Araştırmacılar Gen Transkripsiyonunu İlk Kez Görüntüledi

Araştırmacılar Gen

Araştırmacılar Gen Transkripsiyonunu İlk Kez Görüntüledi

Son bulgular, gelişmiş mikroskopi teknikleri kullanılarak milisaniyeler içinde yakalanan RNA polimerazın transkripsiyonu başlatmak için DNA ile nasıl etkileşime girdiğini göstermektedir. Bu buluş, gen ifadesini düzenleyen mekanizmalar hakkında yeni bilgiler sağlayarak bu alanda uzun süredir devam eden tartışmaların çözülmesine yardımcı oluyor.



Her canlı hücre DNA’yı RNA’ya dönüştürür. Bu süreç, RNA polimeraz (RNAP) adı verilen bir enzimin DNA’ya bağlanmasıyla başlar. Birkaç yüz milisaniye içinde, DNA çift sarmalı gevşeyerek bir transkripsiyon balonu oluşturur ve açıkta kalan bir DNA ipliğinin tamamlayıcı bir RNA ipliğine kopyalanmasına izin verir.

RNAP’ın bu başarıyı nasıl gerçekleştirdiği büyük ölçüde bilinmemektedir. RNAP’ın bu baloncuğu açma eylemindeki bir anlık görüntüsü zengin bir bilgi sağlayacaktır, ancak süreç mevcut teknolojinin bu yapıların görselleştirmelerini kolayca yakalaması için çok hızlı gerçekleşir. Şimdi, Nature Structural & Molecular Biology’deki yeni bir çalışma, transkripsiyon balonunu açma eylemindeki E. coli RNAP’yi tanımlıyor.

RNAP’ın DNA ile karıştığı 500 milisaniye içinde yakalanan bulgular, transkripsiyonun temel mekanizmalarına ışık tutuyor ve başlatma mekanizması ve çeşitli adımlarının önemi hakkında uzun süredir devam eden soruları yanıtlıyor. Seth Darst’ın Rockefeller’daki laboratuvarında araştırma uzmanı olan ilk yazar Ruth Saecker, “İlk kez bir kişi geçici transkripsiyon komplekslerini gerçek zamanlı olarak oluşurken yakalayabildi” diyor. “Gen ifadesinde önemli bir düzenleyici adım olduğu için bu süreci anlamak çok önemlidir.”

Benzeri görülmemiş bir görünüm

Darst, bakteriyel RNAP’ın yapısını ilk tanımlayan kişiydi ve bu yapının ince noktalarını ortaya çıkarmak laboratuvarının ana odak noktası olmaya devam etti. Onlarca yıllık çalışma, RNAP’ın belirli bir DNA dizisine bağlanmasının balonu açan bir dizi adımı tetiklediğini ortaya koymuş olsa da, RNAP’ın iplikleri nasıl ayırdığı ve bir ipliği aktif bölgesinde nasıl konumlandırdığı hararetle tartışılmaya devam ediyor.

Alandaki ilk çalışmalar, kabarcık açılmasının süreçte kritik bir yavaşlama görevi gördüğünü ve RNAP’ın RNA sentezine ne kadar hızlı geçebileceğini belirlediğini öne sürdü. Alandaki daha sonraki sonuçlar bu görüşe meydan okudu ve bu hız sınırlayıcı adımın doğası hakkında birden fazla teori ortaya çıktı. Laboratuvarda doktora sonrası araştırmacı olan Andreas Mueller, “Diğer biyolojik tekniklerden, RNAP’ın DNA ile ilk karşılaştığında, yüksek düzeyde düzenlenmiş bir dizi ara kompleks yaptığını biliyorduk” diyor. “Ancak sürecin bu kısmı bir saniyeden daha kısa bir sürede gerçekleşebilir ve bu kadar kısa bir zaman ölçeğinde yapıları yakalayamadık.”

Bu ara kompleksleri daha iyi anlamak için ekip, biyolojik örnekleri kriyo-elektron mikroskobu analizi için hızla hazırlayabilen robotik, inkjet tabanlı bir sistem geliştiren New York Yapısal Biyoloji Merkezi’ndeki meslektaşlarıyla işbirliği yaptı. Bu ortaklık sayesinde ekip, RNAP’ın DNA ile buluşmasının ilk 100 ila 500 milisaniyesinde oluşan kompleksleri yakalayarak dört farklı ara kompleksin görüntülerini analiz için yeterli ayrıntıda elde etti.

İlk kez, RNA polimerazın DNA’ya bağlanmasının ilk aşamalarında oluşan yapısal değişikliklerin ve ara maddelerin net bir resmi ortaya çıktı. “Bu teknoloji bu deney için son derece önemliydi” diyor Saecker. “DNA ve RNAP’yi hızlı bir şekilde karıştırma ve gerçek zamanlı olarak görüntüsünü yakalama becerisi olmadan bu sonuçlar elde edilemezdi.”

Pozisyon almak

Bu görüntüleri inceleyen ekip, daha önce görülmemiş ayrıntı düzeylerinde, RNAP’ın ayrılırken DNA iplikleriyle nasıl etkileşime girdiğini gösteren bir dizi olayın ana hatlarını çizmeyi başardı. DNA çözülürken RNAP, çift sarmalın tekrar bir araya gelmesini önlemek için DNA ipliklerinden birini kademeli olarak kavrıyor. Her yeni etkileşim RNAP’ın şekil değiştirmesine neden olarak daha fazla protein-DNA bağlantısının oluşmasını sağlar. Bu, DNA’nın RNAP’ın aktif bölgesine girmesini engelleyen bir protein parçasının dışarı itilmesini de içerir. Böylece kararlı bir transkripsiyon balonu oluşur.

Ekip, transkripsiyondaki hız sınırlayıcı adımın, DNA şablon ipliğinin RNAP enziminin aktif bölgesi içinde konumlandırılması olabileceğini öne sürüyor. Bu adım, önemli enerji engellerinin aşılmasını ve çeşitli bileşenlerin yeniden düzenlenmesini içerir. Gelecekteki araştırmalar bu yeni hipotezi doğrulamayı ve transkripsiyondaki diğer adımları keşfetmeyi amaçlayacaktır.

Mueller, “Bu çalışmada sadece en erken adımlara baktık,” diyor. “Bundan sonra, diğer komplekslere, daha sonraki zaman noktalarına ve transkripsiyon döngüsündeki ek adımlara bakmayı umuyoruz.”

Bu sonuçlar, DNA ipliklerinin nasıl yakalandığına ilişkin çelişkili teorileri çözmenin ötesinde, milisaniyeler içinde gerçekleşen moleküler olayları gerçek zamanlı olarak yakalayabilen yeni yöntemin değerini vurguluyor. Bu teknoloji, bilim insanlarının biyolojik sistemlerdeki dinamik etkileşimleri görselleştirmelerine yardımcı olarak bu türden daha birçok çalışmayı mümkün kılacaktır.

Darst, “Yaşamdaki en temel süreçlerden birini, tüm hücrelerin yaptığı bir şeyi anlamak istiyorsak, ilerlemesinin ve hızının nasıl düzenlendiğini anlamamız gerekir” diyor. “Bunu öğrendiğimizde, transkripsiyonun nasıl başladığına dair çok daha net bir resme sahip olacağız.”

Kaynak: https://scitechdaily.com

Derleyen: Figen Berber 

DNA Eşlenmesi ve Transkripsiyonu Çarpışması, Mutageneze Sebep Oluyor

Bir yanıt yazın

Bu site istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanır. Yorum verilerinizin nasıl işlendiğini öğrenin.

Çok Okunan Yazılar