Bilim İnsanları Bir Balçık Küfü Algoritması Buldu ve Ondan Bir Evren İnşa Etmesini İstedi
Bilgisayarlar gerçekten harika şeyler ve güçlüler ama sadece yetenekli bir zihin tarafından programlandıkları takdirde. Balçık küfünün büyümesini taklit eden bir algoritmayı, bir araştırma ekibi evrenin büyük ölçekli yapısını modellemek için uyarladı.
Büyük Patlama’dan bu yana, kütleçekimi maddeyi galaksiler ve galaksi kümeleri halinde yoğunlaştırırken Evren genişlemektedir. Bunların arasında boşluk adı verilen geniş boş alanlar vardır. Bu yapı genellikle kozmik ağ olarak adlandırılır.
Kozmik ağ, Evren’in en büyük ölçekli yapısıdır ve uzay boşluğu boyunca uzanan galaksi ve karanlık madde ağlarından oluşur. Bu ağlar, aralarında muazzam boşluklar bulunan galaksi kümelerini birbirine bağlar.
Farhanul Hansan’ın Astrophysical Journal’daki makalesinden alınan bu görüntü, Evren’in büyük ölçekli madde dağılımının ve kozmik ‘filamentlerinin’ balçık kalıp modeli tarafından mevcut standart çerçeveden daha doğru bir şekilde yakalandığını göstermektedir. (Farhanul Hasan)
Ağ benzeri yapı, zamanın başlangıcından bu yana kütle çekim kuvvetinin maddeyi bir araya getirmesi sonucu oluşmuştur. Kozmik ağı incelemek, Evrenin evrimini, maddenin nasıl dağıldığını ve karanlık madde ile ilişkisini bir araya getirmemize yardımcı oluyor.
80’lerin başından beri bir galaksinin doğasının ve çevresel özelliklerinin nasıl büyüdüğü ve geliştiği üzerinde etkisi olduğu bilinmektedir. Bunun tam doğası ve nasıl gerçekleştiği hala birçok tartışmaya neden olmaktadır. Bir grup araştırmacı, bir balçık algoritması kullanarak galaksilerin nasıl evrimleştiğini gösterebileceklerine inanıyor!
Burchett, balçık küfü algoritmasının astrofiziksel bir uygulama için kullanılabileceğini önermiştir. Hasan, Burchett ile birlikte çalıştı ve algoritmayı kozmik ağı görselleştirmelerine yardımcı olacak şekilde değiştirdi. Ekip, slime mold algoritmasını kullanmak için grafik işleme uzmanı Oskar Elek ile birlikte çalıştı.
Küf algoritması, kendini kozmik ağa çok benzeyen bir yapıya dönüştürerek kendi yiyeceğini bulabilen balçık küfünü taklit etmek için tasarlandı. Ekibin çalışmalarını tamamlaması birkaç yıl sürdü.
Hasan’a göre sonuç, eski yönteme göre çok daha ayrıntılı ayrık yapılar üretti. “Ne kadar iyi çalışıp çalışmayacağını bilmiyordum ama balçık kalıp yönteminin bize Evren’de yoğunluğun nasıl yapılandırıldığı hakkında çok daha ayrıntılı bilgi verebileceğine dair bir önsezim vardı, bu yüzden denemeye karar verdim.”
Sonuç olarak Hasan ve ekibi, galaksiler üzerindeki etkinin meşhur U dönüşünü almış gibi göründüğünü tespit etti. Daha önceki çağlarda, bir galaksinin büyümesi daha büyük yapılara yakınlık tarafından teşvik ediliyordu. Yakın Evren’de ve dolayısıyla kozmolojik olarak yakın zamanlarda, galaksi büyümesinin daha büyük yapılara yakınlıkla sınırlandığını görüyoruz.
Değiştirilmiş balçık kalıbı algoritması olmadan bu mümkün değildi. Artık ağın nasıl değiştiğini ve Evrenin nasıl evrimleştiğini anlamaya yardımcı olmak için birçok farklı zamanda algoritmayı kullanarak gerçek Evrenin etrafındaki gazın haritasını çıkarabiliriz.
Kaynak: https://www.sciencealert.com
Balçık Küfü Mantarı Beyni Olmadığı Halde Gıdaların Yerini Hatırlıyor, Labirentleri Çözüyor