23 Milyon Yıllık Örümcek Fosilini Bunca Yıl Koruyan Gizem Bulundu
Morötesi ışık altında parlayan fosilleşmiş bir örümcek, 23 milyon yıllık olağanüstü varlığının sırrını ele verdi. Araştırmacılar, fosili ve benzerlerini floresan mikroskobunun altına yerleştirdiğinde, araknitlerin(örümceğimsiler) ince hatlarının aniden belirdiğini fark ettiklerinde şaşırdılar.
Jeolog Alison Olcott, “Şaşırtıcı bir şekilde parladılar ve bu yüzden bu fosillerin kimyasının, onları parlatan şeyin ne olduğuyla çok ilgilendik” diye açıklıyor. Analizler, fosilleri oluşturan minerallerin çoğunu ve çevrelerinin silikon içerdiğini ortaya çıkardı.
Yine de fosillerdeki daha koyu lekeler, büyük miktarlarda iki element daha içeriyordu: karbon ve kükürt. Daha yakından baktıklarında, bilim insanları örümceklerin yalnız olmadığını fark ettiler. Bunların yanında ve üstlerinde, daha önce hiç görülmemiş bir grup başka organizma gömülüydü.
Sadece fosillerin etrafında ve fosillerin kendilerini kaplayan binlerce ve binlerce mikroalg vardı. Bilim insanları yüzyıllardır Fransa’nın bu bölgesinde bulunan böcek ve balık fosillerini inceliyorlar, ancak bu kırılgan canlıların bunca zaman boyunca nasıl korunduğunu ancak şimdi anlamaya başlıyoruz.
Kabuklar, dişler ve kemiğin aksine yumuşak doku nadiren fosilleşir. Ve gerçekleştiğinde benzersiz, bir dizi koşul gerektirir. Araştırmacılar, mikroalg örtüleri olmasaydı, fosilleşmiş örümceğin kalıcı bir izlenim bırakmasının pek olası olmadığını düşünüyorlar.
Geçmişte, diğer bilim insanları, yumuşak dokuların diatomlar gibi tek hücreli alglerin yanına gömülmesi durumunda, oksijenin bozucu etkilerinden, kırılgan materyali koruyabileceğini savundu. Ancak bu yeni bulgu, oyunda oksijen korumasından başka bir şey olduğunu gösteriyor.
Diyatomlar, yeterince yapışkan hücre dışı madde üretirse, başka bir organizmanın yumuşak dokusunda bulunan organik polimerlerle reaksiyona girebilir. Bu, örümceğin dış iskeletinden karbon birimleri alan ve onu alg matlarından kükürt ile çapraz bağlayan, sülfürizasyon olarak bilinen kimyasal bir süreci tetikleyebilir.
Sonuç, nihayetinde karbonu stabilize eder ve onun kadar çabuk bozulmasını önler. Olcott, “Bu mikroalgler yapışkan, viskoz küreyi oluşturuyor ve bu şekilde birbirine yapışıyorlar” diye açıklıyor. Esas olarak, mikroalglerin kimyası ve örümceklerin kimyası, bu eşsiz korumanın gerçekleşmesi için birlikte çalışır.
Yazarlar hala bu hipotezi test ediyor, ancak benzer yaştaki fosillerle ilgili literatürü taradıklarında, çoğunluğun istisnai olarak diatom açısından zengin birimlerde korunduğunu buldular.
Örümcek dış iskeletlerinde bulunan karbon ağırlıklı kitin, mikroalglerin yapışkanı ile özellikle iyi etkileşime giriyor gibi görünüyor. Örümcek fosilinin dışında da karbonca zengin alanlar olsa da, bunlar içte sarı parlayanlar gibi karbon-kükürt kompleksleri göstermiyor.
Yazarlar, “Bu [karbon-kükürt] komplekslerinin yalnızca örümcek morfolojisi ile ilişkili olarak bulunması gerçeği, örümceklerin kükürtleşmeye dahil olan organik malzemenin kaynağı olma ihtimalinin yüksek olduğunu gösteriyor” diye yazıyorlar.
Derleyen: Feyza ÇETİNKOL
/23 Milyon Yıllık Örümcek Fosilini Bunca Yıl Koruyan Gizem Bulundu/