İnsan Vücudunda Keşfedilen Şaşırtıcı Yeni Yaşam Formu
Bilim insanları vücudumuzun içinde gizlenen ‘çılgın’ yeni bir yaşam formu keşfetti.
Bir ya da iki gen içeren ve çubuk benzeri bir şekle kendi kendine organize olan dairesel genetik materyal parçaları olan ‘obelisk’ (dikilitaş) adı verilen tamamen yeni virüs benzeri varlıklar buldular.
Dikilitaşlar dünya nüfusunun yarısında görülüyor, ancak araştırmacılar genetik kütüphanelerde bilinen hiçbir organizma ile eşleşmeyen desenler ararken keşfedildi.
İnsanların ağız ve bağırsaklarındaki bakterileri kolonize ederek yaklaşık bir yıl boyunca konakçılarının içinde yaşıyorlar, ancak bilim insanları nasıl yayıldıklarını bilmiyorlar.
Obelisklerin, bitkileri enfekte eden virüsler olan viroidlere benzeyen RNA döngülerinden oluşan genomlara sahip olması, uzmanları neden insanlarla ilişkili bakterilerde bulundukları konusunda şaşkınlığa uğrattı.
Araştırmada yer almayan hücre ve gelişim biyoloğu Mark Peifer Science’a “Bu çılgınlık” dedi. Ne kadar çok bakarsak o kadar çılgınca şeyler görüyoruz.
Dikilitaşların zararlı mı yoksa faydalı mı olduğu belli değil, ancak ekip ‘gizli evrimsel yolcular olarak var olabileceklerini’ öne sürdü.
Bilim insanları ayrıca bu küçük, ilkel varlıkların, evrimleri boyunca birçok farklı türden organizmaya bulaşabildikleri için bugün Dünya’da var olan biyolojik çeşitliliğin şekillenmesinde kritik bir rol oynamış olabileceklerini söyledi.
Bilim insanları, bağırsaklarımızda ve ağzımızda yaşayan bakterilerin içinde gizlenen ‘obelisk’ adı verilen yeni bir yaşam formu keşfetti.
Bilim insanları bu yeni keşfedilen yaşam formlarının insanları hasta edip edemeyeceğinden henüz emin değiller, ancak bunu yapabilen bir viroid türü var: Hepatit D.
Obeliskler, viroidler ve virüslerin hepsi teknik olarak hayatta kalmak için bir konağa bağımlı olan cansız organizmalardır. Yemek yemez, yenilenmez ya da çiftleşmezler.
Buna rağmen bazı araştırmacılar viroidlerin ve akrabalarının -belki de dikilitaşların- Dünya’nın en eski ‘yaşam formlarını’ temsil ettiğine inanıyor.
Stanford biyokimyacısı Ivan Zheludev liderliğindeki araştırma ekibi, insan ağızlarından, bağırsaklarından ve diğer kaynaklardan toplanan binlerce diziyi içeren bir RNA veri tabanından elde edilen verileri eleyerek obeliskleri tespit etti.
Bilinen hiçbir viroid dizisiyle eşleşmeyen ve proteinleri kodlamayan tek sarmallı dairesel RNA moleküllerini aramak için bu verileri analiz ettiler.
Analizleri 30.000 farklı obelisk türünü ortaya çıkardı. Daha önce bulunan ve belgelenen hiçbir yaşam formuna benzemedikleri için genomları daha önce göz ardı edilmişti.
Ancak Cell dergisinde yayınlanan bulgular, dikilitaşların nadir olmaktan öte bir şey olduğunu gösteriyor.
Araştırmacılar dünya nüfusunun yarısının obeliskleri ağızlarında, yüzde yedilik küçük bir kısmının ise bağırsaklarında taşıdığını tespit etti.
Ne kadar yaygın olduklarını tam olarak anlamak için daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulacaktır.
Araştırma ekibi, insan ağızlarından, bağırsaklarından ve diğer kaynaklardan toplanan binlerce diziyi içeren bir RNA veritabanından gelen verileri inceleyerek dikilitaşları tespit etti.
Araştırmacılar, bu varlıkların çoğalmak için bakteri hücrelerini kolonize ettiğine inanıyor, tıpkı bir virüsün bir konakçıya bulaşıp içinde çoğalmasına benzer şekilde.
Dikilitaş türü, vücudun hangi bölümünde bulunduklarına ve hangi insan örneğinden geldiklerine bağlı olarak değişmiştir.
Uzun süreli analizler, tek bir obelisk türünün bir insan konağının içinde yaklaşık bir yıl yaşayabileceğini göstermiştir.
Araştırmacılar, bu varlıkların çoğalmak için bakteri hücrelerini kolonize ettiğine inanıyor; tıpkı bir virüsün bir konağa bulaşıp içinde çoğalmasına benzer şekilde.
Bu konakçı-patojen ilişkisinin kanıtını, diş plağının yaygın bir bakteriyel bileşeni olan Streptococcus sanguinis’te buldular. Bu mikrop belirli bir dikilitaş türüne ev sahipliği yapmaktadır.
Bu önemli bir nokta çünkü bu bakteri türü laboratuvarda kolaylıkla üretilebiliyor ve gelecekte yapılacak çalışmalarda obelisklerin mikrobiyal hücreler içinde nasıl hayatta kaldığı ve çoğaldığı anlaşılabilir.
Şimdiye kadar keşfedilen tüm obeliskler, obulin olarak bilinen ana bir proteini kodlamakta ve birçoğu da bu proteinin ikinci, daha küçük bir formunu kodlamaktadır.
Obulinler bilinen diğer tüm proteinlerden tamamen farklıdır ve bilim insanları hala hangi amaca hizmet ettiklerinden veya nasıl çalıştıklarından emin değildir.
Şu anda bilim insanları Obelisklerin evrimsel ve ekolojik rolleri hakkında sadece spekülasyon yapabiliyor.
Parazit olmaları ve konak hücreleri için zararlı olmaları mümkündür, ancak faydalı veya tamamen iyi huylu da olabilirler.
Uzmanlar, gelecekteki çalışmalar obelisklerin insan mikrobiyomunun sağlığı veya işlevselliği üzerinde önemli bir etkisi olduğunu ortaya koyarsa, bunun insan sağlığı için önemli bir keşif olacağını söylüyor.
Kaynak: https://www.dailymail.co.uk
Mono Gölü’nde Keşfedilen Gizemli Bir Organizma Yaşamın Tarihini Yeniden Yazabilir