Kızıldeniz Belirsiz Bir Gelecekle Karşı Karşıya
33 milyon ila 15 milyon yıl önce, eski bir virüs grubu, insanlardan şempanzelere, karayılanlardan pandalara kadar her şeyin akrabaları da dahil olmak üzere sayısız eski memeliyi kasıp kavurdu. Bu tarih öncesi virüs grubu yaklaşık 15 milyon yıl önce yok oldu – belki de enfekte edebileceği tüm konakçıları enfekte etmişti – ancak DNA’sının aktif olmayan parçaları hala birçok modern memelide (biz dahil) sinsice yaşamaya devam ediyor.
Garip bir düşünce ama genomumuzun yüzde 8’i, uzun zaman önce atalarımıza bulaşan retrovirüslerden gelen genetik dizilerden oluşuyor.
HIV gibi modern olanlar da dahil olmak üzere tüm retrovirüsler, çoğalmak için RNA genomlarının bir DNA kopyasını konak hücrenin DNA’sına eklemek zorundadır. Bu viral genetik materyal genellikle nesilden nesile aktarılmaz, ancak eski retrovirüsler, DNA’larını gelecek nesillere aktaran yumurta veya sperm gibi germ hücrelerini enfekte etme yeteneği kazandıysa aktarılabilir.
Retrovirüsler üreme hücrelerine başarılı bir şekilde girmeyi başarırsa, sonunda bir popülasyonun genomuna gömülebilirler. Bu, endojen retrovirüs olarak bilinen şeydir.
Muhtemelen en başarılı örneklerden biri, Oligosen’den Erken Miyosen’e (30 milyon ila 15 milyon yıl önce) küresel olarak yayılan bir retrovirüs (veya belki de bir retrovirüs cinsi veya ailesi) olan ERV-Fc’dir.
2016 yılında bilim insanları ERV-Fc’nin “fosil” viral kalıntıları için 50 modern memelinin genomlarını taradı ve karakulak, gri fare lemuru, sincap maymunu, marmoset, babun, şempanze, insan, köpek ve panda akrabaları da dahil olmak üzere en az 28’inin atalarında mevcut olduğunu buldu.
Daha da etkileyici olanı, tüm bu memelilerin sadece bir akrabasına tek bir kez bulaşmamış, türler arasında 20’den fazla kez sıçrama yapmıştır. Bu, Avustralya ve Antarktika’nın nispeten uzak bölgeleri dışında her kıtadaki memelileri etkileyen gerçek anlamda kıtalararası bir pandemiydi.
ERV-Fc’nin bugün insan sağlığı üzerinde herhangi bir etkisi yok gibi görünüyor; genetik materyalinin bir parçası genomumuzda hareketsiz bir şekilde duruyor. Bununla birlikte, ERV-Fc ve diğer insan endojen retrovirüslerinin daha iyi anlaşılması, HIV gibi günümüz hastalıklarına nasıl yaklaştığımız konusunda bilgi edinmemize yardımcı olabilir.
Boston College’da doktora sonrası araştırmacı iken araştırmayı yürüten 2016 tarihli çalışmanın başyazarı William E. Diehl yaptığı açıklamada, “Memeli genomları ERV-Fc’ye benzer yüz binlerce eski viral fosil içeriyor” dedi.
“Şimdi yapılması gereken, yeni ortaya çıkan viral enfeksiyonların uzun vadeli sonuçlarını tahmin etmekte faydalı olabilecek eski viral dizileri kullanarak geçmişe bakmaktır. Örneğin, bundan 30 milyon yıl sonra HIV’in insan sağlığı üzerindeki etkisini potansiyel olarak değerlendirebiliriz. Bu yöntem, yeni virüslerin ne zaman ve neden ortaya çıktığını ve onlarla uzun süreli temasın konak organizmaların evrimini nasıl etkilediğini daha iyi anlamamızı sağlayacaktır.”
Kaynak: https://www.iflscience.com
Derleyen: Figen Berber