Okyanus Tabanının Yarısından Fazlasında Dev Kabuklular Gizleniyor Olabilir
Dalga tepelerinin çok altında, karanlık okyanus derinliklerinde, nadiren görülen bir kabuklu evini yapar.
Adı Alicella gigantea’dır ve bilinen en büyük amfipod türüdür; genellikle parmak ucunuzdan daha küçük olan karides benzeri bir türdür. Bu ölçüye göre, A. gigantea bir devdir: doğrulayabildiğimiz kadarıyla 34 santimetreye (13,4 inç) kadar ulaşabilir.
Bu canlıların oldukça nadir olduğunu düşünüyorduk; şimdiye kadar çok azı görüldü. Ancak yeni araştırma, A. gigantea’nın dünya okyanuslarının yüzde 59’unu kaplayarak yaygın olabileceğini gösteriyor – görünürdeki kıtlığı herhangi bir gerçekliği temsil etmekten çok kendi gözlem önyargımızın bir ürünü.
Bu bulgu, okyanus uçurumunun karanlığında yaşayanlar hakkında ne kadar az şey bildiğimizin altını çiziyor.
A. gigantea, Kuzey Pasifik Okyanusu’ndaki Murray Kırılma Bölgesi’nde, 6.500 ila 6.700 metre derinlikte bir yem tuzağına üşüşüyor. Lütfen sağ üst köşede fotobombing yapan bir sıçan kuyruğu balığı gibi görünen şeyin tadını çıkarın. (Maroni vd., R. Soc. Open Sci., 2025).
Batı Avustralya Üniversitesi’nden deniz moleküler biyoloğu Paige Maroni, “Tarihsel olarak, diğer derin deniz amfipodlarına göre seyrek olarak örneklenmiş veya gözlemlenmiştir, bu da düşük nüfus yoğunluğuna işaret etmektedir” diyor.
“Ve sık bulunmadığı için demografi, genetik varyasyon ve popülasyon dinamikleri hakkında çok az şey biliniyordu ve DNA dizisi verileri üzerine yalnızca yedi çalışma yayınlandı.”
A. gigantea’yı bulmakla ilgili sorun, okyanusun derinliklerinde, 3.000 metre (9.843 feet) derinliğin altındaki abisal ve hadal bölgelerde yaşamasıdır. Yaklaşık 1.000 metre derine inildiğinde, güneş ışığı artık suya nüfuz edemez; çok, çok soğuk ve çok, çok karanlık olur. Buna ek olarak, tüm bu suyun ağırlığıyla birlikte basınç da ezici bir hal alır.
A. gigantea 34 santimetreye varan boyutlarda kaydedilmiştir ve alışılmadık şekilde pigmentsizdir. (Jamieson & Weston, J. Crustac. Biol., 2023).
Biz kara sakinleri için misafirperver olmadığı gerçeği, insanlığın derin denizleri keşfinin neden bu kadar az olduğu konusunda önemli bir rol oynamaktadır. Bu yüzden aşağıda neler yaşadığına dair son derece eksik bir anlayışa sahip olmamız muhtemelen şaşırtıcı değildir.
Bunu öğrenmek için Maroni ve meslektaşları bu türle karşılaşmalar üzerine bir çalışma yürüttüler. Atlantik, Pasifik ve Hint okyanuslarındaki derin denizlerde, 3.890 ila 8.931 metre derinlikler arasındaki 75 farklı bölgeden 195 A. gigantea kaydı derlediler. Ayrıca genomlarını dizilemek üzere kendileri için örnekler topladılar ve bunları Pasifik ve Hint okyanuslarındaki kırık bölgelerde buldular.
Genomlar, farklı denizlerde bulunan popülasyonlar arasında genetik benzerlikler ortaya çıkardı ve bu da hayvanların düşündüğümüzden daha bağlantılı olduğunu gösteriyor. Elde edilen bilgiler, A. gigantea’nın derin deniz tabanında, araştırmacıların Dünya’nın toplam deniz tabanının yüzde 59’unu temsil ettiğini tahmin ettikleri bir derinlik aralığında gelişmekte olduğunu göstermektedir.
Derin deniz amfipodları üzerine yapılan önceki çalışmalar, A. gigantea’nın pigmentasyon eksikliğinin – genellikle kırmızı spektrum boyunca renklenen bir amfipod için oldukça garip – herhangi bir büyük yırtıcıya sahip olmamasından kaynaklanabileceğini göstermektedir. Bu kesinlikle yaygın bir dağılımı kolaylaştıracaktır.
Maroni, “Derin denizlerdeki keşifler geleneksel örneklemenin ötesindeki derinliklere doğru arttıkça, dünyanın en büyük derin deniz kabuklusunun nadir olmaktan çok uzak olduğunu gösteren kanıtlar giderek artıyor” diyor.
Kaynak: https://www.sciencealert.com
120 Işık Yılı Uzakta Yaşam İzleri: Okyanus Gezegeninde Mikrobiyal Hayat Belirtisi Tespit Edildi