İki Ortaçağ Gezgininin Hayatı Tuvalete Gömülerek Son Buldu
Araştırmacılar, 1975 yılında İskoçya’nın Cramond kentinde eski bir Roma dönemi tuvaletinde keşfedilen bir grup ortaçağ iskeleti olan “bataklıktaki cesetler”in yaşamları ve şiddetli ölümleri hakkında yeni ayrıntılar ortaya çıkardılar. (İngiltere’de “bataklık” aynı zamanda tuvalet için kullanılan argo bir kelimedir.)
Önceki araştırmalarda iskeletlerine dayalı olarak çarpıcı dijital yüz rekonstrüksiyonları yapılan gömülü bireyler arasında 6. yüzyılda İskoçya’da yaşayan dokuz yetişkin ve beş bebek yer alıyor. Şimdi, iskeletlerin kemiklerindeki ve dişlerindeki izotopların yeni bir analizi, grubun birkaç üyesinin Cramond’un antik tuvaletlerindeki nihai mezarlarına varmadan önce İskoçya’nın uzak köşelerinden seyahat ettiğini ortaya koyuyor.
Archaeological and Anthropological Sciences dergisinde 24 Mart’ta yayınlanan yeni bir araştırmanın yazarlarına göre, bu yeni analiz, bu insanların kim oldukları, nerede doğdukları ve ne tür hayatlar sürdüklerine dair karanlık portrelere daha fazla ayrıntı ekleyebilir.
Arkeoloji profesörü yazar Kate Britton, “Diş minesi, özellikle yaklaşık üç ila altı yaş arasında oluşan dişlerden, bir kişinin nerede büyüdüğü hakkında kimyasal bilgiler içeren küçük zaman kapsülleri gibi davranır.” diyor. “Yaşam boyunca tüketilen yiyecek ve suya kadar izlenebilecek belirli bir imza bırakır.”
Analiz, bireylerden altısının Cramond bölgesinin yerlileri olduklarını düşündüren kimyasal işaretler taşıdığını gösterdi. Bununla birlikte, bireylerden ikisi – bir erkek ve bir kadın – çok farklı yaşam öykülerinin kanıtlarını gösterdi.
Araştırmacılara göre, dişinin izotopik imzası onun İskoçya’nın batı kıyısından geldiğini gösteriyordu. Britton, bu arada, erkeğin “Güney Yaylaları veya Loch Lomond bölgesi için daha tipik olan izotopları içerdiğini, bu nedenle Cramond’a bir iç bölgeden gelmiş olması muhtemeldir” dedi.
Araştırmacılar, bu kimyasal imzaların, daha sonraki bir tarihte Cramond’a yüzlerce km göç etmeden önce iki kişinin başka bir yerde büyüdüğünü gösterdiğini söyledi. O zamanlar yolların az ve çok uzak olduğu göz önüne alındığında, bu bulguların seyahat eden iki kişinin sosyoekonomik durumu hakkında önemli çıkarımları olabilir.
Çalışmanın baş yazarı Orsolya Czére, yaptığı açıklamada, “Önceki araştırmalar, buraya gömülenlerin yüksek sosyal statü, hatta asalet sahibi olduğunu öne sürdü” dedi. “Yeni analizlerimizden söyleyebileceğimiz şey, bunların, ülkenin dört bir yanına giden ve iyi bağlantıları olan bireyler olduğuydu.”
Bu gerçek, iki cesette bulunan yaralar tarafından daha da net bir şekilde ortaya çıkıyor; önceki araştırmalara göre, mezarlıkta bırakılan bir kadın ve bir çocuk, ölümcül kafatası yaralanmalarından öldü. Araştırmacılar, her iki kafatasının da, bireyleri çok hızlı bir şekilde öldürebilecek olan, muhtemelen bir mızrağın kabzası olan kör bir nesne tarafından vurulduğunun kanıtını gösterdiğini söyledi.
Bu kanıt, söz konusu dönemin yüksek düzeyde şiddet ile karakterize edildiğinin önemli bir teyidini sağlıyor. Araştırmacılar, potansiyel olarak asil geçmişe sahip iki gezginin, kendilerine tamamen yabancı olabilecek yedi erkek, kadın ve çocukla birlikte ortak bir mezara girmesinin, bu zamanların zorluğunun altını çiziyor.
Derleyen: Feyza ÇETİNKOL
Portekiz’deki 8.000 Yıllık Kalıntılar Şimdiye Kadar Keşfedilen En Eski Mumyalar
/İki Ortaçağ Gezgininin Hayatı Tuvalete Gömülerek Son Buldu/
