Balçık Küfü Mantarı Beyni Olmadığı Halde Gıdaların Yerini Hatırlıyor, Labirentleri Çözüyor
Yeni bir çalışma, tek hücreli Physarum polcephalum veya balçık küfünün bir beyin veya sinir sistemine sahip olmadığını, ancak bir besin kaynağının yerini hatırlayabildiğini ortaya koyuyor.
Alman bilim insanı, tüp şeklindeki dallarının şeklini değiştirerek son öğününün nerede olduğunu bulan parlak sarı cıvık mantar kayıtlarını ortaya çıkardı.
Bir ortamda yiyecekle karşılaşırsa, küf kendine has yapısını koruyarak ziyafet için o bölgede nereye döneceğini bilecektir.
Son çalışma, labirentleri çözebilen ve zeka gerektiren diğer görevleri yerine getirebilen sarı küfün ‘şaşırtıcı’ becerilerine dayanıyor.
İster yiyeceğin yerini ister tehlikeli bir düşmanı hatırlayın, hatırlama yeteneği hayatta kalmak için çok önemlidir.
Bu özellik geleneksel olarak sinir sistemine sahip organizmalara atfedilir.
Ancak yeni bir çalışma, bu varsayımı, tek hücreli P. polycephalum küfü olmadan çevresi hakkında bilgi depolayıp elde ettiğine dair daha fazla kanıtla güçlendiriyor.
Tam olarak bir bitki, hayvan veya mantar olmayan P. polycephalum, biyolojik bir muamma. Mikroskobik boyuttan birkaç metrekareye kadar büyüyebilen birbirine bağlı bir ‘tüpler’ kütlesi.
Bazıları ‘köpek kusmuğu’, pembe diş macunu’ ve ‘karnaval şekeri’ gibi renkli takma adlara sahip 900’den fazla balçık küf türü vardır.
İkiye bölündüklerinde kendilerini onarabilir ve hatta diğer kalıplarla birleşip bilgi paylaşabilirler.
Araştırmacılar daha önce bir türün, P. polycephalum’un labirentleri çözebildiğini, yerler arasındaki en kısa mesafeyi bulabildiğini ve bir tür zeka öneren diğer görevleri yerine getirebildiğini kanıtladılar.
Hatta buğday tohumu, soya fasulyesi ve diğer yiyecekler için antikorları tespit edebilen sensörler olan ‘tat tomurcuklarına’ sahiptir.
P. polycephalum’un yetenekleri, şovu yürüten merkezi bir denetleyici olmadan sürekli olarak büyüdüğünü, parçalandığını ve tüplerini yeniden düzenlediğini fark ettiğinizde daha da etkileyici hale geliyor.
Araştırmacılar, gıda kaynaklarıyla karşılaşmaların damla benzeri sarı küf örgülerini boru şeklindeki mimarisinde keşfettiler.
Enstitünün biyolojik fizik ve morfogenez grubu başkanı Karen Alim ve meslektaşı Mirna Kramar, P. polycephalum’u mikroskop altında gözlemledi.
Tipik olarak, P. polycephalum yeni bir ortamda ilerlerken dallarını yeniden emer ve yeniden yapılandırır.
Ama lezzetli bir lokma ile karşılaştıysa, o yeri olmayan hafızasında tutar.
Biyolojik fizikçi olan Alim, ” beslendikten uzun süre sonra ağdaki daha kalın ve daha ince tüplerin modelinde bir gıda kaynağının belirgin bir izini gözlemledik,” dedi.
Raporun başyazarı Kramar’a göre, “Ağ mimarisine damgalanmış önceki karşılaşmalar, gelecekteki yönü hakkındaki kararın önünü açıyor.” diyor.
Ekip, bir yemekten sonra, kalıbın ağındaki tüpleri yumuşatan ve tüm organizmayı etkili bir şekilde besin kaynağına doğru yönlendiren bir kimyasal saldığına inanıyor.
Kramar, ‘Şu anda taşınan yumuşak kimyasal için, ağdaki kalın tüpler trafik ağlarında otoyol görevi görüyor ve tüm organizma boyunca hızlı taşınmayı mümkün kılıyor’ dedi.
Alim, bu yeteneği ‘olağanüstü’ olarak nitelendirdi ve karmaşık ortamlarda gezinen akıllı malzemeler ve yumuşak robotlar geliştirmede faydalı olabileceğine inanıyor.