Nükleer Savaşın Ardından Gelebilecek Felaket: Gıda Arzının Çöküşü
Nükleer savaşın sadece o korkunç bulutları görebilecek kadar yakın olanları etkilediğini varsaymak kolaydır. Gerçekte ise, yıkım tüm dünyaya yayılabilir.
Yeni bir çalışma, farklı nükleer kış senaryolarında küresel gıda üretiminin ne kadar kötü etkileneceğini gösteriyor.
Nükleer kış, büyük ölçekli nükleer çatışmanın ardından ortaya çıkan yıkıcı bir iklim etkisidir. Nükleer silahların patlamaları ve bunun sonucunda ortaya çıkan yangın fırtınaları, atmosfere büyük miktarda is ve toz salar. Bu, yıllar boyunca yüzeye ulaşan güneş ışığının miktarını azaltır ve bu da birçok bitki ve hayvanın, gıda kaynağımız olanlar da dahil olmak üzere, ölmesine neden olur.
İlgili: Nükleer Kışın Getireceği Potansiyel Korkunçlukları Unuttuk
ABD’deki Pennsylvania Eyalet Üniversitesi’nden bilim insanları tarafından yürütülen yeni bir çalışma, nükleer kışın küresel gıda üretimi üzerindeki etkilerini simüle etti. Dünyada en yaygın yetiştirilen tahıl olan mısır (Zea maize), ekibin tarımın genel olarak ne olacağını tahmin etmesini sağlayan bir “gözcü” mahsul olarak kullanıldı.
Penn State Üniversitesi’nde bitki bilimci ve meteorolog olan Yuning Shi, “5 milyon ila 165 milyon ton arasında değişen kurum enjeksiyonları ile, şiddeti artan altı nükleer savaş senaryosu altında 38.572 lokasyonda mısır üretimini simüle ettik” diyor.
Mısır üretimindeki değişimin derecesi, yıl, bölge ve nükleer kışın şiddeti bazında. (Shi ve ark., Environ. Res. Lett. 2025.
Beklendiği gibi, sonuçlar pek iyi değildi. Ekip, atmosfere ‘sadece’ 5,5 milyon ton is salan yerel bir nükleer savaşın bile küresel mısır üretimini yüzde 7 oranında azaltacağını tespit etti. Ancak, 165 milyon ton is salan küresel ölçekli bir çatışma, mahsul üretimini yüzde 80 oranında azaltabilir.
Bu en kötü senaryoya bir de hasar çarpanı ekleniyor: gezegenin koruyucu ozon tabakasının yok olması.
Shi, “Atom patlamalarının patlaması ve ateş topu, stratosferde azot oksitler üretir” diyor. “Azot oksitlerin varlığı ve emici kurumun ısınması, ozonu hızla yok edebilir ve Dünya yüzeyindeki UV-B radyasyon seviyelerini artırabilir. Bu, bitki dokusuna zarar verecek ve küresel gıda üretimini daha da sınırlayacaktır.”
Ekip, UV-B’nin nükleer savaştan altı ila sekiz yıl sonra zirveye ulaşacağını ve mısır üretimini yüzde 7 daha azaltacağını tahmin ediyor. Bu, mahsul üretiminde toplam yüzde 87’lik endişe verici bir düşüş anlamına gelir ve küresel bir gıda krizine yol açar.
Simülasyonlar, savaşın şiddetine bağlı olarak küresel mısır üretiminin nükleer kıştan kurtulmasının 7 ila 12 yıl sürebileceğini gösteriyor. Genel olarak, Güney Yarımküre Kuzey Yarımküre’den daha hızlı, ekvatora yakın bölgeler ise kutuplara yakın bölgelerden daha hızlı toparlanacaktır.
Ancak, insanların toparlanmayı hızlandırmak için yapabilecekleri şeyler de vardır. Daha serin koşullarda ve daha kısa büyüme mevsimlerinde daha iyi yetişebilen mısır çeşitlerine geçmek, mahsul verimliliğindeki kaybı yüzde 10’a kadar azaltabilir. Bu yardımcı olabilir, ancak elbette nükleer kışın hiç yaşanmaması daha iyi olacaktır.
Ancak, eğer mecbur kalırsak – ve küresel politikanın mevcut durumu bu senaryoyu Soğuk Savaş’tan bu yana hiç olmadığı kadar olası hale getiriyorsa – ekip “tarım dirençlilik kitleri” hazırlanmasını öneriyor. Bu kitler, önerilen iklim olasılıkları için her bölgeye en uygun olarak seçilen mahsul tohumlarından oluşacaktır.
“Bu kitler, nükleer savaşın ardından gelen istikrarsız yıllarda, tedarik zincirleri ve altyapı yeniden düzelene kadar gıda üretimini sürdürmeye yardımcı olacaktır,” diyor simülasyonların baş geliştiricisi Armen Kemanian. “Tarımsal dayanıklılık kitleri konsepti diğer afetlere de genişletilebilir – bu büyüklükteki felaketler meydana geldiğinde, dayanıklılık çok önemlidir.”
Kaynak: https://www.sciencealert.com
İklim Krizi: Atlantik Akıntıları Çöküşte Mi? Bilim Dünyasını Sarsan Keşif