İlluminati’nin Kökenleri: Johann Adam Weishaupt ve Aydınlanma Hareketi

İlluminati'nin Kökenleri Johann Adam Weishaupt ve Aydınlanma Hareketi

İlluminati’nin Kökenleri: Johann Adam Weishaupt ve Aydınlanma Hareketi

İlluminati’nin tarihi, Johann Adam Weishaupt’un Bavyera Seçim Bölgesi’nde kurduğu 18. yüzyılın sonlarına kadar uzanmaktadır.
Adam Weishaupt, 1773 yılında Papa Clement XIV tarafından feshedilmiş bir Cizvit profesörüydü.

Weishaupt mezhepçilik karşıtlığına bağlıydı ve ‘Aydınlanma’nın teşvik edilmesinde etkili oldu. Aydınlanma, akla ve duyusal kanıtlara dayalı bilgi arayışı, insan mutluluğu, kardeşlik, özgürlük, hoşgörü ve kilise ile devletin ayrılmasına dayanan fikirleri benimseyen entelektüel ve felsefi bir hareketti.



Weishaupt 1776’da Bund der Perfektibilisten’i (Perfektibilisten Cemiyeti) kurdu.

Kurucu üyeler Atina baykuşunu grubun sembolü olarak benimsedi ve her üyeye bir takma ad verildi. Weishaupt kendisini Spartacus olarak adlandırırken, takipçileri kendilerini Massenhausen, Bauhof, Merz, Sutor Ajax, Agaton, Tiberius ve Erasmus Roterodamus olarak adlandırıyordu.

Weishaupt 1777 yılında bir Mason locasına katıldı ve Masonluğu tarikatına yeni üyeler kazandırmak için kullandı. Devlet hükümetlerini ve örgütlü dini ortadan kaldırmayı, yeniden eğitim yoluyla ‘insanlığı mükemmelleştirmeyi’ ve doğayla bütünleşmiş saf bir komünal devlet yaratmayı amaçlıyordu. Bir mason olarak kendi gündemini destekledi.

Charles Theodore 1777’de Bavyera Dükalığı tahtına çıktığında, başlangıçta liberal fikirler ve yasalar getirildi, ancak saray mensupları ve din adamları hükümdarı liberal fikirleri bastırmaya ikna ederek eğitimli sınıflar arasında yaygın bir antipatiye yol açtı ve bu da İlluminati’ye yeni üyeler kazanmak için mükemmel bir fırsat sağladı.

Üye alımı, varlıklı, eğitim yoluyla ilerleme arzusunda olan ve toplumda ya da diğer Mason localarında nüfuz ya da mevki sahibi olan adaylar üzerinde yoğunlaştı. Yahudiler, paganlar, keşişler ve kadınlar üyelikten dışlanmıştı.

Bu dönemde Tarikat’ın üç sınıfı vardı (acemiler, minervaller ve aydınlanmış minervaller) ve bu sınıfların üyeleri Konsey’e (Areopagus) girebiliyordu. 1782’de, Tarikat’ın önde gelen üyelerinden ve sözcülerinden Adolf Freiherr Knigge, İlluminati’de reform yaptı ve üç sınıfa ayrılmış yeni bir hiyerarşik sistem getirmiştir: Çocuk Yuvası, Masonik sınıflar (Çırak, Yoldaş ve Üstat) ve Gizemler.

1784 yılına gelindiğinde Tarikatın üye sayısı 650’den 2.500’e çıkmıştı (İlluminati tarafından kontrol edildiği iddia edilen Mason locaları da dahil) ve başlıca hamileri Saxe-Weimar-Eisenach Arşidükü Karl August ve Saxe-Gotha-Altenburg Dükü Ernest II idi, Brunswick-Wolfenbüttel Dükü Ferdinand, Koblenz Kontu Metternich ve Macaristan Veziri Kont Parfi von Erdet.

Weishaupt, Tarikatın varlığını Gül-Haçlılardan (eski mistisizmi ve ezoterik bilgeliği yayan rakip bir hareket) gizli tutmak istedi, ancak Gül-Haçlılar İlluminati’nin ateizm peşinde koşmasını, Hıristiyanlığı zayıflatmasını ve Masonluğu devrimci eğilimleri olan siyasi bir sisteme dönüştürmesini istiyordu.

İlluminati Masonluğu benimseyip Bavyera’nın ötesine yayıldıkça, Areopagite konseylerinin yerini verimsiz ‘yerel konseyler’ aldı. Ancak Areopagitistler Tarikat içinde güçlü bir ses olmaya devam ettiler ve Weishaupt’a şiddetle karşı çıktılar. İlluminati’nin çöküşüne, monarşiyi eleştiren bazı üyelerin patavatsızlıkları neden olmuş, bu da Tarikat’ın geniş çapta tanınmasına ve kilit üyelerinin çoğunun kötü şöhretli olmasına yol açmıştır. Tarikat ayrıca din karşıtı yayınlar ve kışkırtıcı yazılarla da kınandı ve Charles Theodore ve hükümeti 1784 yılında tüm gizli cemiyetleri yasakladı. Weishaupt hükümet fermanına karşı geldi ve arkasında Tarikat’ın belgelerini ve iç yazışmalarını bırakarak kaçtı.

Weishaupt sürgündeyken The Complete History of the Persecution of the Illuminati in Bavaria (1785), Illuminatism (1786), Apology to the Illuminati (1786) ve The Improved System of Illuminatism (1787) kitaplarını yazdı ve 1830’daki ölümüne kadar Illuminati hakkında yazmaya devam etti. İlluminati hakkında yazmaya devam etti. İlluminati hakkında yazmaya devam etti. 1797 ve 1798 yılları arasında Augustin Barruel’in Memoirs Explaining History of Jacobinism ve John Robison’un Proof of Robison’s Conspiracy adlı eserleri yayınlanmaya devam etti ve bu yazılar İlluminati’nin varlığını sürdürdüğüne, Fransız Devrimi’nin arkasında olduklarına ve bir komplonun sembolü oldukları teorisi de dahil olmak üzere asılsız iddialar içeriyordu.

Bazı modern kardeşlik örgütleri orijinal Bavyera İlluminati’sinin torunları olduklarını iddia etmekte ve açıkça ‘İlluminati’ veya ‘İlluminati Şövalyeleri’ adını kullanmaktadır, ancak bu modern örgütlerin tarihi Şövalyelerle ilişkili olduğunu gösteren bilinen hiçbir belge veya tarihsel bağlantı yoktur.

Derleyen: Deniz KAFKAS

Kaynak: İlluminati’nin Kökenleri: Johann Adam Weishaupt ve Aydınlanma Hareketi

Homo Naledi Aslında Ölülerini Gömmedi, Mağara Çizimleri Yapmadı mı?

İlluminati’nin Kökenleri Johann Adam Weishaupt ve Aydınlanma Hareketi

Bir yanıt yazın

Bu site istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanır. Yorum verilerinizin nasıl işlendiğini öğrenin.

Çok Okunan Yazılar