Dev Fosil Fasulyelerle Yağmur Ormanlarının Gizemi Çözüldü
Bitkileri tanımlayan Penn State araştırmacılarına göre, modern ıhlamur büyüklüğündeki eski fosil çekirdekler, günümüzün çeşitli Güneydoğu Asya ve Avustralya yağmur ormanlarının evrimi hakkında yeni bilgiler sağlayabilir.
Araştırmacılar, fosil kayıtlarındaki en büyük tohumlar arasında yer alan fosillerin, Güneydoğu Asya’da yaşamış ve siyah fasulye ağacı olarak bilinen modern Castanospermum ile yakından ilişkili olan, artık soyu tükenmiş bir baklagil cinsini temsil ettiğini belirledi. Bu ağaç günümüzde yalnızca kuzey Avustralya’nın kıyı yağmur ormanlarında ve komşu adalarda bulunuyor.
Endonezya, Kanada, Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri’ndeki paleontologlarla işbirliği içinde yürütülen çalışma, kısa süre önce Uluslararası Bitki Bilimleri Dergisi’nde yayımlandı.
Eosen Dönemi Fosillerinden Anlayışlar
Endonezya Borneo’sunda keşfedilen fosiller, yaklaşık 34 ila 40 milyon yıl önceki Eosen dönemine tarihleniyor. Siyah fasulye ağacının atalarının, kara kütlelerini bir araya getiren ve kıtalar arasında bitki ve hayvan alışverişine olanak sağlayan tektonik plaka çarpışması sırasında Asya’dan Avustralya’ya göç ettiğini öne sürüyorlar. Bilim insanları, yaklaşık 20 milyon yıl önce başlayan ve günümüzde de devam eden Güneydoğu Asya ve Avustralya tektonik plakalarının çarpışmasının, kara kütleleri arasında büyük bir bitki ve hayvan türü değişimine yol açtığını söyledi.
Yeni tanımlanan soyu tükenmiş baklagil Jantungspermum gunnellii’nin dev fasulye fosilleri Endonezya Borneo’sunda bulundu. Baklagiller, günümüzde yalnızca kuzey Avustralya ve komşu adaların ova yağmur ormanlarında bulunan Avustralya sırt fasulyesi ağacı Castanospermum ile yakından ilişkiliydi. Kredi: Edward Spagnuolo
Araştırmacılar, bulguların Asya-Avustralya tektonik çarpışmasından sonra Asya’dan Avustralya’ya taşınan bir bitki soyunun ilk makrofosil kanıtını sağladığını söyledi. Fosiller aynı zamanda Malay Takımadaları’ndaki en eski kesin baklagil fosilleri – fasulye ailesi – ve siyah fasulye ağacıyla ilgili bitkilerin herhangi bir yerdeki ilk fosil kaydıdır.
Penn State Yerbilimleri Bölümü doktora öğrencisi ve çalışmanın başyazarı Edward Spagnuolo, “Bu fosil tohumlar, Castanospermum’un eski akrabalarının tektonik çarpışma olayı sırasında Güneydoğu Asya’dan Avustralya’ya göç ettiklerini ve daha sonra Asya’da soylarının tükendiğini gösteriyor” dedi.
Fosil Toplamadaki Zorlukların Üstesinden Gelmek
Bu bulgular, Avustralya’dan Asya’ya taşınan soyları temsil eden bitki göçleri için mevcut doğrudan makrofosil kanıtlarının çoğuna meydan okuyor. Bilim insanlarına göre, Asya’dan Avustralya’ya hareket için doğrudan kanıt bulunmaması, en azından kısmen Filipinler, Endonezya, Doğu Timor, Papua Yeni Gine ve Malezya’nın bazı kısımlarını içeren Malay Takımadaları’ndaki bitki fosil kayıtlarının zayıf olmasından kaynaklanıyor.
Spagnuolo, “Dünyanın bu bölgesinde fosil toplamak gerçekten zor,” dedi. “Yüzey kayalarının çoğu yoğun tropikal yağışlar nedeniyle tahrip olmuş ya da bitki örtüsü, tarım ve binalarla kaplanmış durumda, bu nedenle maden ve taş ocağı buluntuları dışında fosil aramak için çok az yer var. Ayrıca çok az paleontolojik altyapı var. Bu çalışmayı mümkün kılan Java’daki Institut Teknologi Bandung’daki Endonezyalı paleontologlarla bir ortaklığımız olduğu için şanslıyız.”
