Mumyalanmadığı Halde Çürümeyen Rahibe Mucizesindeki Bilimsel Gerçek
Bir antropolog, Missouri mucizesinin ilahi müdahaleyle değil, cesedin gömüldüğü koşullarla açıklanabileceğini söyledi. Rahibe Wilhelmina’nın cesedi, inşaat çalışmasına yer açmak için Gower, Missouri’de Havariler Kraliçesi Mary Benedictines tarafından mezardan çıkarıldı. İsa’nın ünlü üvey babasına adanmış bir Aziz Joseph tapınağı eklemeye hazırlanıyorlardı.
Mezarı açmadan önce, 95 yaşındaki rahibenin cesedi mumyalanmadığı ve tahta bir tabuta gömüldüğü için sadece kemik bekliyorlardı. Ancak vücudunun hala neredeyse tamamen sağlam olduğunu görünce şok oldular.
Binlerce kişi, Rahibe Wilhelmina Lancaster’ın cesedini görmek ve dokunmak için küçük Gower, Missouri kasabasındaki bir kiliseye akın etti ve yer altında dört yıl geçirdikten sonra çürüme olmamasının onun ilahi kutsallığının bir işareti olduğunu iddia etti.
Gizemi artıran şey, rahibenin mumyalanmamış olmasıydı. Bu, ayrışmayı yavaşlatmak için vücudun atardamarlarına koruyucu bir sıvı konularak yapılan bir işlemdir.
Ancak sayısı yüzden fazla çürüyen ceset üzerinde çalışmış bir adli antropolog, cesetlerin gömüldükten sadece birkaç yıl sonra rahibeninki gibi görünmesinin aslında ‘çok yaygın’ olduğunu söyledi.
Dr Rebecca George, tabuttaki nem ve oksijen eksikliğinin, sıcaklığı düşük tutan killi toprakla birleştiğinde, vücudu parçalamak yerine mumyalamaya başladığını söyledi.
Rahibe Wilhelmina, 2019’da 95 yaşında ölmeden önceki yıllarda yukarıda fotoğraflanmıştır.
Profesör şunları söyledi: “Tipik olarak, bir ceset giysilerle birlikte bir tabuta koyduğunuzda, tıpkı rahibenin fotoğraflarında gördüğümüz gibi, çok fazla oksijeni kesiyorsunuz. O da sıcaklığı düşük tutan kile benzer bir toprağa gömüldü. Bu ayrışmayı durdurmaz ama yavaşlatır ve burada gördüğümüz de bu. Vücuttan nemi çeken de kesinlikle ahşap tabut.”
Bir kişi öldüğünde ciltte ve bağırsaklarda yaşayan bakteri ve mantarlar dokuları parçalamaya başlar. Ancak bu süreç, vücuttaki ölü hücreleri parçalamak için solunum ve reaksiyonları yönlendirmek için gerekli olan nem, oksijen veya düşük sıcaklık nedeniyle yavaşlayabilir.
Bu genellikle cesetler gömüldüklerinde ve bu çevresel koşullardan kopuk olduklarında olur. Bu, yalnızca tabutta, muhtemelen dışarıdan ayrışmanın neden olduğu, nem ve oksijenin geri girmesine izin verecek bir çatlak göründüğünde değişebilir.
Dr George, rahibenin vücudunun durumunu mumyalamanın erken bir aşamasına benzetti. “Bu, özellikle bu kişinin gömüldüğü koşullarda oldukça yaygın” dedi.
Cesetleri gömüldükten sonra genellikle mezardan çıkarmıyoruz, bu yüzden şimdi bu sürece bir göz atıyoruz. Ama evet, bu çok yaygın.
Ölümden sonra, birisi genellikle ölüm nedenini belirlemeye yardımcı olmak için bir otopsiden geçer. Ceset daha sonra serin ve kuru bir yerde saklanacak ve yerin yaklaşık 1,5 metre altına bir tabutta gömülecek veya yakılacaktır.
Vücutlar beş ayrışma aşamasından geçer. İlk renk değişikliği ve rigor mortis devreye girdikten sonra, ikinci aşamada bakteriler içeride parçalanmaya başlayarak gazların birikmesine neden olarak vücudun şiştiğini görür.
Ancak düşük nem, düşük sıcaklıklar ve oksijen eksikliği varsa, bu ikinci aşama yavaşlayacaktır; çünkü bakteriler büyümek için mücadele eder.
Katolikler, eğer bir vücut ölümden sonra çürümezse, o zaman kişinin ‘ asla çürümez’ olduğuna ve normal çürüme sürecini durdurmak için ilahi müdahalenin gerçekleştiğine inanırlar. Bu, kutsallığın bir işareti veya Tanrı’nın özel bir lütfu olarak görülür.
Rahibeler şimdi, ziyaretçilerin onu görebilmesi için rahibenin cesedini cam bir tapınağa yerleştirmeyi planlıyor. Şu anda her biri bir çay kaşığı ile sınırlı olmasına rağmen, mezar başından toprak alabilecekler. Rahibe Wilhelmina’nın bir aziz olup olmadığıyla ilgili sorular da gündeme geldi, ancak yerel piskoposluk, onun ölümünden beş yıl sonrasına kadar bunun için değerlendirilemeyeceğini söylüyor.
Derleyen: Feyza ÇETİNKOL
Kaynak: Mumyalanmadığı Halde Çürümeyen Rahibe Mucizesindeki Bilimsel Gerçek