Gökbilimciler Güneş Sisteminin Dış Kesimlerinde Yeni Bir Cüce Gezegen Keşfetti
Vera Rubin Gözlemevi, Güneş Sistemi’nin sınırında ilk büyük keşfini gerçekleştirdi. Kuiper Kuşağı’nda, çapı 600 ile 1500 km arasında değişen 2026 ED138 adlı bir cisim keşfedildi. Bu cisim, Neptün’ün ötesindeki en büyük gök cisimlerinden biri olabilir ve Makemake ile Haumea ile karşılaştırılabilir. Yörüngesinin tamamı Plüton’un yörünge mesafesi içinde yer alıyor ve 2026 ED138’in kendisi on yıl boyunca arşiv görüntülerinde tespit edilememişti.
Neptün’ün Ötesi. Neptün’ün ötesindeki büyük cisimler astronomiyi çoktan değiştirdi. 2005 yılında Michael Brown’ın ekibi, 2003’ten kalma görüntülerde keşfedilen Eris’in keşfini duyurdu. Çapı yaklaşık 2.326 km ve kütlesi Plüton’unkinden yaklaşık dörtte bir daha fazla. Eris’in onuncu gezegen olarak kabul edilip edilmemesi konusundaki tartışma, Uluslararası Astronomi Birliği’nin 2006 yılında “cüce gezegen” terimini ortaya koymasına ve Plüton’u bu şekilde yeniden sınıflandırmasına yol açtı.
Neptün’ün ötesindeki uzay, Güneş’ten 30 astronomik birim uzaklıkta başlar ve Güneş Sistemi’nin en az keşfedilmiş bölgelerinden biri olmaya devam eder. (Bir astronomik birim veya AU, Güneş’ten Dünya’ya olan mesafedir.) Burada, yaklaşık 55 AU’ya kadar uzanan geniş bir buzlu cisimler topluluğu olan Kuiper Kuşağı bulunur. Bu cisimleri gözlemlemek son derece zordur. Çok az güneş ışığı alırlar, son derece soğukturlar ve uzak kızılötesinde bile hafifçe parlarlar. Dahası, arka plandaki yıldızlara göre yavaşça hareket ederler ve birçoğu, Güneş Sistemi’nin tüm gezegenlerinin yörüngede döndüğü ekliptik düzlemine önemli bir açıyla yörüngede döner, bu da arama alanını önemli ölçüde genişletir.

Vera Rubin Gözlemevi, Neptün ötesi gök cisimlerini aramak için kurulmuştur. Astronomi tarihindeki en büyük dijital kameraya sahiptir: 3,2 gigapiksel ve yaklaşık 40 dolunay büyüklüğünde bir görüş alanına sahiptir. Teleskop, güney gökyüzünü tekrar tekrar fotoğraflar ve hareket eden noktalar Güneş Sistemi’nin cisimlerini ortaya çıkarır. Mart 2026’da ED138 cismi görüş alanına girdi. 13 Ekim’de, Harvard-Smithsonian Astrofizik Merkezi’nden astrofizikçi Matthew Holman, Kevin Napier ile birlikte yazdığı bir yazılımı kullanarak verileri analiz ederken bilinmeyen büyük bir cisim fark etti. Bilim insanı, “Bu tür cisimler çok nadirdir, bu yüzden hemen bir hata yapıp yapmadığımı kontrol etmeye başladım” diye itiraf ediyor .
On yıl boyunca kamuoyunun göz önünde

Nesne, Mart’tan Temmuz’a kadar 20 gece boyunca yapılan 30 gözlemle takip edildi. Daha sonra, Şubat 2016’dan itibaren Karanlık Enerji Kamerası’ndan alınan arşiv görüntülerinde bulundu. Bu, yörüngesini hesaplamamızı sağladı: ED138, yaklaşık 281 yılda tam bir yörüngeyi tamamlar, Güneş’e 36,86 AU mesafede yaklaşır ve 49,04 AU mesafede uzaklaşır. Plüton, 29,6 ile 49,08 AU arasında bir mesafede yörüngede döner. Güneş Sistemi düzlemine yaklaşık 24,5 derece olan yörünge eğimi ve Samanyolu’nun yoğun yıldızlı arka planı, nesnenin gökbilimcilerden kaçmasına yardımcı oldu.
Nesnenin tam boyutu bilinmiyor: açık renkli, buzlu bir yüzeye sahip küçük bir cisim, büyük ve karanlık bir cisim kadar parlak görünebilir. Bununla birlikte, boyutuna bakıldığında, kendi yerçekimi muhtemelen ona cüce gezegenlerin ayırt edici özelliği olan neredeyse küresel bir şekil vermiştir. Kızılötesi gözlemler, çapını daha da hassaslaştırmaya yardımcı olacaktır. Rubin, on yıl boyunca güneş sisteminin kenarında binlerce yeni cisim keşfedecek ve muhtemelen varsayımsal Dokuzuncu Gezegen gizemini aydınlatacaktır .
Derleyen: Feyza ÇETİNKOL
Kaynak: Gökbilimciler Güneş Sisteminin Dış Kesimlerinde Yeni Bir Cüce Gezegen Keşfetti
Kozmik Çelişki: James Webb’in Yakaladığı Minik Dünyada Halkalar Neden Zıt Yönlerde Evriliyor?
