Bilim İnsanları Hatalarınızdan Dolayı Kendinizi Affetmenin Neden Zor Olduğunu ve Bunu Nasıl Yapacağınızı Buldular
Başkalarına karşı duyulan kızgınlıklardan kurtulmak zor olabilir, ancak kendinizi affetmek çok daha zordur. Kendi hatalarınız hakkındaki takıntılı düşünceler, içinden çıkılması zor bir kendini cezalandırma ve pişmanlık kısır döngüsüne dönüşür.
Ancak psikologların araştırmalarının da gösterdiği gibi, bu davranış herkeste tipik değildir. Öyleyse neden bazıları sonsuz bir kendini kınama döngüsüne saplanırken, diğerleri sonunda kendilerini affetmenin bir yolunu buluyor? Bilim insanları sonunda bu sorunun cevabını buldu.
Ancak asıl önemli olan, çalışmanın sonuçlarının, hatalarınız hakkındaki takıntılı düşüncelerden kurtulmanızı sağlayabilecek şeyin ne olduğunu açıkça ortaya koymuş olmasıdır. Ve bu meditasyon, yoga veya psikolojik eğitim değildir.
Gece yatmadan önce aklınıza binbir türlü düşüncenin geldiği ve bunların arasında geçmişte yaptığınız bir hatayla ilgili tetikleyici bir düşüncenin olduğu bir durumla hiç karşılaştınız mı? Öyleyse, yalnız değilsiniz – kendini affetme sorunu çok önemli. Sanki bu hayatı ilk kez yaşıyormuşuz ve hatalara meyilliymişiz gibi görünebilir, bu normaldir, ancak bazen aptalca şeyler için kendinizi affetmek çok zordur.
Avustralya ve Amerika Birleşik Devletleri’nden bir grup bilim insanı, 80 Amerikalıyı kapsayan bir sosyal deney yaparak bunu nasıl başarabileceklerini araştırmaya karar verdi . Çalışma, her birinin son derece kişisel hikayelerini inceledi.
Hatalarınızı Affetmeyi Nasıl Öğrenirsiniz: Araştırma
Deney katılımcılarından biri şunları söyledi: “Kızımın okulda zorbalığa maruz kalmasına uzun süre göz yumdum, ona inanmadım ve duygularını küçümsedim. Bir hata yaptığımı ve çocuğumu başka bir şehre taşıdığımı fark ettiğimde artık çok geçti; travma çoktan yaşanmıştı. Dayanılmaz bir his. Sanki dün olmuş gibi.”
Başka bir gönüllü, nişanlılığı sırasında başka birini öptüğünü itiraf etti, ancak kendisi de bir ilişkide aldatmanın kabul edilemez olduğuna her zaman inanmıştı. Birkaç katılımcı da sevdiklerinin intiharlarından dolayı kendilerini suçlu hissettiklerini anlattı.
Çalışmanın yazarları daha sonra katılımcıları iki kampa ayırdı: Kendini affedebilenler ve affedemeyenler. Davranışları büyük ölçüde farklılık gösteriyordu.
“Bunu yaptıysam, o zaman kötü biriyim.”
İkinci gruptaki kişiler, daha önce akıl almaz olarak gördükleri davranışları yapabileceklerini çoğu zaman kabul edemiyorlardı. “Kabul edilemez” eylemi kafalarında tekrar tekrar canlandırıyor ve kusurlarını kabul etmeyerek sürekli utanç duyuyorlardı. Bu grubun küçük bir kısmı ise suçu başkasına atmaya çalışıyordu.
Takıntılı düşünceler dayanılmaz hale geldiğinde, kaçınmaya yöneldiler: fazla mesai yapmak, video oyunları oynamak, hatta tehlikeli işler yapmak. Elbette bu rahatlama sağlıyor, ancak yalnızca geçici bir süreliğine .
Aynı zamanda, ilk grubun temsilcileri, ancak acıyı tam olarak hissetmelerine, duyguları uzun süre atlatmalarına (bazıları için sadece birkaç gün, bazıları içinse aylarca süren öz-keşif) ve sonunda durumu bırakmalarına izin vererek kendilerini affedebildiler.
Geçmiş geri döndürülemez, hiçbir şey düzeltilemez – geriye kalan tek şey, hatayı faydalı bir deneyime dönüştürmektir.
Araştırmacılar ayrıca, kendini affetmenin pişmanlığın tamamen ortadan kalktığı anlamına gelmediğini de belirtti. Katılımcılar, eylemlerinden hâlâ sorumlu hissediyorlardı, ancak bu deneyim, kişinin kendi ahlaksızlığının kanıtı olarak değil, kendini geliştirme motivasyonu olarak kullanılabilir.
Derleyen: Feyza ÇETİNKOL
Kaynak: Bilim İnsanları Hatalarınızdan Dolayı Kendinizi Affetmenin Neden Zor Olduğunu ve Bunu Nasıl Yapacağınızı Buldular
Beynimizi Dijital Sonsuzluğa Aktarmak: Bedensiz Bir Bilinç İnsanlık İçin Tehlike mi?