Banyan Ağaçları: Adını Hiç Duymadığınız Kadim Yürüyen Ağaç
Özellikle Hinduizm’de kutsal sayılan Banyan ağaçları, kendi dallarını büyüten kökler göndererek ayak izlerini genişletir. Bu kökler esnektir ve optimum güneş ışığı ve besin için yeniden konumlanmalarına izin verecek şekilde “sürünebilir”, bu da yürüyormuş gibi görünmelerini sağlar.
Bu yetenekleri nedeniyle bu ağaçlar, tek tek kaplayabildikleri alan bakımından dünyanın en büyükleri olarak kabul edilmektedir. Eğer bir Banyan ağacına (Ficus benghalensis) bakarsanız, muhtemelen bütün bir ormana baktığınızı düşünürsünüz, ama öyle değildir. Muhtemelen sadece devasa bir organizmadır. Aslında, Büyük Banyan olarak bilinen en büyük örnek 14.500 fit kareyi (1.347 metrekare) kaplamaktadır.
Bu muazzam örnek Kalküta’daki Acharya Jagadish Chandra Bose Botanik Bahçesi’nde bulunmaktadır ve yaklaşık bir Manhattan şehir bloğu büyüklüğünde geniş bir gölgelik alana sahiptir.
Bu nasıl oluyor, bir ağaç bir orman mı?
“Boğucu incir” olarak da bilinen banyan ağaçları, diğer ağaçların üzerine düşen tohumlardan büyür ve daha sonra köklerini aşağı göndererek onları boğar. Keyifli, küçük ağaç mucizeleri. Ev sahibi ağaç öldüğünde, banyan diğer ağaçlar gibi görünen karakteristik dal destekleyici köklerini gönderir.
Ancak hayvan hareketleri hızlı olabilirken, bu ağaçların yürüyüşü telaşsızdır. İnsanlar tarafından büyük ölçüde fark edilemeyecek bir hızda orman zemininde gezinir, çevrelerine yanıt verir ve ekosisteme uyum sağlar. Bu ağaçlar aynı zamanda 250-500 yıl arasında değişen yaşlara kadar büyüyebilir.
Büyüleyici biyolojik peripatetik faaliyetlerinin ötesinde, ağaç aynı zamanda sembolik olarak da önemlidir. Hindistan’da ağaç “Vata-vriksha” olarak adlandırılır ve ölüm tanrısı Yama ile ilişkilendirilir. Bu nedenle, ağaç genellikle bazı köylerdeki krematoryumların yakınında yetiştirilir.
Hinduizm’e göre Krishna, kutsal Bhagavad Gita vaazını bir banyan ağacının altında dururken vermiştir. Hindu kozmik “dünya ağacı” da kökleri cennette olan ve köklerini dünyaya doğru uzatan baş aşağı duran bir banyanı tasvir eder.
Yüzyıllar boyunca bu ağaç yaşam, bereket ve dirilişle ilişkilendirilmiştir ancak İngilizler Hindistan’ı işgal ettiklerinde bu kutsal ağaçları muhalifleri asmak için kullanmışlardır.
Bağımsızlıklarından bu yana, Hint halkı bu ağacı kendileri için geri aldı ve artık ulusal ağaçları oldu.
Kaynak: https://www.iflscience.com
Derleyen: Figen Berber