Dyson Küreleri: Evrendeki En Büyük Yapıyı Keşfetme İhtimalimiz Nedir?
Güneş muazzam miktarda ışık yayar. Parlaklığı neredeyse 400 milyar megavattır. Dünya bunun %0,0000001’inden daha azını alır. Bu bedava enerjidir ve eğer insan yeteneklerinin çok ötesinde bir şey inşa etmeyi göze alıyorsanız, bunu elde etmenin bir yolu vardır: Dyson küresi.
Bu, bir yıldızı milyonlarca kilometre yarıçapında enerji toplayan bir küreye sarmayı öngören teorik bir mega yapı türüdür. Başlı başına bir küre olmak zorunda değildir; öneriler genellikle onu, söz konusu enerjiyi toplayan ve daha sonra merkezlere veya gezegenlere aktaran bir güneş paneli sürüsü olarak görür. Bunlara özel olarak Dyson sürüleri denir.
Böyle bir yapının ilk önerisi, başlangıçta bilimkurgudan, Olaf Stapledon’ın Star Maker adlı romanından geldi. Ancak, bunu ciddi bir bilimsel kavram olarak inceleyen kişi 1960 yılında fizikçi Freeman Dyson’dı, ancak bir yıldızın etrafındaki katı bir kabuğun standart tasvirini imkansız olarak gördü.
İki nedenden dolayı ilginçti. Birincisi, güç açlığı çeken bir medeniyetin yıldızının enerjisinin mümkün olduğunca çoğunu kullanmaya çalışması muhtemel bir adım olarak görülüyordu. İkinci neden ise, eğer bu Dyson küreleri evrende mevcutsa, onları görebilmemiz gerektiğiydi. Şimdiye kadar yapılan aramalar sadece bir sürü yanlış alarm verdi.
Yedi olası adayın, aynı görüş hattında uzak galaksileri tespit eden gözlemler olduğu ortaya çıktı. Yıllardır değişen parlaklığıyla gökbilimcileri şaşkına çeviren kötü şöhretli Boyajian yıldızı, bir Dyson küresi barındırmakla pek de ciddi olmayan bir şekilde suçlandı, ancak hiçbir şey bu argümanı gerçekten desteklemiyordu.
Arıyoruz, ancak herhangi bir yıldızın etrafında herhangi bir uzaylı mega yapısı bulamadık. Ancak bunun bir yıldız olması gerekmediği ortaya çıktı. Birkaç yıl önce, araştırmacılar bir Dyson küresinin bir kara deliğin etrafında nasıl çalışabileceğine baktılar ve işe yarıyorlar. Bir kişi, bir kara deliğin etrafındaki aşırı koşulları enerji çıkarmak için kullanabilir ve çok fazla enerji elde edebilir.
Ancak Dyson küreleri etrafındaki tartışmalar genellikle önemli bir soru sormuyor. Bir medeniyet bu kadar enerjiye ihtiyaç duyar mı? Sovyet astronom Nikolai Kardashev, bir medeniyetin enerji tüketimine göre teknolojik seviyesini değerlendirmek için bir ölçek tasarladı. Tip I, gezegeninde mevcut tüm enerjiye erişebilen bir medeniyettir. Henüz orada bile değiliz. Dyson küresi, yıldızlarının enerjisinin bol miktarda bölümünü doğrudan kullanan Tip II medeniyetler için mantıklıdır.
Ancak Tip II medeniyetinin kendisi mantıklı mıdır? NASA’nın yakın zamanda yaptığı bir çalışma, Dünya’daki yaşamın gerçekçi bir ekstrapolasyonuna bakıldığında, bir Dyson küresinin bizim için işe yaramayacağını öne sürüyor. Öncelikle Merkür’ü feda etmeniz gerekir, ancak en küçük gezegeni umursamasak bile, bunu yapmamıza gerçekten gerek yok. Çalışma, yüksek yaşam standardına sahip 30 milyarlık bir insan nüfusunun gezegenimize ulaşan güneş ışığından daha azını kullanacağını gösterdi.
Peki, onu tam olarak ne için inşa edeceğiz? Bunu gerektiren atılımlar olabilir. Ve tüm bunlar, 2.880 galakside galaksi çapındaki medeniyetlerin ilk düşük frekanslı araması gibi, astronomları bu yapıları ve bunların sağlayacağı enerji salınımlarını aramaktan alıkoymuyor.
Kaynak: https://www.iflscience.com
Dyson Küreleri: Uzaylı Uygarlıkların Mega Yapıları İçin Yedi Aday Bulundu