Beyin Kaos Yaşamıyor, Yeni Bir Dil Konuşuyor: Bilim İnsanları Psikedeliklerin Gizli Kodunu Buldu

Beyin Kaos Yaşamıyor

Beyin Kaos Yaşamıyor, Yeni Bir Dil Konuşuyor: Bilim İnsanları Psikedeliklerin Gizli Kodunu Buldu

PsikedelikPsikedelik maddeler klinik açıdan giderek daha önemli hale geliyor ve son dönemdeki birçok araştırma, psilosibinin etkilerini daha ayrıntılı bir şekilde inceleyerek, beyin aktivitesinde kalıcı ve anlamlı değişiklikler bırakma yeteneğine sahip olduğunu ortaya koyuyor.

‘Sihirli mantarlar’da bulunan psikoaktif güçlü madde psilosibinin, beyin plastisitesini tetikleyerek, sinirsel bağlantıları ve sinyal yollarını yeniden düzenleyerek, aksi takdirde durağan olan zihin durumlarımızı potansiyel olarak değiştirdiği düşünülüyor.

Gerçekten de, bazı kullanıcılar artan evrensel daldırma bildirdiler: uzay, zaman ve benlik duyularının dekonstrüksiyonu ve birbirine bağlanması – bir nevi kimliğin kozmik ortama kaynaşması.

Bu biraz kaotik geliyorsa, bazı bilim insanları da aynı fikirde.

Psilosibinin neden olduğu beyin bozuklukları genellikle düzensiz ve entropik olarak kabul ediliyor; bazı beyin ağları düzenli, katı bir durumdan daha düzensiz, esnek bir duruma (en azından geçici olarak) geçiyor.

Ancak Nature dergisinde yeni yayınlanan, bugüne kadarki en büyük tek merkezli psikedelik beyin araştırmasına göre, bu görünürdeki düzensizlik hikayenin tamamı değil.

Avustralya’daki Monash Üniversitesi’nde sinirbilimci ve bilinç araştırmacısı olan ve çalışmanın baş yazarı Devon Stoliker, “Bu bozulmanın içinde gizli bir düzen keşfettik,” diye açıklıyor.

“Psilosibin etkisi altında, iç dünyamızı ve çevremizdeki dünyayı işlememize yardımcı olan beyin ağları daha az belirgin hale geldi, ancak insanların deneyimlediklerini yansıtan kalıplara yeniden organize oldu.”

“Bu etki, daha olumlu psikedelik deneyimler yaşayan ve çevrelerindeki dünyadan daha az kopuk hisseden kişilerde daha belirgindi.”

Psikedelik psilosibin molekülü başlangıçta mantar türlerinden elde edilmiştir. (Kateryna Kon/Science Photo Library/Getty Images)

Monash Üniversitesi’nde beş yıl süren bir çalışmada, araştırmacılar fonksiyonel manyetik rezonans görüntüleme (fMRI) ve elektroensefalografi (EEG) ile birlikte makine öğrenme modelleri ve anketler kullanarak, zihnin psilosibin dozundan sonra doğal olarak nasıl tepki verdiğini araştırdılar.

Çalışmaya daha önce psikedelik deneyimi olmayan 62 sağlıklı yetişkin katıldı. Katılımcıların beyinleri, psilosibin tedavisi almadan önce ve sonra dinlenirken, meditasyon yaparken, müzik dinlerken veya hareket eden bulutların sessiz bir filmini izlerken tarandı.

Araştırmacılar, farklı beyin bölgelerindeki kan oksijen sinyallerini haritalayarak, beyin aktivitesinin farklı ağlara ayrılması olan fonksiyonel modülerlikte bir düşüş tespit ettiler.

Beyin bölgelerinin bir bağlantısı olan varsayılan mod ağı (DMN), merkezi bir aracı gibi görünüyor.

DMN, uzay, zaman ve kimlik gibi karmaşık kavramları algılayan farklı beyin bölgelerinden gelen bilgileri bütünleştiren nörolojik bir uçuş kontrolörü gibidir. Özellikle hayal kurma ve iç gözlem sırasında aktiftir.

Psilosibin, beyin ağları arasındaki ayrımı gevşeterek yeni nörolojik etkileşimlere olanak sağlıyor gibi görünüyor.

Bu nedenle, psikedelik madde, içsel ve dışsal odaklanma arasında bir geçişi kolaylaştırmak için, içe dönük DMN ve dışsal görsel ağ (gördüğümüz şeyleri işlemekten sorumlu) arasında bir beyin gradyanını değiştirebilir.

Deneysel koşullarla ilgili olarak, en büyük küresel beyin organizasyonunun “esrarengiz” müzik dinlemeye yanıt olarak gerçekleştiği görülmüştür.

