Dünyanın Geleceği Yaşanmaz Bir Cehennem Dünyası
Dünya gezegeni aşağı yukarı 4,5 milyar yıldır var ve bu süre içinde çok değişti. Erimiş, çalkalanan bir magma topu olarak başlayan şey sonunda soğudu ve birkaç küçük tektonik levha geliştirdi; birkaç milyar yıl sonra gezegen çeşitli süper kıta oluşumlarıyla süslendi ve yaşamla doldu.
Ancak Dünya kozmolojik olarak hala genç. Muhtemel ömrünün ancak üçte birinden fazlasını tamamlamış durumdayız ve daha yaşanacak pek çok değişiklik var.
Ne yazık ki, bu değişimlerden sağ çıkmamız pek mümkün görünmüyor. Geçen yıl yayınlanan ve önümüzdeki 250 milyon yıl boyunca iklimi modellemek için süper bilgisayarların kullanıldığı bir çalışmaya göre, geleceğin dünyası bir kez daha tek bir süper kıtanın hakimiyetinde olacak ve herhangi bir memeli için neredeyse yaşanmaz bir yer olacak.
Bristol Üniversitesi Cabot Çevre Enstitüsü Kıdemli Araştırma Görevlisi ve çalışmanın başyazarı Alexander Farnsworth yaptığı açıklamada, “Uzak gelecekteki görünüm çok kasvetli görünüyor” dedi.
“Karbondioksit seviyeleri mevcut seviyelerin iki katına çıkabilir,” diye açıkladı. “Güneş’in de yaklaşık yüzde 2,5 daha fazla radyasyon yayması ve süper kıtanın öncelikle sıcak, nemli tropik bölgelerde yer alması nedeniyle, gezegenin büyük bir kısmı 40 ila 70 °C [104 ila 158 °F] arasında sıcaklıklarla karşı karşıya kalabilir.”
Farnsworth, antik süper kıta Pangea’ya atfen Pangea Ultima olarak bilinen yeni süper kıtanın “üçlü bir darbe” yaratacağını söyledi: dünya sadece atmosferde mevcut seviyelerden yaklaşık yüzde 50 daha fazla CO2 ile başa çıkmakla kalmayacak; sadece güneş şu anda olduğundan daha sıcak olmayacak – bu, yerçekimi ve çekirdek içinde devam eden füzyon arasındaki gelişen itme ve çekme nedeniyle yaşlandıkça tüm yıldızlara olur – ama süper kıtanın kendisinin büyüklüğü onu neredeyse tamamen yaşanmaz hale getirecektir. Bunun nedeni kıtasal etkidir – kıyı bölgelerinin iç bölgelere göre daha serin ve nemli olması ve yaz ve kış sıcaklıklarının örneğin Lawrence, KS’de Baltimore’a göre çok daha aşırı olmasının nedeni budur.
Farnsworth, “Sonuç, memeliler için yiyecek ve su kaynaklarından yoksun, çoğunlukla düşmanca bir ortamdır” dedi. “40 ila 50 santigrat derece arasındaki yaygın sıcaklıklar ve daha da yüksek günlük aşırılıklar, yüksek nem seviyeleri ile birleştiğinde nihayetinde kaderimizi belirleyecekti. İnsanlar – diğer birçok türle birlikte – bu ısıyı ter yoluyla atamadıkları ve vücutlarını soğutamadıkları için yok olacaklardır.”
Ve işte işin can alıcı noktası: bu en iyi senaryo. Çalışmanın hesaplamalarını yürüten Leeds Üniversitesi’nden Dünya Sistemi Evrimi Profesörü Benjamin Mills, “CO2’nin bugün milyonda 400 parçadan (ppm) milyonlarca yıl sonra 600 ppm’in üzerine çıkabileceğini düşünüyoruz” dedi. “Tabii ki bu, insanların fosil yakıtları yakmayı bırakacağını varsayıyor, aksi takdirde bu rakamları çok çok daha erken göreceğiz.”
Dolayısıyla, çalışma bundan milyonlarca yıl sonra Dünya’nın öngörülebilir bir resmini çizerken, yazarlar hemen köşedeki sorunları unutmamamız konusunda bizi uyarıyor. Bristol Üniversitesi’nde İklim Değişikliği ve Sağlık alanında Araştırma Görevlisi ve makalenin ortak yazarı Eunice Lo, “İnsanların sera gazı emisyonlarının bir sonucu olan mevcut İklim Krizimizi gözden kaçırmamak hayati önem taşıyor” uyarısında bulundu.
“Halihazırda insan sağlığına zarar veren aşırı sıcaklarla karşı karşıyayız” dedi. “Bu nedenle mümkün olan en kısa sürede net sıfır emisyona ulaşmak çok önemlidir.”
Kaynak: https://www.iflscience.com
Derleyen: Figen Berber
Dünyanın Geleceğini Tehdit Eden Mikroplastikler Hakkında Bilmeniz Gereken Her Şey