Saha Keşifleri ve Fosil Analizi
Penn State’te yerbilimleri profesörü olan Peter Wilf’in de aralarında bulunduğu uluslararası bir araştırma ekibi, fosilleri 2014 yılında Endonezya Borneo’su Güney Kalimantan’daki bir kömür madeninin damarlarından topladı. Koleksiyonda üç büyük fasulye, polen örnekleri ve yaklaşık 40 yaprak bulunuyordu. Ekip, bitkilerin yanı sıra yakın zamanda yayınlanan ya da üzerinde çalışılan diğer fosillerin yanı sıra çeşitli fosilleşmiş kuş izleri, deniz omurgasızlarının yuva izleri ve fosil kaplumbağa kalıntıları da keşfetti.
Tohumlar, hindistancevizi ve diğer bazı palmiyeler hariç, fosil kayıtlarındaki en büyük tohumlardan bazılarıdır. Bilim insanları, büyük olasılıkla 3 fit uzunluğa veya bir beyzbol sopası uzunluğuna ulaşan ve beş tohuma kadar sığabilen bir kapsül içinde büyümüş olabileceklerini söyledi.
Saha çalışmasının ardından fosiller Penn State’e ödünç verildi ve burada tohumlar CT tarama görüntülemesinden geçirildi. Spagnuolo ve Wilf, fosil fasulyeleri taksonomik olarak analiz etti, tanımlama için yararlı anatomik karakterleri tanımladı ve daha önce fosil temsilcisi olmayan modern Castanospermum’a en çok benzediklerini buldu.
Spagnuolo, “Bu fosillerin bazı özellikleri baklagiller arasında ortak olsa da, Castanospermum dışında fosillerle yakından eşleşen özelliklerin bir kombinasyonuna sahip hiçbir fosil veya yaşayan baklagil grubu yoktur” dedi. “Bu da bizi tanımlama konusunda kendimizden emin kılıyor.”
Fosil tohumlara Jantungspermum gunnellii adı verildi. Cins adı fosilin kalp şeklini ifade ediyor – jantung Endonezyaca’da kalp, spermum ise Latince’de tohum anlamına geliyor. Tür adı, Duke Üniversitesi Lemur Merkezi’nde omurgalı paleontoloğu olarak görev yapan ve saha gezisine öncülük eden merhum Gregg Gunnell’i onurlandırıyor.
Bilim insanları, baklagillerin çiçekli bitkilerden oluşan çok çeşitli bir familya olduğunu ve günümüzde birçok büyük tropik ağacı da içeren yaklaşık 20.000 türün yaşadığını söyledi. Ancak modern ekosistemlerdeki bolluk ve çeşitliliklerine rağmen, bu tohumlar Güneydoğu Asya’nın ıslak tropik bölgelerinde 2,6 milyon ila 23 milyon yıl önce Neojen dönemi öncesine ait tek kesin baklagil fosilleridir.
Wilf, “Tropik bölgeler Dünya üzerindeki en çeşitli biyomdur” dedi. Fosil kayıtlarından, özellikle Asya’da tropik ekosistemlerin nasıl evrimleştiği hakkında çok az şey biliyoruz, hatta yok olma riskleri hızla artıyor ve her yıl ormansızlaşma nedeniyle geniş alanları kaybediyoruz” dedi. Penn State paleobotanik grubu, çeşitli Asya ülkelerindeki meslektaşlarıyla birlikte sahada bu sorun üzerinde çalışıyor ve Borneo’daki yeni dev fosil fasulyeler, keşif potansiyelinin harika bir örneği.”
Bilim insanları, bu bulguların baklagillerin Güneydoğu Asya’daki varlığını doğruladığını ve fosil kayıtlarındaki kritik bir boşluğu doldurduğunu söyledi.
Spagnuolo, “Dünyanın büyük bir kısmı için harika bir baklagil fosil kaydına sahibiz, ancak Güneydoğu Asya’da yok” dedi. “Çalışmamız, bu bölgenin ihmal edilmiş paleobotanik potansiyelini ve Malay Takımadaları’nda daha fazla fosil örnekleme ihtiyacını vurguluyor.”
Kaynak: https://scitechdaily.com
‘Bakteriden üretilen’ protein, soya fasulyesinin yerini alacak çevre dostu bir ürün olabilir