Hastalar Kalp Durması Sonucunda Görünüşte Bilinçsizken Ölüme Yakın Deneyimlerini Hatırlıyor
Yeni bir çalışma, kalp durması sonucu oluşan kardiyopulmoner resüsitasyondan (CPR) kurtulan yaklaşık beş kişiden birinin, görünüşte bilinçsizken ve ölümün eşiğindeyken meydana gelen bilinçli ölüm deneyimleri yaşadığını gösteriyor.
Ölüme yakın deneyimleri düşündüren ritmik beyin dalgalarının tespiti
Yeni araştırmaya göre kardiyopulmoner resüsitasyondan (CPR) kurtulan kişilerin yaklaşık %20’si, görünüşte bilinçsizken ve ölümün eşiğindeyken meydana gelen ölüme yakın deneyimlerini tanımlayabilir.
Çalışmaya Amerika Birleşik Devletleri ve Birleşik Krallık’ta Mayıs 2017 ile Mart 2020 arasında CPR uygulanan ve hastanedeyken kalp atışları duran 567 erkek ve kadın dahil edildi. Hastaların %10’dan azı, hastaneden taburcu oldu.
Hayatta olanlar, bedenden ayrılma algısı ve olayları acı veya sıkıntı olmadan gözlemleme dahil olmak üzere benzersiz bilinçli deneyimler yaşadıklarını bildirdi. Ayrıca, başkalarına yönelik eylemleri, niyetleri ve düşünceleri de dahil olmak üzere, yaşamın anlamlı bir değerlendirmesini yatıklarını bildirdiler.
Araştırmacılar, bu ölüm deneyimlerinin halüsinasyonlar, rüyalar, sanrılar, yanılsamalar veya CPR’nin neden olduğu bilinçten farklı olduğunu buldular.
Gizli beyin aktivitesi testleri de araştırmaya dahil edilerek yapılan çalışmada, CPR’ye bir saate kadar gama, delta, teta, alfa ve beta dalgaları da dahil olmak üzere beyin aktivitesinde ani artışlar gözlendi. Bu beyin dalgalarından bazıları normalde insanlar bilinçli olduğunda ve düşünme, hafıza geri çağırma ve bilinçli algılama dahil olmak üzere daha yüksek zihinsel işlevler gerçekleştirirken ortaya çıkar.
Baş araştırmacı PhD, Sam Parnia, “Bu hatırlanan deneyimler ve beyin dalgası değişiklikleri, sözde ölüme yakın deneyimin ilk işaretleri olabilir ve onları ilk kez büyük bir çalışmada yakaladık” diyor. “ Ölümün eşiğindeyken, insanlar sıkıntı olmadan farkındalık da dahil olmak üzere benzersiz bir içsel bilinçli deneyim yaşarlar.”
Parnia, berrak ve yüksek beyin aktivitesinin ölçülebilir elektriksel belirtilerini, anımsanan ölüm deneyimleriyle ilgili benzer hikayelerle birlikte tanımlamanın, insan benlik ve bilinç duygusunun, diğer biyolojik vücut işlevleri gibi, ölüm anında tamamen durmayabileceğini öne sürüyor, diye ekliyor.
Parnia, “Bu berrak deneyimler, düzensiz veya ölmekte olan bir beynin bir oyunu olarak kabul edilemez, daha ziyade ölümün eşiğinde ortaya çıkan benzersiz bir insan deneyimi olarak kabul edilebilir” diyor. Beyin kapanırken, doğal fren sistemlerinin çoğu serbest kalır. Disinhibisyon olarak bilinen bu, saklanan anılar, erken çocukluktan ölüme kadar olan düşünceler ve gerçekliğin diğer yönleri dahil olmak üzere bir kişinin bilincinin derinliklerine erişim sağlar. Parnia, bu fenomenin evrimsel amacını kimse bilmese de, “insan bilinciyle ilgili merak uyandıran soruları, ölüm anında bile” açıkça ortaya koyuyor.
Çalışma yazarları, bugüne kadar yapılan çalışmaların, hastaların deneyimlerinin ve ölümle ilgili farkındalık iddialarının gerçekliğini veya anlamını kesin olarak kanıtlayamamış olsa da, bunları reddetmenin de imkansız olduğu sonucuna varmıştır. Ölümü çevreleyen hatırlanan deneyimin artık önyargısız daha fazla gerçek ampirik araştırmayı hak ettiğini söylüyorlar.
AWARE II adlı çalışmaya ABD ve İngiltere’deki yaklaşık 25 hastane katıldı. Kardiyak arrest sonrası kullanılan suni teneffüs ve resüsitasyon yöntemlerinin yanı sıra beyin aktivitesinin kayıtlarını standartlaştırmak için sadece hastanede yatan hastalar kaydedildi. Geri çağrılan ölüm deneyimiyle ilgili temaların daha iyi anlaşılmasını sağlamak için bu çalışmada, kardiyak arrestten sağ kalan 126 kişinin kendi bildirdiği anıları olan ek tanıklıkları da incelenmiştir.
Parnia, klinik bilinç olarak kabul edilen biyobelirteçleri, insanın hatırladığı ölüm deneyimini daha kesin olarak tanımlamak ve kardiyak arrest sonrası resüsitasyonun uzun vadeli psikolojik etkilerini izlemek için daha fazla araştırmaya ihtiyaç olduğunu söylüyor.
Kaynak: https://scitechdaily.com
Derleyen: Figen Berber