Katılımcılar film izlerken, sinir ağlarında daha az bozulma ile etkiler azalmıştır; bu durum, katılımcıların gözleri kapalıyken, dinlenirken, meditasyon yaparken veya müzik dinlerkenki duruma kıyasla daha belirgindir.

Başka bir deyişle, eklenen görsel uyaranlar psikedelik deneyimlerini etkilemiştir.

Monash Üniversitesi’nde hesaplamalı sinirbilimci ve çalışmanın kıdemli yazarı Adeel Razi, “Bu, bağlamın psikedelik deneyimin sadece arka planı olmadığını gösteriyor. Bir kişinin ne yaptığı ve neye odaklandığı, beyninin nasıl tepki verdiğini şekillendiriyor” diye açıklıyor.

“Tedavi için bu, çevrenin ve bir kişinin psikedelik seans sırasında ne yaptığı ve deneyimlediğinin neden önemli olduğunu pekiştiriyor.”

Araştırmacılar, psilosibin tedavisi sonrasında beyin bağlantısındaki değişiklikleri haritalamak için makine öğrenimini kullandılar. Katılımcıların o sırada ne yaptıklarına bağlı olarak farklı örüntüler ortaya çıktı. (Stoliker vd., Nature, 2026)
Araştırmacılar, “birleşik bir bütünün parçası olmanın algısal ve bilişsel bir farkındalığı” olarak adlandırdıkları bir durumun önemini vurguluyorlar.

Psilosibin, dünya ve çevreyle bir birlik duygusu yaratıyor gibi görünüyor; bu, ayrılık duygusunun neden olduğu varoluşsal sıkıntıyı gidermeye yardımcı olabilecek potansiyel olarak önemli bir terapötik yön – halüsinasyonlara gerek yok.

Ek olarak, araştırmacılar, kişinin benliğinin çözülmesi ve varoluşsal sınırların yıkılması gibi deneyimlerin, psilosibinin gözlemlenen etkilerinin temel itici güçleri olabileceğini öne sürüyorlar.

Stoliker, “Güçlü bir yeniden yapılanma gösteren kişiler, ertesi gün daha büyük olumlu psikolojik değişiklikler bildirdiler” diyor ve bu nüansın, gruplar arası ortalama etkileri değerlendirmiş olabilecek önceki beyin görüntüleme çalışmalarında belirgin olmadığını belirtiyor.

Çalışmanın hastalar değil, sağlıklı yetişkinler üzerinde yapıldığını ve açık etiketli, yani plasebo grubu bulunmadığını belirtmekte fayda var.

Bununla birlikte, bu bulgular psikedelik temelli sağlık stratejilerini geliştirebilir.

Çalışmalar, psilosibinin tek bir dozdan sonra bile aylarca depresyon semptomlarını hafifletebileceğini göstermiştir. Bu tür kanıtlar, Avustralya’nın 2023 yılında tedaviye dirençli depresyon için reçeteli bir tedavi olarak psilosibinin (ve TSSB için MDMA tedavisinin) kullanımını yasallaştırmasına yol açmıştır.

Diğer terapötik potansiyeller de umut verici görünmektedir. Örneğin, hayvan modelleri psilosibinin anoreksiya nervoza için bir tedavi seçeneği sunabileceğini öne sürmektedir, ancak insan çalışmaları gereklidir.

Ve klinik çalışmaların gösterdiği gibi, herkes bu çok umut vadeden psikedelik tedavilere aynı şekilde yanıt vermemektedir.

İlgili: Yüksek Psilosibin Dozunun Yaşlı Demans Hastası Üzerinde İnanılmaz Etkisi

Monash araştırmasının son bulguları, bazı insanların psikedelik destekli terapiden neden diğerlerinden daha fazla fayda gördüğüne dair olası bir açıklama ve bu farklılıkları ölçmenin potansiyel bir yolunu sunuyor.

Araştırmacılar, “Beyin aktivitesinin organizasyonunun öznel deneyimin dönüştürücü niteliğiyle bağlantılı olduğu bulgusu, psikedelik durumun psikolojik değişime nasıl dönüştüğünü aydınlatmaya yardımcı oluyor” sonucuna varıyor.

Razi, bu beyin tarama ölçümlerinin hastalara uygulanabilir olması durumunda, “bu, klinisyenlerin bir kişinin nasıl tepki verdiğini anlamalarına ve kimin en çok fayda göreceğini tahmin etmelerine yardımcı olabilir” diye ekliyor.

Kaynak: https://www.sciencealert.com

Psikedelikler, Yabancılar Arasında Bile Derin Bağ Hissini Nasıl Artırıyor?

Bir yanıt yazın

Bu site istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanır. Yorum verilerinizin nasıl işlendiğini öğrenin.

Çok Okunan Yazılar