Kemikleri Eriyip Dişleri Dökülene Kadar, İçtiği Radyoaktifli Şurubun Ölümcül Olduğunu Bilmiyordu
20. yüzyılın başlarında, radyoaktif maddelerin tüketilmesi veya başka bir şekilde cildinize bulaşması çok modaydı.
İnsanlar Radyoaktif Diş Macunu’ndan, sigara paketlerine koyulan ve sigara içmeyi artırırken katranı ve nikotini düşüren radyoaktif kartlara kadar çeşitli ürünler yapmaya başladı.
1 Mart 1896’da Fransız fizikçi Henri Becquerel uranyumun radyoaktif özelliklerini keşfetti. Kısa bir süre sonra Marie Curie ile polonyum, toryum ve radyumun da radyasyon yaydığı bulundu. Kendisi radyoaktif terimini ilk kullanan bilim insanıydı.
Böyle bir ürün, Amerikalı bir sporcu, sosyetik ve çelik sanayi patronu Eben Byers’ın favorisi oldu. 1927’de, bir trende yataktan düştü ve kolu yaralandı. Bu kaza, onun spor hayatını zorladı ve yaşam kalitesini düşürdü.
Doktoru, acısının geçmesi için reçetesine Radithor adında bir şurup yazdı. Muhtemelen, şurubun mucidi olan William JA Bailey hastalarının reçetesine yazdıkları her şurup için doktorlara para teklif etti. Byers’ın acısı düzeldi (belki tesadüfen veya plasebo etkisi ile iyileşti ) ve bunu, esasen suda seyreltilmiş radyum olan Radithor’a bağladı. O andan itibaren, şurubun faydalarına ikna oldu ve iş arkadaşlarına, kız arkadaşlarına ölümcül şurubu gönderdi ve hatta yarış atlarına bile içirdi. Kendi payına, bu pahalı şuruptan 20 litre içti.
O zamanlar Byers için daha iyisi yoktu. Kullanıcılar zararlı etkilerine inanmadı ve hatta radyoaktif “ilaç” üreten bir üreticiye karşı harekete geçtiler. Çünkü söz verdikleri kadar radyoaktif malzeme koymamışlardı.
Birkaç yıl süren radyasyonun modası artık geçmiş gibiydi, kanserli hasta sayısı artmaya başlamıştı. Byers kilo vermeye, baş ağrısı çekmeye ve dişlerinin çoğu dökülmeye başladı. Doktoruna “gücünü, kuvvetini” kaybettiğini söyledi, Bu da kemiklerinizin parçalanmaya başladığını ifade etmenin oldukça yumuşak bir yoludur.
1931’de kullanıcılar, sağlık için radyasyonun kötü olduğu haberiyle uyanmaya başladılar ve Byers’ın duruşmalarda ifade vermek isteyip istemediğini sordular. Ancak bu noktada kendisi çok hastaydı ve onun adına avukatı aracılığıyla bir ifade gönderildi.
Avukat, Byers’in “iki ön dişi hariç tüm üst ve alt çenesindeki dişlerin çoğunun döküldüğünü” bildirdi. Bunun yanı sıra, “vücudunun kalan tüm kemik dokusu parçalanıyordu ve kafatasında delikler oluşuyordu” diye belirtti.
Ölmeden birkaç hafta önce durumunun ölümcül olduğunu öğrenmişti, bu noktada dişlerinden sadece altı tanesi kalmıştı. Öldüğünde 51 yaşındaydı ve kurşun bir tabuta gömüldü.
Ölümünün ardından, diğer birçok doktor, radyasyonun kötü etkileri hakkında tanıklık yaptı ve sonunda radyoaktif şarlatan endüstrisine son verdi.
Bu arada içeceğin mucidi, 1949’da mesane kanserinden ölünceye kadar şurubunun güvenli olduğu konusunda ısrar etti. Tıp araştırmacıları 20 yıl sonra cesedini çıkardıklarında, içi radyasyonla” parçalanmıştı” ve kalıntıları hala sıcaktı.
Derleyen: Feyza ÇETİNKOL
/Kemikleri Eriyip Dişleri Dökülene Kadar, İçtiği Radyoaktifli Şurubun Ölümcül Olduğunu Bilmiyordu/