Bilim insanları, ‘Uzay Kabarcıklarının’ Dünyayı Güneşten Koruyabileceğini Söyledi, Ama İşe Yarayacak mı?
İklim değişikliği gerçek bir sorun. Karbondioksit ve metan gibi sera gazlarının insan kaynaklı çıktıları, Dünya’nın jeolojik kayıtlarında daha önce görülmemiş bir hızda küresel ortalama sıcaklıklarda benzeri görülmemiş bir artışın ana itici gücüdür.
Sorun o kadar kötü ki, sera gazı emisyonlarını azaltmaya yönelik herhangi bir girişim çok geç olabilir. Bu nedenle, Massachusetts Teknoloji Enstitüsünde bulunan bir ekip, radikal yeni bir çözüm önerdi: uzayda baloncuklar.
Bu doğru, uzayda baloncuklar.
Düşünce, iki endişe alanına dayanmaktadır. Birincisi, geleceğe taşınan sera gazı emisyonlarını azaltmak veya hatta ortadan kaldırmak için elimizden geleni yapsak da, bir asırdan fazla ileri sanayileşmeden vermiş olduğumuz zarar, Dünya’nın iklim yörüngesinin gidişatını şimdiden kötü bir yöne çevirmiş durumda.
O kadar kötü olabilir ki, yarın tüm sera gazı emisyonlarını tamamen durduracak olsak bile; yükselmeye devam eden deniz seviyeleri, daha aşırı hava olayları ve gıda üreten bölgelerde aksamalar dahil olmak üzere, iklim değişikliğinin ciddi etkileriyle on yıllar ve hatta yüzyıllar boyunca yaşamak zorunda kalacağız.
Sorunu çözmenin bir başka yolu, karbonu ayırmak veya ortadan kaldırmak ya da atmosfere aerosoller salarak, Dünya yüzeyine ulaşan güneş ışığı miktarını bir şekilde sınırlamaktır.
MIT’deki(Massachusetts Teknoloji Enstitüsü) ekip, bunun genellikle kötü bir fikir olduğunu savunuyor çünkü iklim sistemimiz o kadar karmaşık ve dinamik ki, yapay faktörlerin atmosfere girmesi tersine çevrilemez.
Bu yüzden uzayı düşünüyorlar. Buradaki fikir, bir dizi ince kabarcık benzeri zar geliştirmektir.
Bu zarlar, kelimenin tam anlamıyla engelleyerek Dünya’ya ulaşan güneş ışığının bir kısmını yansıtacak veya emecektir. Ekip, Dünya’ya ulaşan güneş ışığı miktarı yalnızca yüzde 1,5 oranında azaltıldığında tüm sera gazı çıktımızın etkilerini tamamen ortadan kaldırabileceğimizi savunuyor.
Şahsen ben bu fikir hakkında oldukça şüpheliyim. Birincisi, ekip henüz bu baloncukların neyden yapılacağını ve Dünya-Güneş sisteminin ilk LaGrange noktasına yakın olan hedef konuma nasıl gönderileceğini tam olarak açıklamadı.
Dünyanın, Güneş’in ve muhtemelen diğer gezegenlerin yerçekimi kuvvetlerini dengeleyerek salın dengesini korumaları gerekecek. Ayrıca, güneş rüzgarının ve mikrometeoroidlerin sürekli yağmurundan bahsetmemek için Güneş’in kendisinden gelen radyasyon basıncıyla da mücadele etmek zorunda kalacaklar.
Güneş’in ürettiği çıktının yüzde birini bile engellemek için binlerce mil genişliğinde bir sal gerekir ki bu da onu şimdiye kadar uzaya yerleştirdiğimiz en büyük yapı haline getirecektir. Yani bu şeyi çalıştırmak için sadece küçük bir mühendislik zorluğu var.
Ve MIT araştırmacıları, bu uzay temelli yaklaşımın tamamen tersine çevrilebilir olduğunu iddia etse de, bu sadece belirli bir anlamda. Evet, salın kötü bir fikir olduğuna veya yapmasını umduğumuz şeyi yapmadığına karar verirsek, serbest yüzmesine izin verebilir veya onu parçalarına ayırabiliriz.
Ancak Dünya’nın iklimi, tam olarak anlamadığımız, içine gömülü birçok karmaşık geri bildirim döngüsüne sahip karmaşık bir sistemdir.
Yıllar, on yıllar ve yüzyıllar boyunca Güneş’in ışığını yüzde bir buçuk oranında engellemenin toplam etkileri ne olurdu? Biyosfer veya bulut örtüsü seviyesi veya okyanus buharlaşması veya binlerce başka husus üzerinde ne gibi bir etkisi olurdu? Bunu doğru yapmak için teknik ve entelektüel kapasiteye sahip olduğumuza gerçekten inanıyor muyuz?
Son olarak, Dünya’ya isabet eden güneş ışığı miktarını azaltan bir çözüm geliştirmek, Dünya’nın iklimine ve biyosferine ciddi zararlar verdiğimiz temel sorunu çözmek için hiçbir şey yapmıyor.
İstediğimizi yapmak için bir siperimiz varsa o zaman sala daha fazla baloncuk ekleyebiliyorsak neden sera gazlarını kirletmeyi veya salmayı bırakalım?
Bu temel sorunları ele almamız gerekiyor, onları sadece kağıtlara dökmek değil.
Ekip, yapılacak daha çok iş olduğunu kabul ediyor ancak yıllarca süren çalışmaların ardından önerilen bu çözümün karmaşıklığının gerçekleri balonlarını patlatırsa şaşırmam.
Bu makale ilk olarak Universe Today tarafından yayınlandı.
Kaynak: sciencealert
Derleyen: Simge KARA
Bilim insanları, ‘Uzay Kabarcıklarının’ Dünyayı Güneşten Koruyabileceğini Söyledi, Ama İşe Yarayacak mı?
Sualtı Mağarasında 11.000 Yıllık Madencilik Keşfedildi