Araştırmalara göre uzay tozu dünyalar arasındaki yaşamı taşıyabilir.

Araştırmalara göre uzay tozu dünyalar arasındaki yaşamı taşıyabilir.

Bir araştırmaya göre, gezegenimizdeki yaşam, uzay tozu akıntılarıyla Dünya’ya getirilen biyolojik parçacıklardan kaynaklanmış olabilir.

Araştırmaya göre, gezegenimizin atmosferini sürekli bombardıman eden gezegenler arası tozların hızlı hareket eden akışı, uzak dünyalardan minik organizmaları getirebilir veya Yeryüzü organizmalarını diğer gezegenlere gönderebilir.
Bir Bilim insanı, toz akımlarının Dünya atmosferindeki biyolojik parçacıklarla çarpışarak onları uzaya fırlatmak için yeterli enerjiye sahip olabileceğini ileri sürdü.

Böyle bir olay bakteri ve diğer yaşam biçimlerinin güneş sisteminde bir gezegenden diğerine ve belki de ötesine geçmesini sağlayabilir.
Bu bulgu, daha önce düşünüldüğü gibi, büyük asteroid çarpmalarının gezegenler arasında yaşamın aktarılacağı tek mekanizma olmayabileceğini öne sürüyor.

Edinburgh Üniversitesi‘nde yapılan bir araştırma, atmosferik sistemimizde (saniyede 70 km’ye kadar) hızlı hareket eden uzay tozunun, partiküllerle ne kadar güçlü çarpışabileceğini hesapladı.

Araştırma, Dünya yüzeyinin 150 km ya da üzerindeki bir yükseklikte bulunan küçük parçacıkların, yerçekimi sınırı ötesine fırlatılabileceğini ve sonunda diğer gezegenlere ulaşabileceğini buldu. Aynı mekanizma uzak gezegenler arasında, atmosferik parçacıkların değişimini sağlayabilir.

Bazı bakteriler, bitkiler ve Tardigrat olarak adlandırılan küçük hayvanların uzayda hayatta kalabildikleri bilinmektedir. Bu nedenle bu tür organizmalar, – Dünyanın üst atmosferinde bulunması halinde – hızlı hareket eden uzay tozuyla çarpışabilir ve başka bir gezegene yolculuğa dayanabilir.

Astrobiology’de yayınlanan çalışma, kısmen “ScienceandTechnologyFacilitiesCouncil” (Fen ve Teknoloji Kaynakları Konseyi) tarafından finanse edildi.

Araştırmayı yöneten Edinburgh Fizik ve Astronomi Okulu’ndan Profesör ArjunBerera, “Uzay tozu çarpışmalarının organizmaları gezegenler arasındaki muazzam uzaklıklara itici götürebileceği önerisi, yaşamın ve gezegenlerin atmosferlerinin nasıl ortaya çıktığı

konusunda bazı heyecan verici ihtimaller ortaya çıkarıyor” diyor. “Gezegensel sistemler boyunca hızlı uzay tozu akışı bulunur ve bu yaşamın yeşermesi için ortak bir faktör olabilir.”
Resim : Uzaydaki en soğuk ve en karanlık tozlar Herschel Gözlemevinden gelen bu kızılötesi görüntüde parlıyor. Görüntü:ESA/NASA/JPL-Caltech

Çeviri:M.Mustafa Çifcioğlu

1. Dergi Referansı :ArjunBerera. Space DustCollisions as a Planetary Escape Mechanism. Astrobiology, 2017; DOI: 10.1089/ast.2017.1662

Kaynak :https://www.sciencedaily.com/releases/2017/11/171120111326.htm

73 Paylaşımlar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Solve : *
19 + 6 =


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.