Çin’in Uzay Aracı Ay’dan Daha Önce Hiç Görülmemiş Türden Örnekler Getirdi
Ay’ın çalkantılı dönemlerine dair önemli ipuçları verebilir
Çinli bilim insanları, Aralık 2020’de Chang’e-5 uzay aracının Ay’dan getirdiği örneklerde tuhaf kırıntılar keşfetti.
Çin Bilimler Akademisi Jeokimya Enstitüsü’nden araştırma ekibi boyutu 2 milimetreden küçük 3 bin toprak parçasını inceledi.
Hakemli bilimsel dergi Nature Astronomy’de yayımlanan araştırmada, 7 farklı magmatik kayaç belirlendi. Bunlardan biri, Ay’ın volkanik açıdan halen aktif olduğu dönemde oluşmuş, tamamen yeni bir bazalt türüydü.
Dahası bu örnek, şimdiye kadar Ay’dan getirilen en genç regolit (Ay toprağı) oldu. Uzmanlara göre söz konusu kaya parçası, şimdiye kadar Ay’dan gelen diğer örneklerden farklı bir zaman dilimine bakış atma fırsatı veriyor.
Böylelikle Ay tarihinin çalkantılı dönemlerine dair de önemli ipuçları verebilir.
Bu arada diğer magmatik kayaçlar arasında da son derece dikkat çekici örnekler vardı. Bunlardan biri, camsı bir kayaya gömülmüştü ve yüksek seviyede titanyum içeriyordu. Araştırmacılar buna “yüksek Ti vitrofirik parça” adını veriyor.
Söz konusu parça, gök cisminde daha önce görülmeyen bir mineralojiye sahip ve muhtemelen yeni bir Ay kayacı türünü temsil ediyor.
Çalışmanın yazarlarına göre, bu kaya parçacıkları muhtemelen toplandıkları noktadan 400 kilometre kadar uzaklıktaki bölgelere ait.
Araştırmacılar bunların yüzlerce yıl boyunca Ay yüzeyini bombardımana tutan göktaşlarının etkisiyle uzak noktalara fırlatıldığını düşünüyor.
Araştırma makalesinde konuyla ilgili şu ifadeler yer alıyor:
Bu egzotik volkanik kırıntılar, Ay’ın kabaca 2 milyar yaşındaki daha genç bölgelerinin litolojik (taş bilimsel) çeşitliliğini gösteriyor.
Kaynak: Çin’in Uzay Aracı Ay’dan Daha Önce Hiç Görülmemiş Türden Örnekler Getirdi
Uzaydaki Atomik Saatler: Karanlık Maddenin Sırlarını Ortaya Çıkarmanın Yeni Yolu
Nature Astronomy dergisinde yayınlanan yeni bir çalışmaya göre, Merkür’ün yörüngesinde ve Güneş’e çok yakın bir uzay aracında bulunan atomik bir saatin incelenmesi, karanlık maddenin doğasını ortaya çıkarmanın püf noktası olabilir.
Karanlık madde evrendeki kütlenin yüzde 80’inden fazlasını oluşturuyor, ancak onlarca yıllık deneysel çabalara rağmen şimdiye kadar Dünya’da tespit edilmekten kaçındı. Bu aramaların kilit bir bileşeni, herhangi bir zamanda dedektörden geçen karanlık madde parçacıklarının sayısını ve dolayısıyla deneysel hassasiyeti belirleyen karanlık maddenin yerel yoğunluğuna ilişkin bir varsayımdır. Bazı modellerde bu yoğunluk genellikle varsayılandan çok daha yüksek olabilir ve karanlık madde bazı bölgelerde diğerlerine kıyasla daha fazla yoğunlaşabilir.