3D Haritalı 120 Milyon Yıllık Dashka Taşı, Gelişmiş Bir Antik Uygarlığın Kanıtı mı?
Başkurt Üniversitesi (Rusya’da bir devlet üni.) bilim insanları tarafından yapılan bir keşif, insanlık tarihinin tüm geleneksel kavramlarıyla çelişiyor: imkansız görünse de 120 milyon yıllık ve Ural Bölgesi’nin kabartma haritasıyla kaplı taş levha bulundu ve artık “yaratıcının haritası” olarak adlandırılıyor.
1999 yılında bulunan ve bilinmeyen bir teknolojiyle bölgenin resimlerinin yapıldığı büyük bir tablet! Bugünün ordusu neredeyse benzer haritalara sahip. Harita, inşaat mühendisliği çalışmalarını içeriyor: yaklaşık 12.000 km uzunluğunda bir kanal sistemi, bentler ve güçlü barajlar. Kanallardan çok uzakta olmayan, varış yeri bilinmeyen elmas şeklindeki zeminler gösteriliyor.
Harita ayrıca bazı yazıtlar içeriyor: Hatta sayısız yazıt. İlk başta, bilim insanları bunun Eski Çin dili olduğunu düşündüler. Ancak kökeni bilinmeyen hiyeroglif-heceli bir dilde yapıldığı ortaya çıktı. Bilim insanları hiçbir zaman onu okumayı başaramadılar.
Keşfi yapan fizik ve matematik bilimi doktoru, Başkurt Devlet Üniversitesi profesörü Alexander Chuvyrov, “Ne kadar çok öğrenirsem, o kadar çok şey bilmediğimi anlıyorum” diye itiraf ediyor.
Arşiv notlarında, 17.-18. yüzyıllarda, Ural Bölgesi’ni araştıran Rus bilim insanlarının keşif gezilerinin, işaretler ve desenler içeren 200 beyaz taş levha parçası üzerinde çalıştıkları, 20. yüzyılın başlarında arkeolog A.Schmidt’in de Başkıristan’da bazı beyaz levhalar gördüğü yer alıyor.
1998 yılında, Chuvyrov, öğrencilerinden oluşan bir ekip oluşturduktan sonra bu konu üzerine bölgede çalışmaya başladı. Tüm çabalara rağmen antik levhalar bulunamadı. Chuvyrov çok üzgündü, levhalarlar sadece güzel bir efsane olarak kalacaktı ki şans beklenmedik bir anda geldi.
Chuvyrov, Levhanın keşfini anlatıyor;
Chuvyrov’un köye yaptığı gezilerden biri sırasında, yerel tarım konseyinin eski başkanı Vladimir Krainov ona geldi (bir zamanlar Krainov’un babasının evinde, taşları araştıran arkeolog Schmidt ağırlanmıştı) ve şöyle dedi: “Birkaç taş levha mı arıyorsunuz? Bahçemde tuhaf bir tane var.”
Chuvyrov, “İlk başta bu bildiriyi ciddiye almadım,” dedi. Yine de o bahçeye gidip görmeye karar verdim. Bu günü tam olarak hatırlıyorum: 21 Temmuz 1999. Evin verandasının altında, bazı ezikleri olan taş orada duruyordu. Levha o kadar ağırdı ki birlikte çıkaramadık. Bu yüzden yardım istemek için Ufa şehrine gittim.” Bir hafta içinde Çandar’da çalışma başlatıldı.
Taş levhayı çıkardıktan sonra, boyutuyla şaşkına döndüler: 148 cm yüksekliğinde, 106 cm genişliğinde ve 16 cm kalınlığındaydı. En az bir ton ağırlığındaydı. Buluntuya, Alexandr Chuvyrov’un bir gün önce doğan torununun onuruna “Dashka’nın taşı” adı verildi ve araştırma için üniversiteye götürüldü.
Levha topraktan temizlendikten sonra bilim insanları gözlerine inanamadılar. Chuvyrov, “İlk bakışta, bunun basit bir taş parçası değil, gerçek bir harita olduğunu anladım, basit bir harita değil, üç boyutlu bir haritaydı. Bunu kendiniz de görebilirsiniz.” dedi.
Yeri tanımlamayı nasıl başardılar?
İlk başta haritanın bu kadar eski olduğunu hayal edemedik. Ne mutlu ki, bugünün Başkıristan’ı milyonlarca yıl içinde çok fazla değişmedi. Ufa Yüksekliğini tespit edebildik, Ufa Kanyonu, jeolojik çalışmalar yaptığımız ve antik haritaya göre olması gereken yerde izini bulduğumuz için kanıtlarımızın ana noktasıdır. Kanyonun yer değiştirmesi, doğudan hareket eden tektonik levhalar nedeniyle meydana geldi.
Haritacılık, fizik, matematik, jeoloji, kimya ve Eski Çin dili alanındaki Rus ve Çinli uzmanlardan oluşan bir grup, levhaın Belya, Ufimka, Sutolka nehirleriyle birlikte Ural bölgesinin haritasını içerdiğini kesin olarak bulmayı başardı.
Alexandr Chuvyrov, taştaki çizgileri gazetecilere gösterirken,” Ufa şehrinden Sterlitimak şehrine uzanan yer kabuğunun kırıldığı Ufa Kanyonu’nu görebilirsiniz. Şu anda Urshak Nehri eski kanyonun üzerinden geçiyor.” dedi.
