Mars topraklarında bulunan bileşiklerin birkaç dakika içinde bütün bakteri kültürlerini yok edebileceğini ortaya koyan yeni bir araştırma yayınlandı.
Araştırmacıların, kırmızı gezegenin yüzeyindeki mikroorganizmaların hayatta kalıp kalamayacağına dair şüpheleri vardı ve şimdi laboratuvar sonuçları, potansiyel yeşil bakteriler için kötü sonu işaret ediyor. Mars’ ta patates yetiştirmek, düşündüğümüzden daha zor olabilir.
Buradaki sorun, 2008 yılında Mars’ta ilk tespit ettiğimiz perkloratlara (klor içeren kimyasal bileşikler) uzanıyor. Bu tuzlu bileşikler, aynı zamanda Mars yüzeyindeki suyun sıvı halde kalmasını sağlayan, esasen onu tuzlu su haline getiren bileşiklerdir.
Perkloratlar insanlar için toksik (zehirli ) olarak kabul edilir, ancak mikroplar için mutlaka bir sorun oluşturmazlar ve yüzeysel su sıvısını tuttuklarından, Mars’ta bu bileşiklerin varlığı hayat için faydalı bile olabilir-en azından biz böyle düşünmüştük.
Edinburgh Üniversitesi’nden araştırmacılar, bileşikleri şiddetli ultraviyole (UV) ışığa maruz bırakmayla eşleştirdiğinizde, herhangi bir yaşam formunda durumun ümitsiz olduğunu doğruladı.
Ekip şöyle belirtiyor: “Perklorat, oda sıcaklığında stabil olmasına rağmen, örneğin yüksek sıcaklıklarda aktive edildiğinde güçlü bir oksidan.”
Perkloratı bir oksidan haline getirmenin bir yolu UV ışığına maruz bırakmaktır. Mars’ın Dünya’ya kıyasla çok daha ince bir atmosferi olduğundan, yüzeyinde bu tür bir radyasyon vardır.
Bilim adamları bakteri seven, Bacillus subtilis(basilus subtilis) aldılar ve onları Mars benzeri koşullara maruz bıraktılar.
Bakteriler, Mars’ta nasıl bulunacağı ile benzer konsantrasyonda bir magnezyum perklorat solüsyonu içinde yüzüyorlar, sonra bu bakteriler Mars yüzeyinde yüzenle aynı genel dalga boyundaki UV ışığına maruz kaldı.
Bu testten sonra hiçbir bakteri hayatta kalmadı. 30 saniye içinde öldüler.
Ekip ayrıca bakterileri, perkloratlar olmadan UV ışınlarına maruz bıraktı fakat bu bile koloniyi yaklaşık bir dakika içinde sildi.
Tabii ki, bir gezegenin yüzeyi petri kabı kadar verimsiz ve ıslak değildi. Bunu göz önünde bulundurarak; araştırmacılar, aynı zamanda, mikropların, silisyumdan yapılmış Mars ‘kaya benzerleri’ üzerine asıldığı bir senaryoyu test etti.
Bu koşullar, B. subtilis üzerinde biraz daha basit hale getirildi ancak ne yazık ki çoğu yine de yok oldu. Bu demek oluyor ki ;Mars’ta bulunan bir yaşam varsa, muhtemelen gezegenin yüzeyinin altında oldukça uzakta saklanıyordur.
“Mars yüzeyinde oksidanların toksik etkilerinden bir süredir şüphe edilse de, gözlemlerimiz günümüz Mars yüzeyinin; oksidanlar, demir oksitler, perkloratlar ve UV radyasyonunun toksik bir kokteyli nedeniyle hücre için oldukça zararlı olduğunu göstermektedir.”şeklinde araştırmacılar açıklamalarını yapmışlardır.
Mars’taki kayalıklardan akan tuzlu su gerçekten konsantre perklorat akarsuyu ise,bu, hayatı sürdürmek için uygun bir ortam değildir. Ekip, perkloratlar Mars topraklarında olduğu için bunun temelde gezegenin yüzeyinin büyük bölümünü yaşanmaz hale getirdiğini söylüyor.
Mars toprağı, Dünya’daki mikropları temas halinde öldürürse, bu, gezegensel koruma söz konusu olduğunda aslında iyi bir şey olabilir. Gelecekteki Mars görevlerimiz, komşu gezegeni onarılmaz derecede kirletebilir.
Bilim adamları, Mars yüzeyindeki ölümcül kokteyllerin canlı hücreleri öldürüp öldürdüklerini tam olarak öğrenmek için izleme çalışmaları yapmayı planlıyorlar.
Çalışma Scientific Reports’da yayınlandı.
Kaynak: http://www.sciencealert.com/mars-surface-looks-to-be-much-more-deadly-than-we-previously-thought
Çeviri: Simge Kara