Aç Tırtıllar Göllerin Su Kalitesini İyileştirirken, Karbondioksit Emisyonlarını Artırıyor
Cambridge Üniversitesi tarafından yürütülen bir araştırma, yaprak kemiren tırtılların periyodik kitlesel salgınlarının yakınlardaki göllerin su kalitesini iyileştirebileceğini; ancak aynı zamanda göllerin karbondioksit emisyonlarını da artırabileceğini buldu.
İstilacı çingene güveleri, Lymantria dispar ve orman çadırı tırtıl güvelerinin tırtıllarının salgınları, ılıman ormanlarda en az beş yılda bir meydana gelir. Böcekler o kadar çok yaprağı çiğner ki, yaprak dökümünde meydana gelen azalma ve böcek dışkısındaki artışın, kara ve yakındaki göller arasındaki besin döngüsünü, özellikle karbon ve nitrojeni büyük ölçüde değiştirdiği bulunmuştur.
Frass adı verilen azot bakımından zengin böcek dışkısı, göl suyuna karışabilir ve mikroplar için gübre görevi görebilir, bu da daha sonra metabolize olarak atmosfere karbondioksit salmaktadır. Araştırmacılar, salgın yıllarında büyük miktarlarda çürümenin, atmosferden CO2’yi uzaklaştıran algler pahasına göllerde sera gazı üreten bakterilerin büyümesini destekleyeceğini öne sürüyorlar.
Profesör Andrew Tanentzap,”Bu böcekler temelde karbon bakımından zengin yaprakları azot bakımından zengin dışkıya dönüştüren küçük makinelerdir. Dışkı, yapraklar yerine göllere düşüyor ve bu, su kimyasını önemli ölçüde değiştiriyor ve göllerin sera gazı kaynağı olma kapsamını artıracağını düşünüyoruz,” diyor.
İklim değiştikçe kuzeye doğru menzil genişlemesi ve artan böcek popülasyonu büyümesi bekleniyor. Bu kuzeye kayma aynı zamanda daha kuzeyde daha fazla tatlı su gölünün bulunmasıyla da ilgilidir. İklim değişikliğinin de göllerin etrafındaki geniş yapraklı, yaprak döken ağaçları tercih etmesi bekleniyor ve bu da böceklerin etkisini artıracak.
Çalışma, böcek salgınlarının olduğu yıllarda ormanların yaprak alanının ortalama %22 oranında azaldığını buldu. Aynı zamanda, yakındaki göller, salgın olmayan yıllara kıyasla %112 daha fazla çözünmüş nitrojen ve %27 daha az çözünmüş karbon içeriyordu. Etkiler, göl havzalarında meşe ve akçaağaç gibi yaprak döken geniş yapraklı ağaçların daha yüksek oranda bulunduğu ve tırtılların çam gibi iğne yapraklı ağaçlara tercih ettiği durumlarda en büyük oldu.
Sonuçlarını elde etmek için araştırmacılar, Ontario, Kanada’daki 12 göl havzasında böcek salgını araştırmalarından ve göl suyu kimyasından elde edilen 32 yıllık hükümet verilerini ve orman türü ve aylık yaprak alanı örtüsüne ilişkin uydu uzaktan algılama verilerini birleştirdi. Sonuçlar Nature Communications dergisinde yayınlandı.
Yaprak yiyen böceklerin salgınlarının olmadığı yıllarda, göllere giren karbon ve nitrojen genellikle çürüyen yaprak ve iğne döküntülerinden gelir ve sonbaharda miktar olarak zirve yapar. Salgın yıllarında, çalışma yakınlardaki tatlı su göllerinin ortalama %27 daha az çözünmüş karbon içerdiğini buldular.
“Yaprak yiyen böceklerin salgınları, göl çevresindeki ağaçlar çoğunlukla yaprak döken olduğunda, göl suyunda çözünen karbonu neredeyse üçte bir oranında azaltabilir. Su kalitesi açısından iyi bir şey, ancak iklim açısından oldukça kötüler. Yine de iklim modellerinde tamamen göz ardı edildiler.”
Derleyen: Feyza ÇETİNKOL
Bazı Örümceklerin Ağlarını “Radar” Olarak Kullandıkları Ortaya Çıktı
/Aç Tırtıllar Göllerin Su Kalitesini İyileştirirken, Karbondioksit Emisyonlarını Artırıyor /