya koyuyor.

Birçoğumuz sinir bozucu komşularla uğraşmak zorunda kalmışızdır, ancak Orion takımyıldızındaki en az bir tozlu bölge için sorun varoluşsaldır.



James Webb Uzay Teleskobu (JWST) tarafından yapılan gözlemler, Orion Nebulası’ndaki genç bir yıldızın etrafındaki gaz ve tozdan oluşan kompakt bir diskin her yıl büyük miktarda hidrojen kaybettiğini gösteriyor. Protoplanetary disk olarak bilinen disk, yeni gezegenlerin oluşabileceği bölgedir, bu nedenle önemli miktarda malzeme kaybı bu süreci sınırlayabilir.

Bu hidrojen kaybı, bir grup büyük komşu yıldızdan akan yoğun morötesi (UV) radyasyon tarafından yönlendiriliyor. Yeni bir araştırmaya göre, UV radyasyonu o kadar güçlü ki, bölgede büyük gezegenlerin oluşmasını engelliyor olabilir. Bulgular, büyük kütleli yıldızların yeni oluşan gezegen sistemleri üzerindeki etkisine ışık tutabilir.

Fransız Ulusal Bilimsel Araştırma Merkezi’nde (CNRS) araştırmacı bilim insanı ve yeni çalışmanın başyazarı olan Olivier Berné, “Bir milyon yıllık zaman ölçeğinde, tüm kütle bu diskten gitmiş olmalı” dedi. Berné Live Science’a yaptığı açıklamada, gezegen oluşumuna ilişkin mevcut modellerin Jüpiter büyüklüğündeki bir kürenin birleşmesinin en az bu kadar uzun süreceğini gösterdiğini, dolayısıyla hızla kaçan materyalin “gezegen oluşumuyla rekabet halinde olduğunu” söyledi.

Aşırı şiddetli yıldızlar Trapezium kümesindeki yıldızlar – Orion’un kalbindeki iyi bilinen grup da dahil olmak üzere birçok genç yıldızın kalabalık bir evi – her biri güneşimizden yaklaşık 10 kat daha büyük ve 100.000 kat daha parlaktır. Ekibin yeni JWST gözlemleri, bu ultra parlak yıldızlardan gelen UV radyasyonunun, resmi olarak d203-506 olarak adlandırılan yakındaki protoplaneter diskteki gazı önemli ölçüde ısıttığını ve gezegen oluşturan değerli malzemelerin serbest kalmasına ve uzaya uçmasına neden olduğunu gösteriyor.

Berné, d203-506 diskinin en fazla birkaç milyon yaşında olduğunu, ancak kesin bir yaş elde etmenin zor olduğunu söyledi. Orion Nebulası’nın kendisinin yaklaşık 3 milyon yaşında olduğuna inanılıyor, “bu da biz astronomlar için çok genç” dedi.

Yeni oluşan bulutsu yaklaşık 30 ila 40 ışık yılı çapındadır, bu nedenle protogezegensel diskten fırlatılan gazın içinde kalması için iyi bir şans vardır – ancak diskin kendisinde filizlenecek gelecekteki gezegenler için sonsuza kadar kaybolur. Aynı ekibin Nature Astronomy dergisinde 23 Şubat’ta yayınlanan ilgili makalesine göre, bu sistem aynı zamanda ultraviyole saldırısı nedeniyle her ay okyanuslar kadar su kaybediyor gibi görünüyor.

Berné, diskten püsküren gazın en azından bir miktar toz taneciği taşıdığını, bu nedenle Dünya gibi kayalık gezegenlerin bu sistemde doğup doğamayacağının açık bir soru olduğunu söyledi.

Meteoritler üzerinde yapılan çalışmalar, d203-506’dan 4.000 kat daha yaşlı olan kendi güneş sistemimizin de oluşumu sırasında yakındaki bir veya daha fazla büyük yıldızdan etkilendiğini gösteriyor. Bunun kanıtı, kuyruklu yıldızlarda ve asteroitlerde – patlayan yıldızlarda görülenler gibi çok sıcak koşullarda oluştuğu bilinen alüminyum-26 gibi – yakınlardaki bir süpernova sayesinde güneş sistemimize girmiş olabilecek radyoaktif elementlerin varlığıdır.

Berné, “Bu sisteme [d203-506] bakmak gerçekten de bir bakıma güneş sistemimizin geçmişine bakmak gibi” dedi.

Kendi güneşimizle karşılaştırıldığında, d203-506’nın yıldızı beş ila 10 kat daha küçüktür, bu nedenle sistemi üzerinde daha zayıf bir tutuşa sahiptir, bu da gezegen oluşturan malzemenin neden bu kadar kolay kaçtığını açıklayabilir.

Berné, ekibinin bu diski ve Orion Nebulası içindeki diğerlerini gözlemlemek için teleskoplara daha fazla zaman başvurusunda bulunduğunu söyledi. Mevcut bulgular sadece bir sisteme dayandığından, araştırmacılar gelecekteki gözlemlerin büyük yıldızların d203-506 gibi genç gezegen sistemlerini nasıl etkilediğine dair daha eksiksiz bir resim çizebileceğini söyledi.

Berné, “Bu şimdiye kadar baktığımız buzdağının sadece görünen kısmı” dedi.

Derleyen: Deniz KAFKAS

Kaynak: Orion Bulutsusu’nda Görünmez Tehlike: Gezegenler Neden Kayboluyor?

Bebek Gezegenlerin Sırrı: Su Dolu Bir Evrenin Doğuşu

Bebek Gezegenlerin Sırrı: Su Dolu Bir Evrenin Doğuşu

Bir yanıt yazın

Bu site istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanır. Yorum verilerinizin nasıl işlendiğini öğrenin.

Çok Okunan Yazılar