Çubuk Kovalamak Yerine Ağaçlara Tırmanan 30 Milyon Yıllık Köpekle Tanışın
Neredeyse tamamen korunmuş bir fosil, erken dönem köpeklerinden birinin tırmanma yeteneğini, modern koşucu köpeklerden farklı bir vücut yapısıyla birleştirdiğini gösteriyor.
Yaklaşık 30 milyon yıllık bir fosil, 30 yılı aşkın bir süre boyunca Oregon’daki bir müze koleksiyonunda kayaların içinde mühürlü halde kaldı. Paleontologlar onu ilk bulduklarında, koyun, deve ve domuzlarla akraba olan, soyu tükenmiş memelilerden oluşan bol miktarda bulunan bir grup olan oreodontlara ait olabileceğine inanmışlardı.
Araştırmacılar daha sonra bu örneği erken dönem bir köpek olarak tanımladılar. Michigan Üniversitesi paleontoloğu Anne Kort , bu fosili Kuzey Amerika’da şimdiye kadar bulunan en eksiksiz Buz Çağı öncesi köpek fosillerinden biri olarak belirledi. Hayvan, daha önce yalnızca tek tek kafataslarından bilinen ve 1879’da adlandırılan Mesocyon coryphaeus türüne aittir.
Kort’tan, John Day Fosil Yatakları Ulusal Anıtı’nın (JODA) 50. yıldönümünü kutlayan Paleontoloji Dergisi’nin özel sayısı için fosili incelemesi ve tanımlaması istendi. Örnek, 1980’lerin sonlarında Oregon’daki anıtın yakınlarındaki Arazi Yönetimi Bürosu’na ait bir arazide keşfedilmişti.
Paleontologlar fosili çevreleyen kaya ile birlikte çıkardılar ve ardından tüm bloğu koruyucu bir alçı kalıpla kapladılar. 1990’larda araştırmacılar kafatasını sergilemek üzere ayırdılar ve bir köpeğe ait olduğunu belirlediler. 2012’de, çalışmanın ortak yazarı Jennifer Cavin de dahil olmak üzere park paleontologları iskeletin geri kalanını hazırladılar ve hayvanın ne kadarının hayatta kaldığını tespit ettiler.
Michigan Üniversitesi Paleontoloji Müzesi’nde doktora sonrası araştırmacı olan Kort, “İlk başta bunun bir oreodont olduğunu düşündüler, biz de onlara koyun-deve-domuz melezi diyoruz,” dedi. “Bu, adeta altın tepside sunulmuş gibi olan en büyülü ve eğlenceli projeydi.”
Birden fazla ipucu, köpeğin erken dönemde olduğunu doğruluyor.
Paleontologlar genellikle eski bir köpeği, kafatası, dişleri ve diğer anatomik özelliklerini bilinen köpek fosilleriyle karşılaştırarak tanımlarlar. Bu örnekte ise başka bir önemli ipucu daha vardı: bileğin ucunda osteokondrom adı verilen kalıtsal bir kemik büyümesi. Aynı durum, bilinen en eski köpek fosillerinin yaklaşık %60’ında görülmektedir.
“Bu, normalde bulamayacağımız gerçekten harika bir doğrudan kalıtsal bağlantı,” dedi Kort. “Bu, bir başka kanıt çizgisi ve bu fosilin ne kadar harika olduğunu gösteriyor.”
İskeletin neredeyse tamamı korunmuş durumda. Sadece kuyruk ve ellerin ve ayakların bazı kısımları eksik. İskeletin eksiksiz olması, araştırmacıların dolaylı anatomik tahminlere dayanmadan hayvanın cinsiyetini belirlemelerine de olanak sağladı.
“İşin ilginç yanı, penis kemiği (baculum) bile bulunmuştu,” dedi Kort. “Bu da bunun kesinlikle bir erkek olduğunu bildiğimiz anlamına geliyor.”
Bu köpek koşmayı henüz öğrenmemişti.
