Kepler Uzay Aracı, Yakıtının Azalmasıyla Kaçınılmaz Sona Yaklaştı
Dünyanın yörüngesinden 94 milyon mil uzakta olan Kepler uzay teleskopu, dokuz yıl boyunca uçuş sırasında, mekanik arızalardan kozmik ışın patlamalarına kadar pek çok potansiyel darbeyi atlattı. Bu oranda dayanıklı uzay aracı mükemmel bir başarıyı sağladıktan sonra düşündüğümüz bir şekilde bitiş çizgisine ulaşabilir. Derin uzayda hiçbir benzin istasyonu bulunmazsa uzay aracının yakıtı tükenecek. Birkaç ay içinde o ana ulaşmayı bekliyoruz.
2013 yılında, Kepler’in birincil görevi ikinci bir tepkime çarkı patladığında sona erdi ve görüş açısını orijinal görüş alanında sabit tutamayacak hale getirdi. Uzay aracına gelen güneş ışınlarının basıncını korumak için bu ışınların basıncını kullanarak enerji üretmesini sağlayan bir aparat eklenmişti. “K2” denen bu genişletilmiş görev, uzay aracının, görüş alanını “kampanya” olarak adlandırdığımız üç ayda bir kabaca gökyüzünün yeni bölümlerine kaydırmasını gerektirir. Başlangıçta, Kepler ekibi K2 misyonunun kalan yakıtla 10 kampanya gerçekleştirebileceğini düşündü. Bu konuda aşırı muhafazakarız. Misyon 16 kampanyayı tamamladı ve bu ay 17’ncisi gerçekleşti.
Şu anki tahminlerimiz Kepler’in tankının birkaç ay içinde kuruycağıdır – ama daha önceki performansı bizi şaşırtmıştı Bu nedenle, uçuşunun yakında sona ermesini beklerken, yakıtının izin verdiği kadarıyla buna devam etmesine hazırız.
Kepler ekibi, kalan zamanda mümkün olduğu kadar çok bilgi toplayıp, yakıtla çalışan iticilerin sönmesinden önce bunları Dünya’yaışınlamayı planlıyor. Bu, veri aktarımı için uzay aracının hedefimizde olduğu anlamına geliyor. Fırsatın kendini göstermesi durumunda, son kalibrasyon verilerini almayı bile planlıyoruz.
Gaz göstergesi olmadan, yakıt deposunun basıncında bir düşüş ve iticilerin performansındaki değişiklikler gibi düşük yakıt ikaz işaretleri için uzay aracını izliyoruz. Ama sonuçta, sadece bir tahminimiz var – kesin bir bilgi değil. Bu ölçümleri almak, bilimsel verilerin toplanmasını ne kadar rahat yapacağımıza karar vermemize yardımcı olur.
Arabanı ne zaman gazlayacağına karar vermek gibi bir şey. Şimdi mi duracaksın? Ya da bir sonraki istasyona gitmeye mi çalışıyorsun? Bizim durumumuzda, bir sonraki istasyon yok, bu yüzden biz hala rahat olurken veri toplamaktan vazgeçmek istiyoruz ki uzay gemisini Dünya’ya geri getirmek için hedefi tam isabet ettirebilelim. Henüz uyarı işaretleri göstermeyen uzay aracıyla ilgili güncellemelere devam edeceğiz.
Birçok NASA misyonunun net bir şekilde sona erdirilmesi için bir rota belirlenmeli ve son bir manevra için yeterli yakıt ayrılmalıdır. Örneğin, Dünya yörüngesindeki uzay aracı, diğer uydularla çarpışmadan veya kontrolsüz bir yere düşmekten kaçınmalı, Cassini gibi gezegensel misyonlar ise yaşamı sürdürebilecek bir ortamın kirlenmesini önlemek için yakıt ayırmalıdır. Cassini’nin durumunda, NASA uzay gemisini gezegenin uydularından birine girmekten ziyade Satürn’e gönderdi. Kepler gibi derin uzay misyonları yeryüzüne ya da hassas ortamlara yakın bir yerde olmamalı, bu da uzay aracında her veri damlasını sıkıştırmaya yetkin olduğumuz anlamına gelir ve sonuçta bu da bilim için daha fazla veri anlamına gelir. Evrenimizle ilgili sürprizlerin Dünya’ya gelen son aşağı bağlantıda ne olacağını kim bilebilir?
Kepler, bitiş çizgisine yaklaşırken bize heyecan verici veriler sunmaya devam ediyor, Transit Exoplanet Survey Satellite (TESS) 16 Nisan’da Cape Canaveral, Florida’dan gönderilecek. TESS, güneş sistemimizin dışındaki gezegenler için neredeyse tüm gökyüzünü tarayacak, 300 ışıkyılı uzaklıkta bulunan en parlak yıldızlara odaklanacak ve bunları Kepler’in gezegen keşiflerinin hazinelerine ekleyecek.
Kaynak: https://phys.org/news/2018-03-kepler-spacecraft-nearing-fuel.html
Çeviren: Bünyamin Tan