Peru’da Kamışlara Dizilmiş Halde Yaklaşık 200 İnsan Omurgası Bulundu
Peru’da çalışan arkeologlar, 500 yıl önce ölüleri yeniden yapılandırmak için tuhaf bir girişim olduğuna inandıkları kamış direklere tutturulmuş yaklaşık 200 insan omurgası örneği buldular. Bu, bölgede daha önce hiç görülmemiş, ölülerle başa çıkmanın benzersiz bir yolunun kanıtıdır.
Ölüler için yapılan bu eşsiz muamele, yaklaşık 1450 ile 1650 yılları arasında gerçekleşti. Bu zaman dilimi, bölgedeki İnka yönetiminin sona ermesi ve Chincha Vadisi boyunca yerli mezarlarının altın ve gümüş için yağmalanmasının yaygın olduğu Avrupa kolonizasyonunun başlangıcına denk geliyor.
Araştırmacılar, radyokarbon tarihlemenin ilk gömme işleminden sonra yapıldığını ileri sürdü. Ya ölüleri yeniden yapılandırmak amacıyla, ya da mezarların yağmacılar tarafından hasar görmesinden sonra yapılmış olabilir. Uluslararası araştırmacılar ekibi, vadide, çoğu chullpas olarak bilinen ve yüzlerce bölgeye dağılan yerlilere ait mezarlarda bulunan 192 “kamışa dizili omurga” örneği keşfetti. Hem yetişkin hem de çocuk iskeletlerinden oluşan bu uygulamada, her bir kamış tek bir bireye ait kalıntılardan yapılmış gibi görünmektedir.
16. yüzyıl, İnka İmparatorluğu ile ittifak kurmadan ve nihayetinde birleşme olmadan önce, Chincha Krallığı’na ev sahipliği yapan bölgenin tarihinde 1000’den 1400’e kadarki süre karmaşık ve çalkantılı bir dönemdi. Ancak Peru’nun güney kıyısındaki bölge, Avrupalıların gelişiyle yerle bir oldu, salgın hastalıklar ve kıtlıklar yerel nüfusu büyük ölçüde azalttı ve 1533’te 30.000’den fazla olan hane sayısının, 1583’te 979’a düşmesine yol açtı.
Çalışmanın baş yazarı Dr Jacob L. Bongers, “Sömürge döneminde Chincha Vadisi boyunca yerli mezarlarının yağmalanması yaygındı” dedi. ‘Yağma, öncelikle altın ve gümüşten yapılmış mezar eşyalarını çıkarmayı amaçlıyordu ve buldukları eşyalar, Avrupa’nın yerlilere ait dini uygulamaları ve cenaze geleneklerini ortadan kaldırma çabalarıyla elden ele geçecekti.’
Kamışlar üzerindeki omurların ek analizleri, bu yağmanın verdiği hasarı onarmak için bu uygulamaların yapılmış olabileceğini ve insanların ölülerini yeniden inşa etmek için Chullpas’a geri döndüğünü ileri sürdü. Önceki araştırmalarında bölgede yağmalanmış yüzlerce mezarı belgelemiş olan Dr Bongers, “Bu “çubuklar üzerindeki omurlar” muhtemelen mezar yağmalarına tepki olarak, ölüleri yeniden yapılandırmak için yapıldı” dedi.
“Bulgularımız, kamışlar üzerindeki omurların Avrupa sömürgeciliğine karşı doğrudan verilen yerli bir tepkiyi ve ritüelleşmeyi temsil ettiğini gösteriyor.” Ölümden sonra vücut bütünlüğü bölgedeki birçok yerli grup için önemliydi.
Yakındaki Chinchorro halkı, Antik Mısır’dan bin yıl önce, yapay mumyalama için bilinen ilk teknikleri geliştirdi. And Dağları’ndaki mumyalar Avrupalılar tarafından yok edildiğinde, Yerli insanlar yeni ritüel nesneler yapmak için ellerinden geleni yaptılar. Araştırmacılar, omurların dizildiği çubukların, yağmalamadan sonra vücut bütünlüğünü yeniden yapılandırmaya yönelik benzer bir çabanın parçası olabileceğini söyledi.
Dr Bongers, “Ritüel, sosyal ve dini hayatta önemli roller oynar, ancak özellikle yeni güç ilişkilerinin kurulduğu fetih dönemlerinde tartışmalı hale gelebilir” dedi. Bu buluntular, mezarların bu çatışmanın ortaya çıktığı alanlardan biri olduğunu pekiştiriyor. Yeni araştırma Antiquity dergisinde yayınlandı.
Derleyen: Feyza ÇETİNKOL
Mayaların Yüzyıllardır Aranan Kutsal Kakao Bahçeleri Beklenmedik Bir Yerde Bulundu
/Peru’da Kamışlara Dizilmiş Halde Yaklaşık 200 İnsan Omurgası Bulundu/