Kort’a göre, köpekler yaklaşık 40 milyon yıl önce Kuzey Amerika’da ortaya çıkmıştır. Ortak ataları Hesperocyon adlı bir köpekgiller türüydü. O zamanlar kıtanın büyük bir kısmı yağmur ormanlarına benzeyen yoğun ormanlarla kaplıydı ve Kort’un dediğine göre Hesperocyon, günümüzde yaşayan köpeklerin aksine muhtemelen “oldukça iyi bir tırmanıcıydı”.
Mesocyon, küresel iklimin soğumasıyla birlikte yaklaşık 10 milyon yıl sonra ortaya çıktı. Yoğun ormanlar yavaş yavaş daha açık ormanlık alanlara ve bazı yerlerde çalılıklara dönüştü. Kort, Mesocyon’un modern köpeklerde görülen koşma adaptasyonlarını geliştirip geliştirmediğini belirlemek için alışılmadık derecede eksiksiz iskeleti inceledi.
Memelilerde çevre ve koşma adaptasyonları arasındaki etkileşimi inceleyen Kort, “Cevap kesinlikle hayır,” dedi. ” Mesocyon’un genel olarak daha sağlam kemikleri var. Daha kısa ve daha tıknaz.”
Kort’a göre , dirsek ekleminin şekli, Mesocyon’un ön kollarını döndürebildiğini gösteriyor; bu yetenek, hayvanın tutunmasına ve tırmanmasına yardımcı olmuş olabilir. Hayvan ayrıca, modern köpeklerdeki tırnak benzeri çıkıntıya karşılık gelen büyük bir ilk parmağını da korumuştur. Bu anatomi, Mesocyon’un bazen günümüz köpekleri gibi tamamen parmak uçlarında yürümek yerine topuğunu yere koyduğunu düşündürmektedir.
Nesli tükenme, farklı bir köpek ekolojisini ortadan kaldırdı.
Kort, bu örneğin aynı zamanda yok olmanın daha geniş bir sonucunu da gösterdiğini söylüyor. Bir tür ve akrabaları ortadan kaybolduğunda, kendilerine özgü yaşam biçimleri de onlarla birlikte yok olur.
“Bu fosil, günümüzdeki köpeklerin büyük büyük büyük amcası değil, çünkü bu soy tamamen yok oldu. Ve bu yok oluşla birlikte, artık göremediğimiz bir köpek ekolojisi türünü de kaybettik,” dedi. “Bazen, bir şey yok olduğunda hayatın bir yolunu bulacağına dair bir varsayım var. Yerine başka bir şey gelecek veya bir şey sihirli bir şekilde geri dönecek.”
“Ancak evrim asla mükemmel bir uyum bulmaz, iyi uyumlar bulur. Bu yüzden bir şeyleri kaybettiğimizde, sonsuza dek yok olurlar. Asla mükemmel bir şekilde yerlerine yenileri gelmez ve bence bu, günümüzdeki nesli tükenme olaylarını düşünürken almamız gereken önemli bir derstir.”
JODA paleontoloğu Ted Fremd, fosili ilk bulan, kurtarılmasını önceliklendiren ve kafatasını ortaya çıkaran ilk hazırlık çalışmalarını tamamlayan kişidir. JODA paleontoloğu Joshua Samuels, 2011 yılında kalan iskeleti koruyucu kılıfından çıkarmak için Cavin’i görevlendirdi. Şu anda JODA’nın baş paleontoloğu olan Nicholas Famoso, daha sonra Kort’un bu örneği incelemesini önerdi. Los Angeles County Doğal Tarih Müzesi’nden Xiaoming Wang da araştırmanın ortak yazarlarından biridir.
Derleyen: Feyza ÇETİNKOL
Kaynak:Çubuk Kovalamak Yerine Ağaçlara Tırmanan 30 Milyon Yıllık Köpekle Tanışın
Müze Raflarında Uzun Zamandır Kayıp Olan Megalodon Fosilleri Bulundu
Çubuk Kovalamak Yerine Ağaçlara Tırmanan 30 Milyon Yıllık Köpekle Tanışın