Harita 1:1.1 km ölçeğinde yapılmıştır. Levhanın jeolojik yapısı belirlendi: üç seviyeden oluşuyor. Taban, en sağlam dolomitten yapılmış 14 cm kalınlığındadır. İkinci seviye muhtemelen diyopsit camdan “yapılan” en ilginç olanıdır. Uygulamanın teknolojisi modern bilim tarafından bilinmemektedir. Aslında, resim bu seviyede işaretlenmiştir. Üçüncü seviye ise 2 mm kalınlığında ve haritayı dış etkilerden koruyan kalsiyum porselenden yapılmıştır. Profesör, “Kabartmanın eski bir taş ustası tarafından elle yapılmadığı fark edilmelidir” dedi. Bu kesinlikle imkansız. Taşın işlendiği belli.
İlk başta bilim insanları, harita üzerindeki dikey yazıtlar nedeniyle antik haritanın eski Çinliler tarafından yapılmış olabileceğini varsaydılar. Bilindiği gibi, 3. yüzyıldan önce Eski Çin dilinde dikey edebiyat kullanılıyordu.
Profesör Chuvyrov, varsayımını doğrulamak için Çin imparatorluk kütüphanesini ziyaret etti. 40 dakika içinde, birkaç nadir kitaba baktı, ancak hiçbirinde levhadakine benzer literatür yoktu. Hunan Üniversitesi’nden meslektaşlarıyla yaptığı görüşmeden sonra, bilim insanı, levhayı kaplayan porselenin Çin’de hiç kullanılmadığı sonucuna vardı.
Yazıtları deşifre etmek için yapılan tüm çabalar sonuçsuz kalsa da literatürün hiyeroglif-hece karakterlerinin olduğu anlaşılmıştır. Ancak Chuvyrov, haritadaki bir işareti deşifre ettiğini belirtiyor: Bu, günümüzün Ufa şehrinin enlemini ifade ediyor. Levha ne kadar uzun süre incelenirse, o kadar çok gizem ortaya çıkıyor. Haritada dev bir sulama sistemi görülebiliyordu: Nehirlere ek olarak, her biri yaklaşık 10 km uzunluğunda ve 3 km derinliğinde, 300-500 metre genişliğinde, 12 adet 500 metre genişliğinde kanal sistemi bulunuyor.
Barajlar büyük olasılıkla her iki taraftaki suyu döndürmeye yardımcı olurken, onları oluşturmak için 1 katrilyon metreküpten fazla toprak kaydırıldı. Bu sulama sistemiyle karşılaştırıldığında, Volga-Don Kanalı bugünün kabartmasında bir çizik gibi görünüyor.
Bir fizikçi olarak Alexandr Chuvyrov, insanlığın artık haritada gösterilenin yalnızca küçük bir bölümünü inşa edebileceğini varsayıyor. Haritaya göre, başlangıçta Belaya Nehri yapay bir nehir yatağına sahipti.
Levhanın yaklaşık yaşını bile belirlemek zordu. İlk başta radyokarbon analizi yapıldı, daha sonra uranyum kronometre ile levha seviyeleri tarandı, ancak araştırmalar farklı sonuçlar verdi ve yaşı belirsiz kaldı.
Taşı incelerken yüzeyinde iki adet kabuk bulundu. Bunlardan birinin yaşı – Gyrodeidae familyasından Navicopsina munitus – yaklaşık 500 milyon yıl, ikincisi – Ecculiomphalinae alt familyasından Ecculiomphalus Princeps – yaklaşık 120 milyon yıldır.
Profesör Chuvyrov şöyle diyor: Elimizdeki harita, insanlığın geleneksel algısının ötesinde ve buna alışmak için uzun bir zamana ihtiyacımız var. Mucizemize alıştık. İlk başta taşın yaklaşık 3.000 yıllık olduğunu düşündük. Yine de, o yaş yavaş yavaş büyüyordu, ta ki bazı nesneleri tanımlamak için taşa yerleştirilmiş kabukları tespit edene kadar.
Soru şu ki, böyle üç boyutlu bir haritayı derlerken çok fazla şey üzerinde çalışmak gerekiyor. Chuvyrov “Bu tür haritaları derleme teknolojisi, süper güçlü bilgisayarlar ve uzay mekiğinden yapılan uzay araştırmaları gerektiriyor.”
Peki, o zaman bu haritayı kim yarattı? Chuvyrov, bilinmeyen haritacılar hakkında konuşurken temkinli: “UFO ve dünya dışı hakkında konuşmayı sevmiyorum. Haritanın yazarını basitçe yaratıcısı olarak adlandıralım.” O zamanlar yaşayan ve inşa edenler sadece hava taşımacılığı araçlarını kullanıyor gibi görünüyor: haritada yol yok. Ya da muhtemelen su yollarını kullandılar.” dedi.
Derleyen: Feyza ÇETİNKOL
Unutulmuş Bir Babil Tabletinde Dünyanın En Eski Hayalet Görüntüsü Ortaya Çıktı
/3D Haritalı 120 Milyon Yıllık Dashka Taşı, Gelişmiş Bir Antik Uygarlığın Kanıtı mı? /3D Haritalı 120 Milyon Yıllık Dashka Taşı, Gelişmiş Bir Antik Uygarlığın Kanıtı mı?