Astronotlar İçin Bu Sıradan Bir Marul Değil, Hayati Bir Hormonlu İlaç

Astronotlar İçin Bu Sıradan Bir Marul Değil, Hayati Bir Hormonlu İlaç

Astronotlar İçin Bu Sıradan Bir Marul Değil, Hayati Bir Hormonlu İlaç

Astronot olmak, birçok insanın hayalini kurduğu bir şeydir, ancak uzay yolculuğunun uzun vadeli etkileri genellikle göz ardı edilir. Mikro yer çekimi, uzun süreli uzay uçuşu sırasında astronotlar için ciddi bir sorun teşkil ediyor, kemik yoğunluğunu azaltıyor ve kemiklerin kırılma riskini artırıyor.

Şimdi araştırmacılar, uzun uzay görevleri sırasında astronotları kemik erimesine karşı korumanın bir yolunu bulabileceklerine inanıyorlar: genetiği değiştirilmiş marul. Uzmanlar, kemik uyarıcı bir hormon üretmek için genetiği değiştirilmiş transgenik marul geliştirdi ve uzayda yetiştirilebileceğini söylüyor.

Güvenlik kısıtlamaları, marul için önemli olan ‘tat testini’ henüz yapmadıkları anlamına gelse de ekip, muhtemelen normal muadili ile çok benzer bir tada sahip olacağını söylüyor. 

Davis, California Üniversitesi'nden uzmanlar, genetik olarak kemik uyarıcı bir hormon üretmek üzere tasarlanmış transgenik marulun uzayda yetiştirilebileceğini iddia ediyor.

Önceki araştırmalar, uzun uzay görevleri sırasında astronotların, kemiklerinin zayıflamasına neden olan osteopeni olarak bilinen bir durumdan muzdarip olduğunu doğrulamıştı. NASA, “İlerleyen kemik kütlesi erimesi nedeniyle kemiklerin zayıflaması, uzun süreli uzay uçuşunun potansiyel olarak ciddi bir yan etkisidir” dedi.

“Kozmonotlar ve astronotlar üzerinde yapılan araştırmalar, uzay yolcularının ortalama her ay kemik kütlesinin yüzde 1 ila 2’sini kaybedebileceğini ortaya çıkardı.” Bu etkiye karşı koymak için Uluslararası Uzay İstasyonu’ndaki (ISS) astronotların takip ettikleri belirli egzersiz rejimleri vardır. Bununla birlikte, astronotlar tipik olarak altı aydan daha uzun süre ISS’de bulunmazlar.

Uluslararası Uzay İstasyonu'ndaki (ISS) astronotların belirli egzersiz rejimleri vardır.  Bununla birlikte, astronotlar tipik olarak altı aydan daha uzun süre ISS'de bulunmazlar.  Resimde: Uçuş mühendisi ve Avrupa Uzay Ajansı (ESA) astronotu Samantha Cristoforetti, Gelişmiş Dirençli Egzersiz Cihazı üzerinde egzersiz yapıyor

NASA 2030’larda Mars’a insan göndermeyi planlıyor. Bu görev, en az üç yıl sürecek ve onları osteopeni için daha yüksek risk altına sokacak. Bir seçenek, astronotların kemik oluşumunu uyaran insan paratiroid hormonunun (PTH) bir peptit parçasını içeren ilaçları almaları olabilir. Büyük miktarlarda ilacın taşınması ise pratik değildir.

Ekip, yeni çalışmalarında astronotların uzayda peptit parçasını kendilerinin üretmesinin yollarını aradı. Çözümleri, PTH üretmek için genetik olarak düzenlenmiş transgenik marul tohumlarıdır. Dr Somen Nandi, “Astronotlar çok küçük olan bu transgenik tohumları taşıyabilir. Öyle ki  başparmağınız büyüklüğündeki bir bir şişeye birkaç bin tohum sığabilir ve onları normal marul gibi yetiştirebilirsiniz” dedi. 

Mikro yerçekimi, uzun süreli uzay uçuşu sırasında astronotlar için ciddi bir sorun teşkil ediyor, kemik yoğunluğunu azaltıyor ve kemik kırılma riskini artırıyor.  Şimdi araştırmacılar, uzun uzay görevleri sırasında astronotları kemik kaybına karşı korumanın bir yolunu bulabileceklerine inanıyorlar - genetiği değiştirilmiş marul

“PTH gibi ilaçları gerektiği gibi sentezlemek için bitkileri kullanabilirler ve sonra bitkileri yiyebilirler.” Parça kristalleşebilir(Fc) alanı adı verilen bir protein parçası peptite eklenmiştir. Fc’nin daha önce vücutta dolaşan peptitlerin süresini artırdığı ve daha etkili hale getirdiği gösterilmişti.

Ardından, peptit ve Fc’yi (birlikte PTH-Fc olarak bilinir) marulla buluşturmak için araştırmacılar Agrobacterium tumefaciens adı verilen bir bakteri türü kullandılar. Tarama sırasında araştırmacılar, marulun kilogram başına yaklaşık 10-12 miligram PTH-Fc içerdiğini buldular.

Bu, astronotların yeterli dozda hormon almak için günde yaklaşık 380 gram marul yemesi gerektiği anlamına gelir. PTH-Fc dozajını ne kadar yükseltebilirsek, tüketilmesi gereken marul miktarı o kadar az olur.’ diyorlar. Ekip şimdi transgenik marul tohumlarını uzayda nasıl büyüdüklerini görmek için ISS’ye göndermeyi planlıyor.

Derleyen: Feyza ÇETİNKOL

Çip Üzerindeki Minik Solucanlar Kanserli Akciğer Hücrelerini Koklayarak Buldu

/Astronotlar İçin Bu Sıradan Bir Marul Değil, Hayati Bir Hormonlu İlaç/

 

One thought on “Astronotlar İçin Bu Sıradan Bir Marul Değil, Hayati Bir Hormonlu İlaç

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Solve : *
28 + 3 =


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Çok Okunan Yazılar